ویروس HPV خانواده‌ای بسیار بزرگ و متنوع است که بیش از ۲۰۰ نوع مختلف از آن شناسایی شده است. برای درک بهتر اهمیت واکسن گارداسیل، ضروری است که این سویه‌ها را به دو دسته اصلی تقسیم کنیم: سویه‌های کم‌خطر و سویه‌های پرخطر. این تقسیم‌بندی به ما کمک می‌کند تا بفهمیم واکسن چگونه از ما در برابر بیماری‌های مختلف محافظت می‌کند.

• سویه‌های کم‌خطر (HPV 6, 11): این سویه‌ها به طور عمده با ایجاد زگیل‌های تناسلی مرتبط هستند. زگیل‌های تناسلی توده‌های کوچک و غیرسرطانی هستند که می‌توانند در ناحیه تناسلی، مقعد یا کشاله ران ظاهر شوند. اگرچه این زگیل‌ها خطرناک نیستند، اما می‌توانند باعث ناراحتی فیزیکی، درد و استرس روانی شدید شوند. درمان آن‌ها اغلب شامل استفاده از کرم‌های موضعی، فریز کردن یا لیزر است که ممکن است زمان‌بر و عودکننده باشد. سویه‌های ۶ و ۱۱ مسئول حدود ۹۰ درصد موارد زگیل‌های تناسلی هستند، بنابراین پیشگیری از آن‌ها از طریق واکسن می‌تواند به شکل چشمگیری بار این بیماری را کاهش دهد.

• سویه‌های پرخطر (HPV 16، 18، 31، 33، 45، 52 , 58): این سویه‌ها هستند که نگرانی اصلی را ایجاد می‌کنند، زیرا می‌توانند باعث تغییرات پیش‌سرطانی در سلول‌ها و در نهایت منجر به سرطان شوند. HPV 16 و 18 به عنوان خطرناک‌ترین سویه‌ها شناخته می‌شوند و به تنهایی مسئول حدود ۷۰ درصد از تمام موارد سرطان دهانه رحم و تعداد قابل توجهی از سرطان‌های مقعد و سر و گردن در زنان و مردان هستند. سایر سویه‌های پرخطر، مانند ۳۱، ۳۳، ۴۵، ۵۲ و ۵۸، مسئول حدود ۲۰ درصد موارد باقی‌مانده سرطان دهانه رحم هستند. این سویه‌ها به آرامی عمل می‌کنند و ممکن است سال‌ها پس از عفونت اولیه، منجر به سرطان شوند. این موضوع، اهمیت واکسیناسیون در سنین پایین را که هنوز فرد با ویروس مواجه نشده است، دوچندان می‌کند.

عمل جراحی اسلیو معده، یک عمل لاپاراسکوپی است؛ به این معنی که جراح با ایجاد چند برش کوچک (اغلب بین ۳ تا ۵ برش به طول ۱ تا ۲ سانتی‌متر) روی شکم، از طریق ابزارهای ظریف و دوربین‌های مخصوص (لاپاراسکوپ)، جراحی را انجام می‌دهد. این روش برخلاف جراحی‌های باز سنتی، با کمترین آسیب به بافت‌ها، درد کمتر و زمان بهبودی سریع‌تر همراه است.

در طول این عمل که معمولاً بین ۶۰ تا ۹۰ دقیقه به طول می‌انجامد، جراح حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد از حجم معده را برمی‌دارد و تنها یک بخش کوچک و لوله‌ای شکل از آن را باقی می‌گذارد. این بخش باقی‌مانده، شبیه به یک “آستین” (Sleeve) است و نام این عمل هم از همین جا گرفته شده است. با کوچک شدن حجم معده، فرد با خوردن مقدار کمتری غذا، به سرعت احساس سیری کرده و در نتیجه کالری دریافتی‌اش به شدت کاهش می‌یابد. این کاهش کالری، به همراه تغییرات متابولیکی و هورمونی، منجر به کاهش وزن سریع و مؤثر می‌شود.

نکته مهم این است که جراحی اسلیو برخلاف بای‌پس معده، مسیری از روده را تغییر نمی‌دهد و تنها بر حجم معده تأثیر می‌گذارد. این امر باعث می‌شود که فرآیند جذب مواد مغذی در بدن فرد همچنان به صورت طبیعی انجام شود، هرچند نیاز به مکمل‌های ویتامینی و معدنی در درازمدت وجود دارد.

بیماری‌های قلبی-عروقی، از جمله حملات قلبی و سکته‌های مغزی، در صدر فهرست علل مرگ و میر در سراسر جهان قرار دارند. این بیماری‌ها شامل طیف وسیعی از مشکلات می‌شوند که بر قلب و عروق خونی تأثیر می‌گذارند.

چطور اتفاق می‌افتند؟

معمولاً این بیماری‌ها ناشی از آترواسکلروز هستند؛ وضعیتی که در آن پلاک‌های چربی در دیواره رگ‌های خونی رسوب کرده و باعث تنگی و سفت شدن آن‌ها می‌شوند. این امر، جریان خون به قلب یا مغز را مختل می‌کند.

علائم هشداردهنده:

• درد قفسه سینه: احساس فشار، سنگینی یا سوزش در سینه که ممکن است به بازو، گردن، فک یا پشت گسترش یابد.

• تنگی نفس: به خصوص هنگام فعالیت یا در حالت استراحت.

• خستگی مفرط و غیرعادی: بدون دلیل مشخص.

• تورم پاها: به دلیل تجمع مایع.

• ضربان قلب نامنظم: احساس تپش قلب یا نامنظمی در ضربان.

• علائم سکته مغزی: (که قبلاً در مقاله‌های پیشین به تفصیل توضیح داده شد: افتادگی صورت، ضعف بازو، مشکل در تکلم).

پیشگیری و مدیریت:

• کنترل فشار خون و کلسترول: از طریق رژیم غذایی سالم، ورزش و در صورت نیاز دارو.

• ترک سیگار و الکل: این عوامل آسیب جدی به عروق وارد می‌کنند.

• رژیم غذایی سالم: مصرف میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل و پروتئین‌های کم‌چرب.

• ورزش منظم: حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت هوازی متوسط در هفته.

• مدیریت استرس: استرس مزمن می‌تواند بر سلامت قلب تأثیر منفی بگذارد.

سکته مغزی دو نوع اصلی دارد که هر کدام به یک دلیل متفاوت رخ می‌دهند:

۱. سکته مغزی ایسکمیک (نوع انسدادی)

این نوع سکته مغزی رایج‌ترین نوع است و حدود ۸۷ درصد از کل موارد را شامل می‌شود. در این حالت، جریان خون به دلیل یک لخته یا پلاک چربی در یکی از رگ‌های خونی مغز مسدود می‌شود. این انسداد می‌تواند به دو شکل رخ دهد:

• لخته‌های محلی (ترومبوتیک): به مرور زمان، چربی و کلسترول در دیواره رگ‌های مغز رسوب می‌کنند. این رسوبات باعث تنگ و سفت شدن رگ‌ها (آترواسکلروز) شده و ممکن است روی آن‌ها لخته خون تشکیل شود که به طور کامل مسیر را مسدود می‌کند. این فرآیند اغلب در رگ‌های خونی که قبلاً به دلیل فشار خون بالا یا دیابت آسیب دیده‌اند، اتفاق می‌افتد.

• لخته‌های سرگردان (آمبولیک): یک لخته خون یا یک تکه پلاک چربی (آمبولوس) از جای دیگری در بدن (معمولاً از قلب یا رگ‌های گردن) جدا می‌شود و به سمت مغز حرکت می‌کند. این لخته در یک رگ کوچک‌تر مغز گیر می‌کند و خون‌رسانی را متوقف می‌کند. این نوع سکته اغلب در افرادی که دارای بیماری‌های قلبی مانند فیبریلاسیون دهلیزی هستند، رخ می‌دهد.

۲. سکته مغزی هموراژیک (نوع خونریزی‌دهنده)

این نوع سکته مغزی زمانی اتفاق می‌افتد که یکی از رگ‌های خونی مغز پاره می‌شود و خونریزی می‌کند. این خونریزی باعث فشار زیاد روی بافت‌های مغزی شده و به آن‌ها آسیب می‌رساند. این وضعیت به دو دلیل عمده رخ می‌دهد:

• خونریزی داخل مغز (خونریزی داخل مغزی): رگ خونی داخل مغز پاره می‌شود. این حالت معمولاً به دلیل فشار خون بسیار بالا و آسیب به دیواره رگ‌ها رخ می‌دهد.

• خونریزی در اطراف مغز (خونریزی زیر عنکبوتیه): رگ خونی در فضای بین مغز و غشای پوشاننده آن پاره می‌شود. این نوع خونریزی اغلب به خاطر پاره شدن یک آنوریسم اتفاق می‌افتد. آنوریسم یک ناحیه ضعیف و شبیه به بادکنک در دیواره رگ است که ممکن است ناگهان بترکد.

در حالت طبیعی، هر فرد در هر سلول بدن خود ۴۶ کروموزوم دارد که به صورت ۲۳ جفت تقسیم شده‌اند. نیمی از این کروموزوم‌ها از پدر و نیم دیگر از مادر به ارث می‌رسند. اما در افراد مبتلا به سندروم داون، در کروموزوم شماره ۲۱ یک نسخه اضافی وجود دارد. به جای دو نسخه، سه نسخه از کروموزوم ۲۱ در سلول‌های آن‌ها یافت می‌شود که به همین دلیل به آن تریزومی ۲۱ می‌گویند. این ماده ژنتیکی اضافی باعث تغییر در نحوه رشد بدن و مغز فرد می‌شود و همین تغییرات، ویژگی‌های فیزیکی و تاخیرهای رشدی مرتبط با سندروم داون را به وجود می‌آورند.

این سندروم اولین بار توسط پزشک انگلیسی، جان لانگدون داون در سال ۱۸۶۶ توصیف شد و نام این سندروم هم از نام او گرفته شده است. این وضعیت یک بیماری نیست، بلکه یک وضعیت ژنتیکی است که مادام‌العمر همراه فرد خواهد بود. با این حال، با حمایت‌های مناسب، مراقبت‌های پزشکی و آموزشی، افراد دارای سندروم داون می‌توانند زندگی سالم و پرباری داشته باشند.

OCD یک اختلال مغزی مزمن است که در آن فرد دارای الگوهای فکری و رفتاری خاصی می‌شود که به سختی قابل کنترل هستند. این الگوها شامل دو جزء اصلی هستند:

• وسواس (Obsessions): وسواس‌ها افکار، تصاویر یا تمایلات تکراری، ناخواسته و مزاحمی هستند که به طور مداوم به ذهن فرد هجوم می‌آورند و باعث اضطراب شدید یا ناراحتی می‌شوند. فرد تلاش می‌کند این وسواس‌ها را نادیده بگیرد یا با انجام عمل خاصی (اجبار) خنثی کند. محتوای وسواس‌ها می‌تواند بسیار متنوع باشد، از ترس از آلودگی و میکروب گرفته تا افکار خشونت‌آمیز، وسواس‌های مذهبی یا جنسی، و نیاز به تقارن و نظم.

• اجبار (Compulsions): اجبارها رفتارهای تکراری یا اعمال ذهنی هستند که فرد احساس می‌کند باید آن‌ها را در پاسخ به یک وسواس یا بر اساس قوانینی که به شدت از آن‌ها پیروی می‌کند، انجام دهد. هدف از انجام این اجبارها، کاهش اضطراب یا جلوگیری از وقوع یک اتفاق وحشتناک است که فرد از آن می‌ترسد. با این حال، تسکین ناشی از اجبارها معمولاً موقتی است و چرخه وسواس و اجبار ادامه پیدا می‌کند. نمونه‌هایی از اجبارها شامل شستن بیش از حد دست‌ها، بررسی مکرر قفل‌ها، مرتب کردن اشیاء به شیوه‌ای خاص، شمارش یا تکرار کلمات خاص در ذهن هستند.

توجه به این نکته ضروری است که انجام اجبارها لذت‌بخش نیستند و اغلب با احساس اجبار، ناراحتی و اتلاف وقت همراه هستند. افراد مبتلا به OCD معمولاً می‌دانند که وسواس‌ها و اجبارها منطقی نیستند، اما نمی‌توانند آن‌ها را متوقف کنند. این آگاهی اغلب منجر به شرم و پنهان‌کاری می‌شود که تشخیص و درمان را دشوارتر می‌کند.

برای درک زردی نوزاد، ابتدا باید بدانیم بیلی‌روبین چیست و چگونه در بدن عمل می‌کند. بیلی‌روبین یک رنگدانه زرد مایل به نارنجی است که از شکستن گلبول‌های قرمز قدیمی و فرسوده در بدن تولید می‌شود. گلبول‌های قرمز خون عمر محدودی دارند و پس از پایان عمر خود، توسط بدن تجزیه می‌شوند. محصول اصلی این تجزیه، هموگلوبین است که به بیلی‌روبین تبدیل می‌شود.

در حالت عادی و در بزرگسالان، این بیلی‌روبین توسط کبد پردازش می‌شود. کبد بیلی‌روبین را به شکلی قابل دفع از طریق صفرا به روده منتقل می‌کند و در نهایت، بیلی‌روبین از طریق مدفوع از بدن خارج می‌شود. همین بیلی‌روبین است که رنگ قهوه‌ای مشخصی به مدفوع می‌دهد.

اما در نوزادان تازه متولد شده، وضعیت کمی متفاوت است. کبد نوزاد هنوز به طور کامل بالغ نشده و آنزیم‌های لازم برای پردازش سریع بیلی‌روبین را به اندازه کافی تولید نمی‌کند. علاوه بر این، نوزادان گلبول‌های قرمز بیشتری دارند که عمر کوتاه‌تری نسبت به گلبول‌های قرمز بزرگسالان دارند، بنابراین تجزیه گلبول‌های قرمز در بدن نوزاد بیشتر اتفاق می‌افتد و بیلی‌روبین بیشتری تولید می‌شود. این دو عامل باعث می‌شوند که بیلی‌روبین در خون نوزاد تجمع پیدا کند. هنگامی که سطح بیلی‌روبین در خون از حد مشخصی بالاتر می‌رود، این رنگدانه در بافت‌ها، به خصوص پوست و سفیدی چشم‌ها، رسوب کرده و باعث زردی نوزاد میشود.

غذای مورد نیاز شرایط جنگی |‌ مرکز پرستاری توانا لیست لوازم اضطراری جنگ به مجموعه ‌ای از وسایل، ابزارها و اقلام ضروری گفته می ‌شود که در مواقع بحرانی مانند جنگ یا بحران ‌های انسانی دیگر، به حفظ جان، سلامت و امنیت فرد یا خانواده کمک می ‌کند. این تجهیزات باید به‌ گونه‌ای انتخاب شوند که حداقل برای ۷۲ ساعت (سه روز بحرانی) پاسخگوی نیازهای حیاتی باشند.

بیماری کبد چرب به‌طور کلی به دو نوع اصلی تقسیم می‌شود:

۱. کبد چرب غیرالکلی

این نوع، شایع‌ترین شکل کبد چرب است که در افرادی که مصرف الکل ندارند یا بسیار کم دارند، دیده می‌شود. NAFLD ارتباط تنگاتنگی با سندرم متابولیک، چاقی، دیابت نوع ۲، افزایش چربی خون و مقاومت به انسولین دارد.

کبد چرب غیرالکلی خود به دو مرحله بالینی تقسیم می‌شود:

• استئاتوز ساده: تجمع چربی در کبد بدون التهاب یا آسیب سلولی آشکار.
• استئاتوهپاتیت غیرالکلی: همراه با التهاب، تخریب سلول‌های کبدی و احتمال فیبروز، که می‌تواند به سیروز یا سرطان هپاتوسلولار منتهی شود.

۲. کبد چرب الکلی

در این نوع، تجمع چربی در کبد در نتیجه مصرف مزمن و بیش از حد الکل اتفاق می‌افتد. اتانول با اختلال در متابولیسم چربی‌ها و ایجاد استرس اکسیداتیو باعث آسیب به سلول‌های کبدی می‌شود.

AFLD نیز می‌تواند از استئاتوز ساده شروع شده و به مراحل شدیدتر مانند هپاتیت الکلی، فیبروز و نهایتاً سیروز منتهی شود. میزان پیشرفت بیماری ارتباط مستقیمی با مقدار و مدت مصرف الکل دارد.

نکته مهم:

چه در نوع الکلی و چه در نوع غیرالکلی، پیشرفت بیماری ممکن است سال‌ها طول بکشد و در بسیاری از بیماران، علائم بالینی تا مراحل پیشرفته بروز نمی‌کند. به همین دلیل، آگاهی و بررسی‌های دوره‌ای از اهمیت بالایی برخوردار است.

افسردگی یک اختلال روانی است که به صورت احساس غم و اندوه شدید، بی‌انگیزگی، و از دست دادن علاقه به فعالیت‌های روزمره خود را نشان می‌دهد. این اختلال می‌تواند به طور جدی زندگی فرد را تحت تأثیر قرار دهد و باعث کاهش کیفیت زندگی شود. طبق آمارهای جهانی، افسردگی یکی از علل اصلی ناتوانی در بسیاری از کشورها است. این بیماری می‌تواند فرد را از انجام کارهای روزانه‌اش باز دارد و در بلندمدت، اثرات منفی بر وضعیت اجتماعی و خانوادگی او بگذارد.

افسردگی معمولاً با علائم روانی شروع می‌شود، اما در نهایت می‌تواند به مشکلات جسمی نیز منجر شود. بسیاری از افراد ممکن است نتوانند پی ببرند که افسردگی آن‌ها باعث مشکلات جسمی‌ست، زیرا این مشکلات اغلب به طور غیرمستقیم و از طریق تغییرات در بدن ایجاد می‌شوند.