دسته بندی ها: مراقبتی

از فواید تا عوارض آمپول نوروبیون + جامع ترین اطلاعات

آمپول نوروبیون یک نوع داروی تزریقی است که حاوی ویتامین‌ های گروه ب، به خصوص ویتامین ب۱ (تیامین)، ویتامین ب۶ (پیریدوکسین) و ویتامین ب۱۲ (سیانوکوبالامین) می ‌باشد. این ویتامین ‌ها در عملکرد سیستم عصبی و سلامت عمومی بدن نقش مهمی دارند.

آمپول نوروبیون معمولاً برای درمان کمبود ویتامین ب۱۲ (به دلیل بیماری‌ هایی مانند کم‌ خونی مگالوبلاستیک) و همچنین در برخی موارد اختلالات عصبی مانند روان پریشی و نوروپاتی استفاده می ‌شود. این دارو توسط پزشک تجویز می ‌گردد و باید تحت نظر و راهنمایی او استفاده شود.

موارد استفاده، دوز و روش تزریق آمپول نوروبیون به صورت دقیق توسط پزشک تعیین می ‌شود. بنابر این، قبل از استفاده از آمپول نوروبیون، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید تا در مورد وضعیت شما و نیاز های درمانی خودتان اطلاعات دقیقی دریافت نمایید.

آیا آمپول نوروبیون دارای عوارض جانبی خاصی است؟

آمپول نوروبیون معمولاً به خوبی تحمل می‌ شود و عوارض جانبی جدی ندارد. با این حال، در برخی افراد ممکن است عوارض جانبی کمی رخ دهد. مهمترین عوارض جانبی آمپول نوروبیون عبارتند از:

  • درد و تحلیل در محل تزریق: ممکن است بعد از تزریق آمپول درد یا تحلیل موقتی در محل تزریق احساس شود. این عارضه معمولاً طبیعی است و به طور معمول خود به خود بهبود می ‌یابد.
  • حساسیت و واکنش آلرژیک: در برخی افراد ممکن است واکنش ‌های آلرژیک نسبتاً نادری نسبت به آمپول نوروبیون رخ دهد. این واکنش ‌ها می ‌توانند شامل آبریزش، خارش، قرمزی و تورم محل تزریق، تنگی نفس و درد در قفسه سینه باشند. در صورت بروز هرگونه واکنش آلرژیک، فوراً به پزشک خود اطلاع دهید.
  • افزایش سطح ویتامین B6: مصرف طولانی مدت و بیش از حد ویتامین B6 ممکن است منجر به افزایش سطح این ویتامین در بدن شود. این ممکن است علائمی مانند درد عضلانی، تشنج، عصبانیت و اختلالات شناختی را به همراه داشته باشد. بنابر این، توصیه می ‌شود آمپول نوروبیون را با دستور پزشک مصرف کنید و از دز آن تجاوز نکنید.

فواید نوروبیون

آمپول نوروبیون (Neurobion) یک ترکیب ویتامینی است که شامل ویتامین ‌های گروه B، به خصوص ویتامین B1 (تیامین)، ویتامین B6 (پیریدوکسین) و ویتامین B12 (سیانوکوبالامین) می‌ باشد. این ویتامین‌ ها در عملکرد سیستم عصبی و سلامت عمومی بدن نقش مهمی دارند و از طریق مکمل ‌های مختلفی مانند نوروبیون در دسترس هستند.

در زیر فواید اصلی استفاده از آمپول نوروبیون را برای سلامت عمومی بدن و سیستم عصبی آورده‌ ایم:

  • حفظ سلامت سیستم عصبی: ویتامین های B1، B6 و B12 در عملکرد بهینه سیستم عصبی بسیار حائز اهمیت هستند. آنها در تولید و عملکرد نوروترانسمیتر ها (پیام‌ رسان‌ های عصبی)، حفظ سلامت سلول‌ های عصبی و بهبود عملکرد عصبی مؤثر می باشند.
  • افزایش سطح انرژی: مصرف آمپول نوروبیون می ‌تواند سطح انرژی بدن را افزایش داده و کمک به کاهش خستگی و خواب آلودگی نماید. ویتامین ‌های گروه B در متابولیسم انرژی نقش مهمی داشته و در فرآیند های تبدیل غذا به انرژی مشارکت دارند.
  • حفظ سلامت پوست، مو و ناخن‌ ها: ویتامین های B6 و B12 در حفظ سلامت پوست، مو و ناخن‌ ها نقش مؤثری دارند. آنها در تقویت ساختار و رشد بافت ‌های پوستی و مویی مشارکت داشته و ممکن است به بهبود وضعیت پوست و مو کمک کنند.
  • حفظ سلامت قلب و عروق: ویتامین های B6 و B12 می ‌توانند در حفظ سلامت قلب و عروق نقش مؤثری داشته باشند. آنها به حفظ سطح سالم هوموسیستئین (یک ماده مرتبط با بیماری‌ های قلبی) کمک می‌ نمایند و بهبود عملکرد سیستم عروقی را تسهیل می ‌کنند.

مهم است بدانید که هر فرد و شرایط تندرستی ممکن است نیاز های متفاوتی به ویتامین ‌ها داشته باشد. بنابر این، قبل از مصرف نوروبیون یا هر مکمل دیگر، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید.

فایده نوروبیون برای سلامت بدن

 در ادامه، چند فایده دیگر از مصرف آمپول نوروبیون را برای سلامت بدن بیان می‌ کنیم:

  • حفظ سلامت سیستم عصبی مرکزی: ویتامین B1 (تیامین) که در نوروبیون موجود می باشد، برای حفظ سلامت سیستم عصبی مرکزی بسیار حائز اهمیت است. این ویتامین در تولید انرژی مورد نیاز برای عصب ‌ها و عملکرد بهینه آنها نقش دارد.
  • حمایت از سلامت مغز: ویتامین B6 (پیریدوکسین) که در نوروبیون حضور دارد، در تولید نوروترانسمیتر ها (پیام ‌رسان‌ های عصبی) مهم می باشد. این نوروترانسمیتر ها برای حمایت از سلامت مغز، تقویت حافظه و تمرکز و کنترل عواطف و خلق و خوی بهینه است.
  • موثر بر عملکرد عضلات: ویتامین B12 (سیانوکوبالامین) که در نوروبیون وجود دارد، برای عملکرد بهینه عضلات بدن ضروری است. این ویتامین در تولید سلول ‌های خونی و حفظ سلامت نخاعی و عصبی مهم می باشد.
  • حفظ سلامت سیستم ایمنی: ویتامین های B6 و B12 که در نوروبیون وجود داشته، و در حفظ و بهبود سیستم ایمنی بدن نقش دارند. این ویتامین ‌ها می ‌توانند در تقویت سیستم ایمنی و مبارزه با عفونت ‌ها و بیماری‌ ها مفید باشند.
  • کمک به کاهش علائم استرس: ویتامین ‌های گروه B، به ویژه ویتامین B5 (پانتوتنیک اسید) که در نوروبیون وجود دارد، می ‌توانند در کاهش علائم استرس و اضطراب مفید باشند. آنها بهبود روند استرس و تنظیم سطح هورمون ‌های استرس مانند کورتیزول را تسهیل می‌ کنند.

آیا نوروبیون برای همه افراد مناسب است یا برخی از افراد نباید آن را مصرف کنند؟

عموماً، آمپول نوروبیون به عنوان یک مکمل ویتامینی ایمن و مؤثر در نظر گرفته می ‌شود. با این حال، در برخی موارد، مصرف آمپول نوروبیون ممکن است توصیه نشود یا نیاز به مشورت پزشک داشته باشد. در زیر شرایطی را بررسی می‌کنیم که در آنها نوروبیون باید با احتیاط مصرف شود یا افراد باید از مصرف آن خودداری کنند:

1. آلرژی: اگر حساسیت یا آلرژی به هر یک از مواد موجود در آمپول نوروبیون دارید، باید از مصرف آن خودداری کنید. قبل از استفاده، مطمئن شوید که با تشکیلات محصول آشنا هستید و هیچگونه حساسیتی وجود ندارد.

2. بیماری ‌های خاص: در برخی بیماری ‌ها و شرایط تندرستی خاص، مصرف نوروبیون با مشورت پزشک توصیه می ‌شود. به عنوان مثال:

   – بیماری های کلیوی: آمپول نوروبیون در بیماران مبتلا به بیماری های کلیوی شدید، باید با احتیاط مصرف شود، زیرا بعضی ویتامین های B قابل انباشت در بیماران کلیوی هستند و ممکن است عوارض جانبی داشته باشند.

   – بیماری های مرتبط با جذب ویتامین B12: در برخی شرایط که منجر به کاهش جذب ویتامین B12 در بدن می ‌شود، مصرف نوروبیون احتمالا موثر نیست.

   – دیابت: آمپول نوروبیون حاوی ویتامین B6 است که در بعضی موارد می ‌تواند تأثیری بر سطح قند خون داشته باشد. در صورت مبتلا بودن به دیابت، قبل از مصرف نوروبیون باید با پزشک خود مشورت کنید.

   – بارداری و شیردهی: در دوران بارداری و شیردهی، قبل از مصرف آمپول نوروبیون و سایر مکمل‌ ها، توصیه می ‌شود با پزشک خود مشورت کنید، زیرا نیاز ها و محدودیت ‌های خاصی در این دوران وجود دارد.

3. تداخل با دارو ها: آمپول نوروبیون ممکن است با برخی از دارو ها تداخل داشته باشد. بنابر این، اگر دارو های دیگری مصرف می ‌کنید، بهتر است با پزشک خود در مورد تداخلات ممکن بین نوروبیون و دارو ها مشورت نمایید.

راهنمای خواندن و تفسیر جواب آزمایش + تحلیل آن

خواندن آزمایش خون می ‌تواند به شیوه ‌ای موثر در تشخیص و درمان بیماری ‌ها کمک کند. با دقت به نتایج آزمایش خون، می ‌توانید اطلاعات مهمی از سلامتی خود به دست آورید. انواع آزمایش ‌های خون شامل فشار خون، گلوکز، کلسترول و غیره هستند که تفسیر صحیح آن ها از اهمیت بالایی برخوردار است.

راهنمایی ‌هایی برای بهبود تفسیر آزمایش خون و مراقبت ‌های ایمنی در جمع ‌آوری نمونه خون نیز بسیار اهمیت دارند. پیشنهاد می ‌شود همواره پس از انجام آزمایش خون، با پزشک خود مشورت کنید تا تفسیر دقیق‌ تری از نتایج دریافت کنید. این اقدام نه تنها به شناخت بهتر وضعیت سلامتی شما کمک می ‌کند، بلکه درمان ‌های موثرتری را نیز فراهم می ‌آورد.

آزمایش خون چیست؟

خون شما سرشار از سلول ها، آب، مواد مغذی و پروتئین است و یک خون گیری ساده می تواند به شما کمک کند تا از سلامت خود آگاهی پیدا کنید.

آزمایش خون نشان دهنده سلامتی است و نگرانی های بالقوه سلامتی را روشن می کند. پزشک شما ممکن است آزمایش خون را به صورت سالانه یا بیشتر برای پرونده پزشکی توصیه کند. آزمایش خون منظم به شما این امکان را می دهد که شاهد تغییرات سلامتی خود در طول زمان باشید، که می تواند بر انتخاب سبک زندگی شما تاثیر بگذارد.

تفسیر آزمایش خون پنل متابولیک جامع

پنل متابولیک جامع (CMP) یک آزمایش خون رایج است. بیومارکرهای آزمایش شده بینشی از سلامت متابولیک فرد یا توانایی بدن برای پردازش و استفاده از انرژی (غذایی) مصرفی ما ارائه دهند. این نشانگرهای زیستی می ‌توانند تصویری فوری از عملکرد کبد و کلیه، تعادل الکترولیت ‌ها و قند خون در میان سایر عملکردهای حیاتی ارائه دهند.

  • گلوکز: گلوکز منبع اصلی سوخت بدن است. این یک عامل مهم در سلامت کلی، طول عمر، فشار خون و کنترل وزن است. محدوده طبیعی برای گلوکز خون ناشتا 65-99 میلی گرم در دسی لیتر است.
  • الکترولیت ها: الکترولیت ها برای عملکرد بدن شما حیاتی هستند. سطح الکترولیت ها تحت تاثیر رژیم غذایی، چه هیدراته یا کم آبی و میزان الکترولیت های دفع شده توسط کلیه ها قرار می گیرد.
  • سدیم: بی نظمی در سطح سدیم ممکن است نشان دهنده کم آبی بدن، نمک زیاد یا مصرف برخی داروها یا اختلال در عملکرد کبد و کلیه باشد. در خواندن آزمایش خون، محدوده طبیعی سدیم خون باید 135-145 میلی مول در لیتر (mmol/L)باشد.
  • کلرید: رژیم غذایی سرشار از سدیم و برخی داروها ممکن است بر سطح کلرید شما تاثیر بگذارد. سطوح خارج از محدوده کلرید نیز می تواند نشان دهنده بیماری های خاصی مانند اختلالات کلیوی باشد. محدوده مرجع برای کلرید 98 تا 106 میلی مول در لیتر است.
  • پتاسیم: پتاسیم در تنظیم فشار خون، ضربان قلب، عملکرد کلیه، سطح کلسیم و مصرف انرژی در سلول‌ های عضلانی حیاتی است. در افراد فعال، سطوح بهینه پتاسیم با عملکرد استقامتی بهتر، استخوان ‌های قوی‌ تر و سطح کلسترول و گلوکز سالم ‌تر مرتبط است. در تحلیل آزمایش خون محدوده طبیعی پتاسیم بین 3.7 تا 5.2 mmol/L است.

تحلیل آزمایش خون عملکرد کلیه

CMP  همچنین شامل چندین نشانگر است که عملکرد کلیه را اندازه گیری می کند. این ها عبارت اند از:

  • کراتینین: این ماده زائدی است که ماهیچه ها به دلیل فعالیت های عادی روزانه تولید می کنند. کلیه های سالم به طور موثر کراتین را از خون فیلتر کرده و آن را دفع می کنند. سطوح غیر طبیعی این نشانگر می تواند نشان دهنده اختلال عملکرد کلیه باشد. در زمان خواندن آزمایش خون باید بدانید که سطح نرمال کراتینین برای مردان حدود 0.7 تا 0.3 میلی گرم در دسی لیتر و برای زنان 0.6 تا 1.1 میلی گرم در دسی لیتر است.
  • پروتئین کل: این نشانگر میزان پروتئین موجود در خون را آزمایش می کند. سطوح غیر طبیعی پروتئین خون می تواند نشان دهنده ناهنجاری های کلیوی یا کبدی، سوء تغذیه یا سوء جذب مواد مغذی حیاتی باشد. در تفسیر آزمایش خون سطح طبیعی پروتئین خون بین 6.0 تا 8.3 گرم در دسی لیتر است.
  • نیتروژن اوره خون (BUN): BUN یک آزمایش خون است که برای اندازه گیری مقدار یک ماده زائد از کلیه ها، نیتروژن اوره، انجام می شود. سطوح بالای BUN ممکن است نشان دهنده کم آبی یا انسداد مجاری ادراری باشد. سطوح نرمال معمولا بین 6 تا 20 میلی گرم در دسی لیتر است.

اندازه گیری عملکرد کبد

یک CMP همچنین چندین نشانگر را ارزیابی می کند که عملکرد کبد را نشان می دهد. برای تحلیل آزمایش خون عملکرد کبد باید به موارد زیر توجه داشته باشید:

  • بیلی روبین کل(RBC): بیلی روبین ماده جانبی تجزیه گلبول های قرمز قدیمی (RBC) است که از طریق کبد پردازش شده و از طریق روده دفع می شود. در حالی که مقداری بیلی روبین در خون طبیعی است، سطوح بالا یا پایین بیلی روبین می تواند نشان دهنده بیماری کبد، اختلالات خونی یا انسداد مجرای صفراوی یا کیسه صفرا باشد. در تحلیل آزمایش خون سطوح نرمال بیلی روبین باید بین 0.2 تا 1.9 میلی گرم در دسی لیتر باشد.
  • آسپارتات آمینوترانسفراز (AST): AST آنزیمی است که در کبد، قلب، بافت عضلانی و کلیه ها یافت می شود. این آنزیم به متابولیسم پروتئین ها کمک می کند. سطوح بالای AST در خون احتمالا نشان دهنده آسیب به بافت ها است، مانند آنچه در بافت های عضلانی پس از یک تمرین سخت دیده می شود. محدوده طبیعی آن 10 تا 34 IU/L است.
  • آلکالین فسفاتاز (ALP): ALP آنزیمی است که در کبد، استخوان ها، کلیه ها و دستگاه گوارش یافت می شود. سطوح غیر طبیعی این آنزیم ممکن است نشان دهنده شرایط مختلف سلامتی باشد. ممکن است برای تایید به آزمایش های خون دیگری نیاز داشته باشد. در خواندن آزمایش خون باید بدانید که محدوده طبیعی این آنزیم 44-47 IU/L است.
  • آلانین آمینوترانسفراز (ALT): ALT آنزیمی است که عمدتا در کبد (و همچنین برخی از ماهیچه های اسکلتی) یافت می شود. عملکرد اصلی ALT تبدیل گلوکز ذخیره شده به انرژی است. افزایش سطح ALT در خون ممکن است نشان دهنده آسیب سلول های کبدی یا عضلانی باشد. محدوده نرمال ALT 8-37 IU/L است.

نمونه های موجود در آزمایش شمارش کامل خون (CBC)

CBC  یا شمارش کامل خون، یک آزمایش خون برای بررسی کلی سلامت و ارزیابی شرایط سلامتی از جمله کم خونی و عفونت است که موارد زیر در آن بررسی می شود. در تحلیل آزمایش خون کامل به موارد زیر توجه کنید:

  • گلبول های قرمز (RBC): گلبول های قرمز به رسیدن اکسیژن را در کل بدن کمک می کنند. داشتن تعداد گلبول قرمز سالم برای بدن شما برای داشتن انرژی لازم برای عملکرد صحیح بسیار مهم است. محدوده طبیعی گلبول های قرمز بین 4.2 تا 5.9 میلیون سلول در میلی متر مکعب یا سی سی سی است.
  • گلبول ‌های سفید خون (WBCs): گلبول‌ های سفید به عنوان در برابر عفونت در سیستم ایمنی مبارزه می ‌کنند. همچنین می ‌توانند نشانگر التهاب در سراسر بدن باشند. داشتن تعداد گلبول های سفید خون در محدوده بهینه نشان دهنده سیستم ایمنی قوی و بهبود سلامت کلی است. محدوده طبیعی WBC بین 4300 تا 10800 سانتی متر است.
  • هموگلوبین: هموگلوبین پروتئینی است که در گلبول های قرمز خون یافت می شود و در رساندن اکسیژن از ریه ها به بقیه بدن نقش دارد. سطوح بهینه هموگلوبین با عملکرد بهتر در فعالیت های قدرتی و هوازی مرتبط است. سطح هموگلوبین بین مردان و زنان متفاوت است. در تفسیر آزمایش خون محدوده طبیعی برای Hgb برای مردان 13 تا 18 گرم در دسی لیتر و برای زنان 12 تا 16 گرم در دسی لیتر است.
  • هماتوکریت: هماتوکریت اندازه گیری درصد گلبول های قرمز خون است که در جریان خون در گردش هستند. این یکی دیگر از شاخص‌ های میزان اکسیژنی است که خون می ‌تواند انتقال دهد. همچنین سطوح بهینه نیز نشان می‌دهد که بدن شما اکسیژن مورد نیاز خود را دریافت می‌کند. مردان به طور کلی سطوح بالاتری از هماتوکریت در مقایسه با زنان دارند. نتایج نرمال بین 36 تا 52 درصد متغیر است.
  • فریتین: فریتین پروتئینی است که آهن را ذخیره می کند و معیار دقیقی از وضعیت کلی آهن بدن ارائه می دهد. سطوح پایین فریتین ظرفیت بدن برای رساندن اکسیژن به سلول ‌ها و بافت ‌ها را کاهش می‌دهد. نشان‌دهنده این است که شما آهن کافی در رژیم غذایی دریافت نمی‌کنید تا نیازهای بدنتان را برآورده کنید. سطح طبیعی فریتین برای مردان بین 12 تا 300 نانوگرم در میلی لیتر و برای زنان12 تا 150 نانوگرم در میلی لیتر است.

خواندن آزمایش خون کلسترول (پنل چربی)

پنل لیپید یک آزمایش خون است که به بررسی ناهنجاری‌ها در لیپیدها یا چربی‌ها از جمله کلسترول و تری گلیسیرید می‌پردازد. این نشانگرها با هم برای ارزیابی سلامت قلب و خطر بالقوه بیماری های قلبی عروقی آزمایش می شوند. چند نشانگر مختلف در پنل لیپیدی وجود دارد که در خواندن آزمایش خون باید به آن ها توجه داشته باشید:

  • کلسترول: سطح طبیعی کلسترول بین 125 تا 200 میلی گرم در دسی لیتر است.
  • لیپوپروتئین های با چگالی کم (LDL): سطح نرمال LDL باید کمتر از 110 میلی گرم در دسی لیتر باشد.
  • کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL): محدوده طبیعی HDL بین 45 تا 200 میلی گرم در دسی لیتر است.
  • تری گلیسیرید: سطح نرمال تری گلیسیرید زیر 150 میلی گرم در دسی لیتر است.
  • آپولیپوپروتئین (ApoB): محدوده طبیعی از apoB بین 0 تا 119 میلی گرم در دسی لیتر است.

خواندن آزمایش خون هورمونی

آزمایش‌ های خونی که سطوح مختلف هورمون‌ ها را اندازه‌گیری می ‌کنند، می‌ توانند بینش عمیق‌ تری در مورد سلامتی شما ارائه دهند. هورمون ها به عنوان پیام رسان در سراسر بدن عمل می کنند. پس برای حفظ بسیاری از فرآیندهای بدن از جمله متابولیسم، چرخه خواب و بیداری، خلق و خو و رشد و تکامل ضروری هستند.

در تحلیل آزمایش خون هورمونی به سطوح زیر توجه کنید:

  • تستوسترون: برای مردان، سطح نرمال تستوسترون بین 250 تا 1100 نانوگرم در دسی لیتر است. محدوده طبیعی سطح تستوسترون در زنان بسیار کمتر است، بین 2 تا 45 نانوگرم در دسی لیتر.
  • DHEAS: محدوده طبیعی برای DHEAS در زنان بر اساس سن بسیار متغیر است، اما معمولا بین 10 تا 300 میکروگرم در دسی لیتر است.
  • گلوبولین اتصال به هورمون جنسی (SHBG): محدوده طبیعی SHBG در مردان به سن بستگی دارد اما معمولاً بین 10 تا 77 نانومول در لیتر است .سطوح طبیعی SHBG در زنان می تواند از 14 تا 124 نانومول در لیتر متغیر باشد ، اما به سن نیز بستگی دارد.
  • کورتیزول: محدوده طبیعی برای سطوح کورتیزول 4-22 ug/dL است.
  • استرادیول: محدوده طبیعی برای استرادیول بر اساس وضعیت یائسگی و استفاده از داروهای ضد بارداری هورمونی متفاوت است و از 19 تا 214 pg/mL متغیر است.
  • پروژسترون: محدوده طبیعی پروژسترون نیز بسته به فاز چرخه شما متفاوت است، اگرچه سطوح نرمال بین 0-21.5 نانوگرم در دسی لیتر طبقه بندی می شود.
  • هورمون محرک تیروئید TSH: محدوده طبیعی TSH در مردان 0.5-4.59 μIU/mLاست. در حالی که محدوده طبیعی TSH در زنان بین 0.4-4.7 μIU/mL بسته به وضعیت یائسگی است.

سایر ریز مغذی های موجود در تفسیر آزمایش خون

ریزمغذی ها ویتامین ها و مواد معدنی ضروری برای عملکرد صحیح بدن هستند، اما در مقادیر کمتری نسبت به درشت مغذی هایی مانند کربوهیدرات ها، چربی ها و پروتئین ها مورد نیاز هستند. تجزیه و تحلیل خون ریزمغذی ها بینش های عینی را در مورد اینکه آیا شما مواد مغذی کافی برای ارتقاء عملکرد مطلوب دریافت می کنید، ارائه می دهد.

پس در زمان خواندن آزمایش خون ممکن است بیومارکرهای زیر آمده باشد:

  • ویتامینD: محدوده طبیعی 30-100 نانوگرم در میلی لیتر است.
  • ویتامین B12: محدوده نرمال 190 pg/mL تا 950 pg/mL است.
  • منیزیم: محدوده طبیعی 1.5 mg/dL تا 2.5 mg/dL است .
  • منیزیم RBC: محدوده طبیعی 4 میلی گرم در دسی لیتر تا 4/6 میلی گرم در دسی لیتر است .

توجه: در زمان تفسیر آزمایش خون باید توجه داشته باشید که محدوده مقادیر نرمال آزمایشگاهی برای همه آزمایش ‌ها ممکن است در آزمایشگاه‌ های مختلف و بر اساس سن و جنس بیمار کمی متفاوت باشد.

سخن آخر

در نهایت، مطالعه و درک صحیح نتایج آزمایش خون از اهمیت بالایی برخوردار است. با شناخت معیارهای نرمال و غیرنرمال هر پارامتر، می‌توانید بهبودی در وضعیت سلامتی خود داشته باشید و از بیماری ‌های محتمل پیشگیری کنید. مشاوره با پزشک و توجه دقیق به نتایج آزمایش، تاثیر مثبتی بر بهبود وضعیت سلامتی شما خواهد داشت.

آرتروز گردن در سالمندان از پیشگیری تا درمان

آرتروز گردن در سالمندان یک مشکل شایع استخوانی- مفصلی است که با افزایش سن اتفاق می‌افتد. آرتروز گردن یا سایش مفاصل گردن، شایع‌ترین علت درد گردن در سالمندان است. در این بیماری، غضروف‌های مفصلی که مهره‌های گردنی را به هم متصل می‌کنند، به مرور زمان آسیب می‌بینند و استحکام خود را از دست می‌دهند. این امر باعث التهاب، درد و محدودیت حرکتی در گردن می‌شود. در ادامه به بررسی مفصل این مبحث می‌پردازیم.

آرتروز گردن در چه سنی اتفاق می‌افتد

شیوع آرتروز گردن در سالمندان با افزایش سن رابطه مستقیم دارد، به طوری که در حدود 60 درصد افراد بالای 65 سال و 85 درصد بالای 75 سال دچار این بیماری هستند. عوامل خطرساز متعددی از جمله سابقه خانوادگی، آسیب‌دیدگی‌های قبلی گردن، اضافه وزن، سیگار و شغل‌هایی که نیاز به فعالیت‌های تکراری گردن دارند، بروز آرتروز گردن را افزایش می‌دهند. علائم آرتروز گردن معمولاً به تدریج ظاهر می‌شوند و شامل درد گردن، سفتی عضلات، محدودیت حرکت گردن و صداهای ترق تروق هنگام حرکت است. در مراحل پیشرفته‌تر ممکن است دردهای پراکنده به بازوها هم انتشار یابد. تشخیص با معاینه فیزیکی و تصویربرداری‌هایی مثل ام‌آرآی و ایکس‌ری انجام می‌شود.

درمان آرتروز گردن در افراد سالمند بسته به شدت علائم متفاوت است و ممکن است شامل استراحت، فیزیوتراپی گردن، داروهای ضدالتهابی، روش‌های گرمادرمانی یا حتی جراحی باشد. پیشگیری از طریق کنترل وزن، ورزش‌های مناسب و اجتناب از حرکات تکراری گردن توصیه می‌شود. آرتروز گردن یکی از شایع‌ترین علل ناتوانی در سالمندان است که تأثیر منفی بر کیفیت زندگی آنها می‌گذارد. آگاهی از علائم اولیه و درمان به موقع می‌تواند از پیشرفت بیماری جلوگیری کند و سلامت و استقلال سالمندان را حفظ نماید. پژوهش‌های بیشتر برای یافتن روش‌های نوین درمانی و کاهش ناتوانی ناشی از این بیماری ضروری به نظر می‌رسد.

علت ایجاد آرتروز گردن در افراد مسن

آرتروز گردن در سالمندان به دلیل آسیب و فرسودگی غضروف‌های مفصلی بین مهره‌های گردن ایجاد می‌شود. این غضروف‌ها وظیفه جذب ضربه و حرکت روان مهره‌ها را بر عهده دارند. در آرتروز، این غضروف‌ها نازک، ترک خورده و فرسوده می‌شوند که منجر به التهاب، درد و محدودیت حرکتی می‌گردد.

علل اصلی آسیب به غضروف‌ها و بروز آرتروز گردن در افراد سالمند عبارتند از:

  • افزایش سن: با افزایش سن، غضروف‌ها قابلیت انعطاف‌پذیری و ترمیم خود را از دست می‌دهند.
  • آسیب‌دیدگی و ضربه: آسیب‌های قبلی و حوادثی مثل تصادفات می‌توانند باعث آسیب غضروفی شوند.
  • استرس مکانیکی: حرکات تکراری و اعمال فشار مداوم بر گردن، غضروف‌ها را تحلیل می‌برد.
  • ژنتیک: برخی عوامل ژنتیکی می‌توانند منجر به تحلیل زودرس غضروف شوند.
  • چاقی: وزن بیش از حد بار مکانیکی اضافی بر مهره‌ها وارد می‌کند.
  • سیگار کشیدن: سیگار باعث التهاب و کاهش جریان خون به غضروف‌ها می‌شود.

شناخت دقیق این عوامل خطرساز برای پیشگیری و درمان موثر آرتروز گردن حائز اهمیت است. پژوهش‌های بیشتری نیز برای درک کامل مکانیسم‌های آسیب غضروفی و راه‌های آن مورد نیاز است.

علائم آرتروز گردن در افراد سالمند

آرتروز گردن معمولاً با علائمی همچون درد گردن، سفتی عضلانی، و محدودیت حرکتی تظاهر می‌کند که البته ممکن است با توجه به محل و شدت آسیب غضروفی، شدت و الگوی علائم متفاوت باشد. درد گردن شایع‌ترین علامت آرتروز گردن است که معمولاً به صورت درد مزمن و کند شروع می‌شود و به مرور زمان شدیدتر می‌گردد. این دردها ممکن است به پشت سر، شانه‌ها و بازوها هم انتشار یابند. درد ممکن است با حرکت گردن تشدید شود. در مراحل پیشرفته‌تر، درد حتی در حالت استراحت نیز وجود دارد. سفتی و محدودیت حرکت گردن از دیگر علائم رایج است. بیماران ممکن است در چرخش گردن به طرفین یا خم و راست کردن گردن مشکل داشته باشند. مفاصل آسیب دیده ممکن است حساسیت و دردناکی در هنگام لمس داشته باشند.

صداهای ترق تروق و خرخر هنگام حرکت گردن نیز رایج است که ناشی از سایش و التهاب مفاصل می‌باشد. سردردهای مکرر ناحیه پس سر و گردن، و همچنین خستگی و ضعف عضلانی در ناحیه گردن و شانه‌ها از دیگر علائمی هستند که ممکن است بیماران آرتروز گردن تجربه کنند. در موارد پیشرفته‌تر، علائم عصبی مثل خواب رفتگی و مورمور شدن دست‌ها نیز ممکن است رخ دهد. بنابراین تشخیص به موقع و درمان علائم برای پیشگیری از پیشرفت بیماری آرتروز گردن در افراد مسن و عوارض آن حائز اهمیت است.

درمان آرتروز گردن

درمان آرتروز گردن در سالمندان معمولاً شامل روش‌های دارویی، فیزیوتراپی، اقدامات حمایتی و در موارد پیشرفته‌تر، جراحی می‌باشد. هدف اصلی درمان، کاهش درد و التهاب، بهبود عملکرد و جلوگیری از پیشرفت بیشتر آسیب‌های مفصلی است. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مثل ایبوپروفن برای کاهش درد و التهاب تجویز می‌شود. داروهای ضد تشنج عضلانی نیز می‌توانند موثر باشند. تزریق کورتیکواستروئیدها به داخل مفصل گاهی توصیه می‌شود. فیزیوتراپی با تمرینات ویژه، کشش، تحریک الکتریکی عضلات و کار با وسایل کمکی مثل یقه‌های گردنی، باعث افزایش قدرت و انعطاف عضلات گردن می‌شود. استفاده از گرما و سرما برای کاهش درد عضلانی و مفصلی موثر است. روش‌هایی مانند تحریک اعصاب و طب سوزنی نیز در برخی موارد توصیه می‌شود.

در موارد پیشرفته‌تر که درد و محدودیت حرکتی شدید است، جراحی‌هایی مثل جایگذاری دیسک مصنوعی یا استفاده از پیوند ممکن است انجام شود. البته جراحی در سالمندان پرخطر بوده و تنها در صورت عدم پاسخ به سایر درمان‌ها صورت می‌گیرد. در کل، یک رویکرد درمانی مناسب برای آرتروز گردن در سالمندان باید شامل مراقبت‌های حمایتی، کنترل علائم، بهبود عملکرد و کیفیت زندگی بیمار باشد. انتخاب روش مناسب بستگی به سن بیمار، شدت علائم و وضعیت سلامت کلی فرد دارد. مشاوره با پزشک و فیزیوتراپ برای تعیین بهترین روش درمانی ضروری است.

سخن پایانی

آرتروز گردن در سالمندان یکی از شایع‌ترین اختلالات مفصلی-استخوانی در سالمندان است که با بالا رفتن سن ایجاد می‌شود. علل اصلی آن شامل فرسایش غضروف‌های مفصلی، استرس‌های مکانیکی، آسیب‌دیدگی‌های قبلی و عوامل ژنتیکی و محیطی می‌باشد. این بیماری با درد گردن، محدودیت حرکتی و سفتی عضلانی همراه است که می‌تواند به صورت تدریجی پیشرفت کند. درمان‌های اصلی شامل دارو درمانی، فیزیوتراپی، اقدامات حمایتی و در موارد شدید جراحی می‌باشد. پیشگیری از طریق کنترل عوامل خطر و درمان به موقع برای جلوگیری از پیشرفت بیماری بسیار مهم است. مراقبت‌های مناسب از سالمندان مبتلا به آرتروز گردن می‌تواند به حفظ سلامت و کیفیت زندگی آنها کمک شایانی نماید.

همه چیز درباره خشکی دهان

خشکی دهان یا Xerostomia علامتی است که در نتیجه کمبود بزاق ایجاد می‌شود و علل بالقوه آن می‌تواند از کم آبی، شرایط مزمن زمینه ای و عوارض جانبی برخی درمان‌ها و داروها باشد. شدت خشکی دهان یا علائم Xerostomia از ناراحتی خفیف تا بیماری دهان و دندان قابل توجه است. همچنین می تواند سلامت، رژیم غذایی و کیفیت زندگی بیمار را به خطر بیندازد. خشکی دهان یک بیماری شایع، پیچیده و کمتر شناخته شده که ممکن است با کم کاری غدد بزاقی همراه باشد یا نباشد (یعنی اندازه گیری عینی کاهش جریان بزاق). بزاق مخلوط پیچیده ای از مایعات است. همچنین چندین عملکرد محافظتی از جمله پاکسازی حفره دهان، تسهیل گفتار و بلع و محافظت از بافت‌های دهان (از جمله دندان‌ها) در برابر حمله‌های فیزیکی و میکروبی و حفظ pH خنثی را انجام می‌دهد. کاهش جریان بزاق می تواند مشکلاتی را ایجاد کند. همچنین می‌تواند احتمال ایجاد پوسیدگی دندان، دمینرالیزاسیون دندان‌ها، حساسیت دندان و یا عفونت‌های مخاطی را افزایش دهد.

علل بالقوه مختلفی از جمله کم آبی بدن، مصرف دارو، سمیت شیمی درمانی و یا پرتودرمانی سر و گردن، بیماری‌های خودایمنی و سایر بیماری‌های مزمن و آسیب عصبی برای خشکی دهان وجود دارد. برآوردهای شیوع خشکی دهان در جمعیت عمومی بسته به تعاریف مورد استفاده شده و تفاوت در نمونه های مورد مطالعه به طور گسترده ای متفاوت است. مطالعات تخمینی، شیوع Xerostomia را از 10 تا 26 درصد در مردان تا 10 تا 33 درصد در زنان گزارش کردند. تقریباً تمام بیماران مبتلا به بیماری شوگرن یا پرتودرمانی برای سرطان سر و گردن دچار Xerostomia می‌شوند. بزاق مخلوطی از ترشحات غدد بزاقی اصلی (یعنی پاروتید، زیر فکی، زیر زبانی) و فرعی است که در مخاط دهان قرار دارند. بزاق شامل 99% آب و کمتر از 1% مواد جامد است. در آن تعدادی الکترولیت (مانند سدیم، پتاسیم، کلسیم، بی کربنات، فسفات) و اجزای آلی (مانند ایمونوگلوبولین ها، پروتئین ها، آنزیم ها، موسین ها) وجود دارد.

علت های خشکی دهان

یک بررسی سیستماتیک در سال 2018 به این نتیجه رسید که داروهای اورولوژیک، داروهای ضد افسردگی و روانگردان با خشکی دهان در افراد مسن مرتبط هستند. مرور سیستماتیک دیگری گزارش داد که 106 دارو از جمله داروهای ضد افسردگی (مانند فلوکستین) و داروهای ضد موسکارینی (مانند، تولترودین برای مثانه بیش فعال) با اختلال عملکرد غدد بزاقی، مرتبط هستند. داروهای بدون نسخه (OTC) و داروهای تجویزی از جمله آنتی هیستامین‌ها (برای آلرژی یا آسم)، داروهای ضد فشار خون، ضد احتقان‌ها، داروهای ضد درد، دیورتیک‌ها، شل کننده های عضلانی و داروهای ضد افسردگی می توانند به تشدید خشکی دهان کمک کنند. رایج ترین انواع داروهایی که باعث اختلال عملکرد بزاق می‌شوند دارای اثرات آنتی کولینرژیک هستند. به عنوان مثال، داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای، آنتی هیستامین‌ها، داروهای ضد فشار خون، داروهای ضد تشنج و ضد اسپاسم. به طور کلی، احتمال کاهش میزان جریان بزاق در حضور بسیاری از بیماری‌ها و داروها افزایش می یابد.

 خشک شدن دهان نیز معمولاً به عنوان یک اثر جانبی جزئی همراه با خواب‌آلودگی، سرگیجه و حالت تهوع گزارش می‌شود. اگر بیمارانی که داروهای آنتی کولینرژیک مصرف می‌کنند، بتوانند آنها را در طول روز به جای شب (با اجتناب از علائم شبانه) و در دوزهای منقسم به جای یک دوز بزرگ‌تر استفاده کنند، علائم خشکی دهان ناشی از داروها نیز کاهش می‌یابد. خشک شدن دهان همچنین می‌تواند به دنبال پیوند سلول‌های بنیادی خون ساز باشد. همچنین به عنوان بخشی از پیوند غدد بزاقی در مقابل بیماری میزبان رخ دهد. شیوع خشک شدن دهان نیز در بین افرادی که بیش از چهار داروی تجویزی روزانه مصرف می‌کنند، بیشتر است. یکی دیگر از علت‌های مهم Xerostomia استفاده از الکل و تنباکو، مصرف حشیش یا مصرف بیش از حد کافئین یا غذاهای تند است.

علائم و نشانه‌ها

پروتئین‌ها و موسین‌های بزاقی به روانکاری و پوشش بافت‌های دهان کمک و از مخاط در برابر آسیب‌های شیمیایی، میکروبی و فیزیکی (به عنوان مثال سایش) محافظت می‌کنند. علائم این بیماری نیز ممکن است در شب بدتر شود. زیرا غده بزاق برون ده در طول خواب به کمترین حد خود می‌رسد و این مشکل می تواند با تنفس دهانی تشدید شود.

  • احساس چسبندگی، خشکی یا سوزش در دهان
  • مشکل در جویدن، بلع، چشیدن یا صحبت کردن
  • تغییر طعم یا عدم تحمل غذاها یا نوشیدنی‌های تند، شور یا ترش
  • خشک شدن یا درد گلو
  • زبان خشک و خشن
  • لب های ترک خورده
  • عفونت قارچی دهان (مانند کاندیدیازیس)
  • گرفتگی صدا
  • بوی بد دهان
  • ناتوانی در نگه داشتن پروتزهای مصنوعی یا پروتزهای متحرک نامناسب

درمان خشکی دهان

از اهداف درمان خشکی دهان می‌توان به شناسایی علت‌های احتمالی خشکی، تسکین ناراحتی و پیشگیری اشاره کرد. همچنین دارای عوارضی مانند پوسیدگی دندان و عفونت‌های پریودنتال هستند. بیمارانی که از خشکی دهان شکایت دارند، باید یک تاریخچه پزشکی و دندانپزشکی دقیق برای تشخیص زودهنگام و شناسایی علل بالقوه زمینه ای داشته باشند. اگر مشخص شود که یک داروی خاص باعث خشک شدن دهان می‌شود، پزشک دوز آن را تنظیم یا داروی دیگری را تجویز می‌کند که احتمال خشکی کمتری داشته باشد. اقدامات تسکین دهنده و پیشگیرانه مختلف، از جمله درمان دارویی با محرک‌های بزاقی، فلوراید موضعی، جایگزین های بزاق و استفاده از آدامس بدون قند/نعناع، ​​ممکن است باعث کاهش این بیماری شود. نمونه هایی از استراتژی‌های مقابله ای برای تسکین خشکی دهان عبارتند از:

  • نوشیدن آب یا نوشیدنی‌های بدون قند و بدون کافئین
  • مکیدن تکه‌های یخ
  • استفاده مکرر از نرم کننده‌های لب (به عنوان مثال، هر دو ساعت یکبار)
  • جویدن آدامس بدون قند یا مکیدن آب نبات بدون قند
  • پرهیز از غذاهای شور یا تند یا غذاهای خشک و سخت
  • اجتناب از غذاهای چسبناک و شیرین
  • اجتناب از مواد محرک مانند الکل، تنباکو و کافئین
  • نوشیدن مایعات در حین غذا
  • توصیه‌های اختصاصی بهداشت دهان و دندان از سوی مؤسسه ملی تحقیقات دندان‌پزشکی
  • حداقل دو بار در روز با خمیر دندان حاوی فلوراید دندان‌ها را به آرامی مسواک بزنید.
  • هر روز نخ دندان بکشید.
  • حداقل دو بار در سال برای ویزیت دندانپزشکی برنامه ریزی کنید.
  • استفاده از ژل فلوراید قوی (0.4٪ فلوراید قلع، 1.1٪ فلوراید سدیم) روزانه برای کمک به جلوگیری از پوسیدگی دندان
  • درمان سریع عفونت‌های قارچی یا باکتریایی دهان
  • استفاده از وارنیش 0.5% فلوراید روی دندان

علت بی اختیاری ادرار در زنان مسن و درمان آن

بی اختیاری ادرار در مردان و زنان در هر سنی ممکن است رخ دهد، اما در بین زنان و افراد مسن شایع تر است و حدود 30 درصد از زنان مسن و 15 درصد از مردان مسن را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اگرچه بی اختیاری ادرار زنان مسن شایع تر است، اما جزو بخش طبیعی روند پیری نیست. بی اختیاری ادرار زنان مسن ممکن است ناگهانی و موقتی (مانند زمانی که فرد دارویی مصرف می‌کند که اثر ادرارآور دارد) یا طولانی مدت (مزمن) باشد. حتی گاهی اوقات بی اختیاری مزمن ادرار ممکن است با موفقیت درمان شود. بی اختیاری ادرار (UI) در واقع از دست دادن تصادفی ادرار است. طبق گزارش انجمن ملی کنترل، بیش از 25 میلیون بزرگسال بی اختیاری ادرار موقت یا مزمن را تجربه می‌کنند. بی اختیاری ادرار (از دست دادن غیرارادی ادرار) در زنان دو برابر شایع تر از مردان است و حداقل از هر 3 زن مسن 1 نفر را مبتلا می‌کند.

این یک مشکل پزشکی است که اغلب قابل درمان است و باید حل شود. بی اختیاری ادرار (UI) می تواند باعث کاهش عزت نفس، تأثیر منفی بر سلامت روانی و جسمی و کیفیت زندگی افراد شود. طبق مطالعه‌ای که بخشی از آن توسط آژانس تحقیقات و کیفیت مراقبت‌های بهداشتی پشتیبانی می‌شود، زنان سالمندی که دچار بی‌اختیاری ادرار می‌شوند، اغلب شرم، انزجار، خجالت و فعالیت کمتر در زندگی اجتماعی را تجربه می‌کنند. همه این عوامل می‌توانند منجر به افسردگی شوند. با در نظر گرفتن UI به عنوان یک بیماری با علل زمینه‌ای (هرچند گاهی غیرقابل برگشت)، داروسازان می‌توانند به مدیریت بیماران برای بهبود علائم و به حداقل رساندن عوارض کمک کنند. ادرار طبیعی یک فرآیند پیچیده است که به مثانه برای دفع و ذخیره ادرار و به مجرای ادراری برای بسته و باز شدن نیاز دارد. دفع طبیعی زمانی اتفاق می افتد که انقباض مثانه با شل شدن اسفنکتر مجرای ادرار هماهنگ باشد. ناتوانی در کنترل ادرار به عنوان UI شناخته می‌شود.

انواع بی اختیاری ادرار در زنان مسن

  • بی اختیاری استرسی: بی اختیاری ادرار هنگام فعالیت‌های مختلف یک مشکل بسیار شایع در زنان مسن است و پزشکان این نوع بی اختیاری را مرتبط با استرس می‌دانند.
  • بی اختیاری فوری: هنگامی که زنان میل شدیدی به ادرار کردن و در نگه داشتن ادرار تا رسیدن به دستشویی مشکل دارند، ممکن است دچار بی اختیاری فوری شوند.
  • بی اختیاری مختلط

اگرچه اکثر زنان یک یا نوع دیگری از بی اختیاری را دارند، اما زنان مسن اغلب مبتلا به هر دو نوع می‌شوند. بی اختیاری ادرار به اعتماد به نفس زنان آسیب می‌رساند و در توانایی آنها برای لذت بردن از فعالیت‌های مورد علاقه شان اختلال ایجاد می‌کند. همچنین کیفیت زندگی آنها را کاهش می‌دهد. زنان چندین گزینه برای مدیریت بی اختیاری ادرار خود دارند که در درجه اول شامل درمان دارویی یا غیر دارویی است. بسیاری از مطالعات نشان داده اند که اکثر زنان علائم خود را با استفاده از مداخلات محافظه کارانه غیر دارویی بهبود می بخشند که این موارد عبارتند از:

  • تمرینات تخصصی عضلات کف لگن برای جلوگیری از بی اختیاری ادرار زنان مسن
  • نرمال کردن وزن (کاهش وزن اضافی)
  • مصرف مایعات
  • تحریک الکتریکی یا مغناطیسی داخل واژن ممکن است به بی اختیاری ادرار زنان مسن کمک کند. با این حال، برخی از زنان از این درمان‌های غیر دارویی بهره نمی‌برند یا نمی‌توانند به این درمان‌ها دسترسی داشته باشند. در این مورد، پزشکان ممکن است استفاده از داروها را برای کمک به مشکلات بی اختیاری پیشنهاد کنند.

دلایل بی اختیاری ادرار زنان سن بالا

  • پیری: با افزایش سن، مثانه و ماهیچه‌های کف لگن ضعیف تر یا بیش از حد فعال می‌شوند، به خصوص در زنانی که بچه دارند. هنگامی که مثانه و این ماهیچه‌ها به طور طبیعی کار نمی‌کنند، ممکن است بدون هشدار شل و باعث نشت ادرار شوند.
  • شرایط پزشکی زمینه ای: برخی از زنان مسن از مشکلات پزشکی رنج می‌برند که به اعصاب کنترل کننده مثانه آسیب می‌رساند. به عنوان مثال می توان به دیابت شیرین، سکته مغزی، بیماری پارکینسون و سایر شرایطی که بر مغز یا اعصاب تأثیر می‌گذارد، اشاره کرد. همچنین مسائل دیگری وجود دارد که می‌تواند بر تحرک سالمندان تأثیر بگذارد (مانند آرتریت یا ضعف)،که دسترسی به موقع به توالت را برای آنها دشوار می‌کند.
  • یبوست: زنان سالمند ممکن است با مشکلات جویدن و بلع مواجه شوند و بنابراین از رژیم غذایی غنی از فیبر مانند میوه‌ها و سبزیجات اجتناب کنند. اینها می‌توانند منجر به یبوست شوند و هنگامی که روده به دلیل یبوست بیش از حد پر است، به مثانه فشار وارد می‌کند و می تواند بر عضلات کف لگن تأثیر بگذارد و باعث نشت غیر ارادی ادرار شود.
  • عفونت ادراری: بی اختیاری ادرار می‌تواند یکی از علائم عفونت‌های دستگاه ادراری باشد که افراد مسن بیشتر در معرض ابتلا به آن هستند.
  • داروهای فشار خون، داروهای قلب، شل کننده‌های عضلانی و آرام بخش
  • یکی دیگر از دلایل بی اختیاری ادرار زنان سن بالا، بارداری و زایمان واژینال است.

از آنجایی که عوامل مختلفی می توانند در بی اختیاری ادرار زنان پیر نقش داشته باشند، پزشک ابتدا یک تاریخچه پزشکی دقیق می‌گیرد. همچنین یک معاینه فیزیکی انجام می‌دهد.

چه گزینه‌های درمانی در دسترس هستند؟

از آنجایی زنان سن بالا بی اختیاری ادرار را تجربه می‌کنند ممکن است از افتادگی اندام لگن یا سایر مشکلات کف لگن نیز رنج ببرند. تیم پزشکی شامل جراح، متخصص زنان و زایمان، فیزیوتراپیست و سایر اعضای تیم مراقبت برنامه درمانی بهینه را تعیین می‌کند.

  • گزینه‌های غیر جراحی: بسته به نوع بی اختیاری ادرار زنان سن بالا، چندین گزینه غیر جراحی در دسترس است.
  • گزینه های جراحی: اگر بی اختیاری ادرار زنان مسن به درمان غیر جراحی پاسخ ندهد یا بی اختیاری بسیار شدید باشد، باید گزینه جراحی در نظر گرفته شود. روش جراحی شامل قرار دادن یک بند نازک و کوچک ساخته شده از مواد مصنوعی یا مش در زیر مجرای ادرار است که مثانه را به بیرون تخلیه می کند. این جراحی کم تهاجمی را می توان به عنوان جراحی یک روزه انجام داد.
  • پزشک همچنین ممکن است برای آرام کردن اسپاسم و فشارهای مثانه یا تزریق کلاژن برای افزایش مقاومت مجرای ادرار، دارو تجویز کند.

غده تیروئید چیست؟‌ از کم کاری تا پرکاری تیروئید و پیشگیری

بدن انسان از بخش‌های مختلفی تشکیل شده است. هر یک از سلول‌های بدن نقش های گوناگونی در بدن ایفا می‌کنند. عملکرد بخش‌های مختلف بدن جدا از هم نیست و پیکر انسان در ارتباط بین این قسمت‌ها شکل می‌گیرد. سیستم هورمونی یکی از این مسیر‌های ارتباطی در بدن است. سیستم درون ریز بدن از اجزای مختلفی تشکیل شده است؛ که هریک مسئولیت‌های گوناگونی دارند.

در این مقاله قصد داریم شما را با عملکرد غده تیروئید، ناهنجاری و بیماری‌هایی که ممکن است برای آن پیش بیاید آشنا کنیم.

غده تیروئید

برای هماهنگی بین ارگان‌های مختلف در بدن، وجود سیستم‌های اطلاع رسانی و هماهنگ کننده الزامی است. هورمون‌ها بخشی مهمی از این مسیر را تشکیل می‌دهند و پیام‌هایی را در بدن مخابره می‌کنند. غده تیروئید یکی از اعضای پرکاربرد این سیستم است. این غده پروانه‌ای شکل در ناحیه گردن و جلوی نای قرار دارد. ‌تیروئید اندازه چندان بزرگی ندارد؛ ولی با این حال می‌تواند عملکرد بخش‌های مختلف بدن را تنظیم کند. این غده با ترشح هورمون تیروکسین، تنظیم متابولیسم اندام و سلول‌های گوناگون بدن را پیش می‌برد. با ترشح این هورمون، مقدار انرژی که به سلول‌های بدن می‌رسد؛ تنظیم می‌شود.

گاهی اوقات شرایطی پیش می‌آید که عملکرد طبیعی این غده دچار اختلال می‌شود. بروز این مشکلات ممکن است بیماری‌های تیروئیدی را با خود به همراه داشته باشند. وجود مشکل در عملکرد این غده را با انجام آزمایش و بررسی مقادیر هورمون‌های تیروئیدی، می‌توان تشخیص داد.

کم کاری ‌تیروئید

در صورتی که هورمون تیروکسین کم‌تر از مقدار مورد نیاز بدن ترشح شود؛ کم کاریتیروئید اتفاق می‌افتد. در این شرایط متابولیسم سلول‌ها در سرتاسر بدن دچار اختلال می‌شود. کاهش سوخت و ساز در بدن، افزایش وزن و در عین حال خستگی را با خود به همراه می‌آورد. در چنین شرایطی غده تیروئید برای تامین نیاز بدن سعی در تولید هرچه بیشتر هورمون ‌تیرویید دارد.

ناتوانی این غده به مرور زمان بزرگ شدن آن را به همراه می‌آورد. در برخی از افراد مبتلا به کم کاری ‌تیروئید علائم مربوط به گواتر و بزرگ شدن غده تیروئید نیز دیده می‌شود.

نقش کم کاری ‌تیروئید در اضافه وزن و چاقی

تناسب اندام و داشتن وزن مناسب، امروزه به دغدغه افراد زیادی در سرتاسر جهان تبدیل شده است. وجود بیماری‌های مختلف می‌تواند شرایط کلی بدن را تحت تاثیر قرار دهد و آن را مستعد چاقی کند. کم کاری ‌تیروئید نیز یکی از عواملی است که باعث افزایش وزن بدن می‌شود. حین کاهش ترشح هورمون ‌تیرویید، سوخت و ساز بدن نیز کاهش می‌یابد.

کاهش متابولیسم و سوخت و ساز، باعث می‌شود انرژی اضافی در بدن باقی بماند. این انرژی باقی مانده، به صورت چربی در بدن ذخیره می‌شود. در این حالت رژیم غذایی نیز تاثیر زیادی ندارد؛ چرا که بایستی در ابتدا علت مربوط به کم کاری ‌تیروئید درمان شود.

پرکاری ‌تیروئید

در صورتی که هورمون ‌تیروئید بیش از حد نیاز در بدن ترشح شود؛ بیماری پرکاری ‌تیرویید رخ می‌دهد. در این شرایط تنظیم سوخت و ساز بدن به مشکل بر می‌خورد  و سوخت و ساز بدن با سرعت بالایی انجام می‌شود. این حالت حتی خلق و خوی فرد را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد و او را بسیار زودرنج و پرخاشگر می‌کند.

یکی از تظاهرات بالینی مهم این بیماری کاهش وزن و در عین حال افزایش ضربان قلب است. فرد برای تامین انرژی بالای سوخت و ساز بدن، تمایل زیادی به خوردن غذا نشان می‌دهد ولی با این حال وزن بسیار کمی دارد. تمایل سلول های بدن به دریافت انرژی بالا رفته؛ که این افراد با خوردن غذای زیاد نیز افزایش وزن چندانی ندارند. از جمله علایم شایع پرکاری ‌تیروئید می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • ضعف اعصاب و سریع عصبی شدن
  • کاهش وزن
  • ضعف و لرزش در اعضای بدن
  • احساس گرمای شدید در بدن
  • مشکلات بینایی و سوزش چشم
  • قاعدگی نامنظم
راهکار‌های پیشگیری از کم کاری و پرکاری ‌تیروئید

بیماری‌های ‌تیروئیدی ممکن است زمینه‌های ارثی داشته باشند؛ با این حال بیماری قابل پیشگیری است. با کمک تغذیه سالم می‌توان عملکرد ‌تیروئید را تحت کنترل درآورد. وجود مواد مغذی مختلف اعم از روی و سلنیوم می‌تواند عملکرد این غده را متعادل کند. از راه‌های پیشگیری کم کاری و پرکاری تیروئید می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

·       رعایت رژیم غذایی مدیترانه‌ای

داشتن یک برنامه غذایی منظم و به دور از مواد التهاب زا می‌تواند شانس ابتلا به بیماری‌های مرتبط با غده تیروئید را کاهش دهد. مصرف برخی از غذاها ممکن است عملکرد‌های سیستم‌های درونی بدن را مختل کند. غذاهای کنسروی و فراوری شده به دلیل داشتن مواد نگهدارنده، فعالیت‌های رادیکال‌های آزاد را در بدن تشدید می‌کنند. رعایت رژیم غذایی مدیترانه ای راهکاری برای مقابله با اثرات مضر مواد غذایی است.

مصرف زیاد سبزیجات و میوه‌ها در این رژیم سیستم ایمنی بدن را تقویت می‌کند و احتمال بروز التهاب را نیز کاهش می‌دهد. وجود اختلال در مخاط روده و آسیب رسیدن به آن، پاسخ ایمنی ایجاد می‌کند؛ که در نهایت بر روی تیرویید هم تاثیر می‌گذارد.

·       مصرف مکمل‌ها

غده تیروئید برای انجام فعالیت خود در بدن و تولید هورمون به ید نیاز دارد. کمبود ید در بدن می‌تواند تولید هورمون را در این غده با اختلال مواجه کند. در برخی مناطق کوهستانی کمبود ید در افراد دیده می‌شود. برای مقابله با این مسئله به برخی از مواد غذایی همچون نمک، ید اضافه می‌کنند. در صورتی که نیاز بدن رفع نشود؛ با مشورت پزشک، می‎توان از مکمل‌ها نیز استفاده کرد.

 
درمان ‌تیروئید

با توجه به نقش مهم تیرویید در کنترل ارگان‌های مختلف بدن، وجود هرگونه مشکل در آن می‌تواند زندگی فرد را تحت تاثیر قرار دهد. بروز مشکل در غده تیروئیدسوخت و ساز تمامی سلول‌های بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این شرایط حتی ممکن است بیماری‌های دیگری را نیز در بدن ایجاد کند. برای مثال وجود اختلال در عملکرد تیرویید، به سازوکار سیستم بینایی آسیب می‌رساند.

درمان تیروئید برای پیشگیری از بروز اختلال در عملکرد سایر بخش‌های بدن توصیه می‌شود. از راه‌های درمان تیروئید و مشکلات مربوط به آن؛ می توان به موارد نیز اشاره کرد:

  • مصرف مکمل‌ها
  • عمل جراحی
  • روش های رادیواکتیو

آشنایی با انواع غذای مناسب افراد دیابتی

یکی از بیماری های شایع که بخش عمده ای از مردم کشور ایران نیز به آن مبتلا هستند، بیماری دیابت می باشد. همان طور که می دانید، در حال حاضر میلیون ها نفر در کشور ایران از ابتلا به بیماری دیابت رنج می برند. منشا ابتلا به دیابت می تواند شامل عامل های مختلفی مانند ژن، تغذیه و … باشد. برخی از افراد نیز در هنگام تولد دارای دیابت هستند و این بیماری تا سنین بالاتر همراه آن ها خواهند ماند. اگرچه موارد ذکر شده می توانند در افزایش ابتلا به دیابت موثر باشند، اما اصلی ترین عامل در مبتلا شدن یک فرد به این بیماری، تغذیه ناسالم است که امروزه بسیاری از افراد به آن توجه دارند.

همان طور که می دانید، پزشکان و متخصصین فعال در این عرصه نظریات زیادی را در رابطه با غذای مناسب افراد دیابتی ارائه داده اند. بسیاری از افراد با توجه به نکات ذکر شده تلاش می کنند تا از پیشرفت این بیماری جلوگیری کنند. در این بین برخی از افراد نیز وجود دارند که بدون اطلاع داشتن از تغذیه مناسب افراد دیابتی، به مصرف بی رویه تمامی مواد غذایی می پردازند. این مسئله علاوه بر افزایش شدت بیماری دیابت، موجب می شود تا مشکلات بیشتری نیز برای فرد به وجود بیاید. بنابراین پیشنهاد می کنیم تا قبل از هر چیزی اطلاعات مفیدی را در رابطه با این بیماری به دست آورید.

چرا وجود برنامه غذایی، می تواند برای بیماران دیابتی موثر باشد؟

پزشک متخصص اغلب در چنین شرایطی پیشنهاد می کند تا به انجام آزمایشات مربوط به دیابت بپردازید. در صورت تایید شدن ابتلای شما به دیابت، پزشک شما را به متخصص تغذیه ارجاع خواهد داد تا به مصرف غذای مناسب افراد دیابتی بپردازید. نیاز است که بدانید، اصلی ترین دلیل افزایش قند خون در بدن انسان، مصرف مواد غذایی مختلف می باشد. مصرف بی رویه ماده های غذایی گوناگون موجب می شود تا قند خون بدن بالاتر رفته و در نتیجه اتفاقات ناگواری برای شما رخ دهد. در برخی از شرایط نیز خود پزشک با دانسته های خود، به ارائه برنامه غذایی مخصوص افراد دیابتی می پردازد. بنابراین می توان دریافت که کسب اطلاعات لازم در رابطه با برنامه غذایی مخصوص افراد دیابتی، مسئله بسیار مهمی بوده که باید توجه ویژه ای را به آن داشته باشید. لازم به ذکر است که این برنامه غذایی علاوه بر کنترل قند خون بدن شما، می تواند در جلوگیری از سایر بیماری های قلبی و عروقی نیز موثر باشد.

غذای مناسب افراد دیابتی شامل چه مواردی می شود؟

کربوهیدرات سالم مصرف کنید

نیاز است که بدانید، کربوهیدرات ها از عامل های موثر در ابتلای افراد به دیابت شناخته می شوند. وجود کربوهیدرات در بدن انسان لازم و ضروری است. توجه داشته باشید که کربوهیدرات جذب روده های بدن شده و تبدیل به قند خون می شود. با وجود این مسئله که کربوهیدرات نقش موثری را در تولید قند خون دارد، اما می توان با مصرف کربوهیدرات های سالم، خطر ابتلا به دیابت را کاهش داد. با انتخاب کربوهیدرات های سالم، می توان میزان قند خون بدن را کنترل کرد و همچنین از بالا رفتن قند خون بدن جلوگیری نمود. مهم ترین و اصلی ترین کربوهیدرات های سالم شامل میوه ها، حبوباتی مانند عدس و لوبیا، غلات سبوس دار، سبزیجات و برخی مواد لبنی که کم چرب هستند، می شود. نوشیدنی های مختلف، شیرینی، قند، شکر و … از جمله کربوهیدرات های مضری هستند که باید از مصرف آن خودداری کنید.

 

مصرف پروتئین مناسب برای درمان دیابت

به طور کلی، متخصصین تغذیه، بر این باور هستند که برخی از مواد غذایی که محتویات آن ها شامل پروتئین ها نیز می شود، در مهار پرخوری تاثیرات بسیار زیادی را دارند. برای مثال، ماهی، ماست یونانی، گوشت، مرغ، آجیل ها و محصولات غذایی کم چرب، به القای حس سیری به مغز می پردازند. این مسئله موجب می شود تا شما میلی را نسبت به مصرف کربوهیدرات ها نداشته باشید. البته نیاز است که بدانید، کربوهیدرات ها بخش زیادی از مواد غذایی روزانه ما را شامل می شوند. بدین ترتیب شما باید به کاهش مصرف کربوهیدرات در طول روز بپردازید. برای مثال به جای مصرف مربا برای صبحانه، به مصرف تخم و مرغ آب پز بپردازید که سرشار از مواد پروتئینی است. با مصرف تخم و مرغ آب پز حس سیری پذیری بیشتری را نیز خواهید داشت.

در تغذیه مناسب افراد دیابتی از چه مواد غذایی پرهیز شود؟

نیاز است که بدانید، در تغذیه مناسب افراد دیابتی باید از مصرف برخی از منابع غذایی به صورت کامل پرهیز شود. در غیر این صورت امکان به وجود آمدن مشکلات و مریضی های بیشتر برای فرد مبتلا به دیابت، وجود خواهد داشت. اولین مورد، چربی های اشباع و کلسترول ها هستند که در افزایش شدید قند خون و ابتلای شما به دیابت نقش موثری را خواهند داشت. از مصرف روغن حیوانی، کره حیوانی و برخی از پروتئین های پرچرب به شدت خودداری کنید. همچنین پروتئین های پرچرب، جگر، زرده تخم و مرغ و … می تواند در افزایش قند خون بدن تاثیر زیادی را بگذارد. همچنین مصرف سدیم در رژیم دیابتی افراد باید به کمتر از 2300 میلی گرم در طول روز برسد. در صورتی که فرد مبتلا به فشار خون نیز باشد، میزان مصرف سدیم باید کمتر از 2300 میلی گرم شود.

بیشتر بخوانید : انواع رژیم غذایی دنیا

از کدام مواد غذایی استفاده کنیم؟

به طور کلی قبل از مصرف غذای مناسب افراد دیابتی، نیاز است تا حتما با متخصص تغذیه درباره این مسئله صحبت کنید. اکثریت متخصصین تغذیه به شما پیشنهاد می کنند تا در طول روز به مصرف ماده های غذایی مختلف مانند سیب، هویج، کلم بروکلی، سالاد، سبزیجات خام یا پخته و … بپردازید. توجه داشته باشید که امروزه دیابت به چند دسته تقسیم بندی می شود که رژیم غذایی شما نیز باید مطابق با نوع دیابت شما باشد. بنابراین در هنگام دریافت برنامه غذایی افراد دیابتی، سعی کنید تا برنامه ای را مطابق با شرایط خود تهیه کنید. توجه داشته باشید که موارد ذکر شده از اصلی ترین قواعد برای رعایت رژیم غذایی مناسب افراد دیابتی می باشد.

نتیجه گیری

به طور خلاصه، یک رژیم غذایی مناسب برای افراد دیابتی ضروری است که این رژیم باید حاوی مواد غذایی با شاخص گلایسمی پایین و سرشار از فیبر باشد. این رژیم به کنترل قند خون کمک کرده و از عوارض بلندمدت جلوگیری می‌کند. پیروی از دستورالعمل‌های پزشک تغذیه به بهبود کیفیت زندگی افراد دیابتی کمک خواهد کرد.

 

انواع رژیم غذایی دنیا

رژیم گرفتن در سراسر دنیا به عنوان یک روش محبوب لاغری شناخته می شود. اگرچه رسیدن به وزن ایده آل و تناسب اندام فقط با رژیم گرفتن انجام نمی شود، ولی برای اینکه بتوانید به وزن ایده آل برسید رعایت رژیم غذایی مناسب نیز از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. انواع رژیم غذایی می توانند به شما برای رسیدن به وزن ایده آل و تناسب اندام کمک کنند. در ادامه این مقاله قصد داریم شما را با رژیم های غذایی معروف در دنیا که هر کدام دستورالعمل خاصی دارند، آشنا کنیم.

انواع رژیم غذایی محبوب در دنیا

شاید تصور شما از رژیم غذایی برای کاهش وزن و لاغری، حذف شیرینی و غذاهای پرچرب باشد. اما یک رژیم غذایی اصولی فراتر از این حرف ها است. شما باید برای اینکه رژیم غذایی حرفه ای و مناسب داشته باشید در ابتدا با انواع رژیم غذایی محبوب در دنیا آشنا شوید که هر کدام جزئیات خاص خودشان را دارند. در ادامه مقاله شما را با انواع رژیم های غذایی محبوب در دنیا آشنا می کنیم.

رژیم غذایی کم چرب

شاید برای شما جالب باشد که در یک سبک رژیم غذایی بتوانید میزان چربی بدن خودتان را کاهش دهید. در رژیم غذایی کم چرب فقط می توانید 10 درصد کالری مورد نیاز خود را از چربی تامین کنید و مابقی کالری مورد نیاز روزانه شما باید از طریق مصرف کربوهیدرات، ویتامین ها و مواد معدنی تامین شود. نکته جالب این رژیم غذایی این است که میزان کربوهیدرات مصرفی در آن بسیار زیاد بوده و پروتئین آن نسبتا کم است. این رژیم غذایی برای افرادی که دارای بیماری های قلبی و عروقی هستند و یا در معرض ابتلا به این بیماری ها می باشند، بسیار مفید است. با این حال این رژیم غذایی می تواند باعث کاهش چربی در بدن شما نیز شود. 

رژیم غذایی کتوژنیک

رژیم غذایی کتوژنیک یکی دیگر از انواع رژیم های غذایی محبوب است که خود دارای تنوع زیادی است. اما در کل این رژیم بر پایه محدود کردن مصرف کربوهیدرات مصرفی در طول روز است. هدف اصلی رژیم غذایی کتوژنیک این است که بدن را مجبور به مصرف چربی های اضافه به جای کربوهیدرات کند. به همین خاطر چربی سوزی در این رژیم غذایی با سرعت بیشتری انجام می شود. در این رژیم غذایی مصرف پروتئین و چربی مشکلی ندارد. فقط کافیست که مصرف کربوهیدرات خود را کنترل کنید. این رژیم برای کاهش چربی های خطرناک دور شکم بسیار مفید می باشد.                                  

رژیم فستینگ

یکی از انواع رژیم غذایی محبوب در دنیا که اتفاقا در میان مردم ایران نیز طرفداران بسیار زیادی پیدا کرده است، رژیم فستینگ است. این رژیم غذایی به جای اینکه شما را برای خوردن غذاهای مختلف محدود کند، زمان غذا خوردنتان را محدود خواهد کرد. این رژیم انواع مختلفی دارد که هر کدام بازه زمانی خاصی برای غذا خوردن به شما اختصاص می دهند و یک بازه زمانی متفاوتی نیز برای روزه گرفتن شما در نظر گرفته می شود. این رژیم غذایی می تواند تاثیر زیادی روی کنترل وزن و تثبیت آن داشته باشد. با این حال اگر از آن دسته از افرادی هستید که باید در هر چند ساعت یکبار یک خوراکی بخورید، این رژیم انتخابی خوبی برای شما نیست.

رژیم مدیترانه ای

یکی دیگر از انواع رژیم غذایی سالم که می تواند به کاهش وزن شما کمک کند، رژیم غذایی مدیترانه ای است. شما برای داشتن این رژیم غذایی باید میوه ها، سبزیجات، ماهی و زیتون مصرف کنید. همچنین مصرف گوشت قرمز پرچرب و قندهای صنعتی در این رژیم غذایی با محدودیت خاصی انجام می شود. این رژیم غذایی سرشار از اسیدهای چرب امگا 3 و آنتی اکسیدان های مغذی است که هر کدام می توانند به سلامت سیستم قلب و عروق کمک زیادی کنند. برای کاهش قند خون و کنترل فشار خون، می توانید این رژیم غذایی را داشته باشید.

رژیم پالئو

یکی از انواع رژیم غذایی که می تواند تاثیر زیادی روی کاهش سایز دور کمر داشته باشد، رژیم پالئو است. رژیم غذایی پالئو بر روی مصرف شکر، لبنیات، غلات فرآوری شده حساسیت دارد و اگر این رژیم را رعایت کنید، مجاز به مصرف این ترکیبات نیستید. اما غذاهای مغذی مانند پروتئین بدون چربی، میوه ها، آجیل ها، دانه های مختلف و سبزیجات در این رژیم بسیار محبوب هستند. برخی از مطالعات نشان می دهند که رژیم پالئو می تواند برای لاغری و کاهش وزن موثر باشد. همچنین برای کاهش سایز دور کمر، می توان از این رژیم کمک گرفت.

رژیم غذایی وگان

یکی دیگر از انواع رژیم غذایی محبوب در دنیا، رژیم غذایی وگان یا رژیم سبزیجات است. این رژیم غذایی میزان مصرف پروتئین حیوانی را محدود می کند. به همین خاطر به شما اجازه مصرف گیاه های مختلف داده می شود. در این رژیم غذایی گوشت، لبنیات، تخم مرغ و محصولات حیوانی حذف می شوند. در مقابل آن گیاهان مختلفی که فیبر بالایی دارند و چربی آن ها محدود است، جایگزین چربی ها و پروتئین های حیوانی می شوند.

بهترین نوع رژیم غذایی برای لاغری کدام است؟

احتمالا با شما انواع رژیم غذایی این سوال در ذهن شما ایجاد شده که بهترین نوع رژیم کدام است؟ واقعیت این است که هر یک از رژیم های غذایی می توانند روی لاغری و کاهش وزن تاثیر بسیار زیادی داشته باشند. به شرطی که به دستورالعمل اجرای آن ها دقت داشته باشید و به آن ها پایبند باشید. متاسفانه برخی از افراد در دوره های کوتاه به این رژیم های غذایی عمل می کنند و انتظار معجزه از آن ها دارند. ولی واقعیت این است که یک رژیم زمانی روی کاهش وزن شما موثر است که تا چندین ماه آن را رعایت کنید.

از طرفی برخی از رژیم های غذایی که به شما معرفی کردیم، ممنوعیت های خاصی نیز دارند. به طور مثال ممکن است افرادی که دارای بیماری دیابت هستند، نتوانند یکی از این نوع رژیم ها را رعایت کنند. بهتر است که برای انتخاب بهترین رژیم غذایی برای لاغری با یک متخصص تغذیه مشورت کنید. در این صورت دیگر خیالتان از بابت اثربخشی رژیم روی کاهش وزن خودتان راحت خواهد بود. علاوه بر آن باید برای افزایش اثربخشی رژیم غذایی، ورزش را نیز در برنامه روزانه خودتان قرار دهید.

انواع بیماری مقاربتی؛ آشنایی با علائم، تشخیص و روش های درمان

بیماری مقاربتی (Sexually transmitted disease یا STD)، یک نوع بیماری عفونی است که از طریق تماس جنسی فرد بیمار با فرد سالم منتقل می‌شود. بیماری های مقاربتی دارای انواع مختلفی هستند که هر کدام از آنها، علائم مخصوصی دارند. ایدز، زگیل تناسلی، سیفلیس، شانکروئید، کلامیدیا و هرپس نوع یک و دو از جمله رایج ترین بیماری های مقاربتی به شمار می روند. این بیماری‌ها عمدتا از طریق رابطه جنسی واژینال، مقعدی و دهانی منتقل می‌شوند. کسب اطلاعات جامع و کامل در رابطه با انواع بیماری های مقاربتی از اهمیت زیادی برخوردار می باشد. با شناسایی علائم و نشانه ها می توان به موقع جهت رفع مشکل اقدام نمود. شناخت روش‌های موثر پیشگیری از جمله کاندوم و واکسیناسیون می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های جنسی را به طور قابل توجهی کاهش دهد. در ادامه با ما همراه باشید تا شما عزیزان را با انواع بیماری های مقاربتی، روش های پیشگیری و درمان آنها آشنا نماییم.

بیماری مقاربتی و آشنایی با انواع آن

بیماری مقاربتی دارای انواع مختلفی می باشد. بیماری های مقاربتی از طریق فعالیت جنسی و یا تماس مستقیم پوست به فرد سالم منتقل می شوند. برخی از این بیماری ها دارای علائم خفیفی می باشند و به راحتی قابل درمان هستند. در حالی که برخی دیگر از بیماری های جنسی دارای نشانه های خاصی هستند و منجر به بروز عوارض وخیم در فرد مبتلا می شوند. از جمله رایج ترین بیماری های جنسی می توان به موارد زیر اشاره نمود:

زگیل تناسلی (HPV)

زگیل تناسلی، التهابی است که به صورت زائده‌های نرم و گوشتی در نواحی حساس بدن مثل ناحیه تناسلی یا مقعد ظاهر می شود. این عارضه می‌تواند باعث ایجاد درد و ناراحتی در افراد مبتلا به این بیماری شود. علت اصلی ابتلا به این بیماری، ویروسی به نام HPV است که از طریق تماس جنسی انتقال می‌یابد. با آگاهی در رابطه با عوامل ایجاد کننده این بیماری می توان به موقع از بروز آن جلوگیری نمود. زگیل تناسلی در مردان و زنان دارای علائم مختلفی می باشد.

سیفلیس

سیفلیس، یکی از انواع بیماری ‌های جنسی می باشد. راه انتقال این بیماری معمولا از طریق نزدیکی با فرد مبتلا یا تماس با زخم سیفلیس است. این بیماری ممکن است در بدن بدون ایجاد علائم تا سال‌ها پنهان باقی بماند. در صورت عدم درمان اصولی سیفلیس می‌تواند عوارض ناگواری برای فرد ایجاد کند. بنابراین تشخیص زودهنگام و درمان صحیح این نوع بیماری مقاربتی بسیار مهم است. ترشحات چرکی، خونریزی و بروز مشکل در دفع از جمله مهمترین علائم بیماری سیفلیس به شمار می روند.

شانکروئید

بیماری مقاربتی شانکروئید، رایج ترین بیماری جنسی است که از طریق باکتری هموفیلوس به فرد سالم منتقل می‌شود. این بیماری عمدتا در مناطقی با شرایط بهداشتی ضعیف دیده می‌شود. علائم اصلی این بیماری، ظهور زخم‌های دردناک و التهاب های شدید در آلت تناسلی زن و مرد است. این زخم‌ها معمولا در ناحیه تناسلی مردانه و زنانه ظاهر می شوند. بیماری مقاربتی شانکروئید در صورت عدم درمان اصولی، ممکن است منجر به عفونت‌های دیگر شود و عوارض جدی را برای فرد به همراه داشته باشد.

کلامیدیا

کلامیدیا، یک بیماری مقاربتی می باشد که راه انتقال آن از طریق باکتری Chlamydia trachomatis است. فرد از طریق رابطه جنسی مقعدی، واژینال و دهانی می تواند به این بیماری مبتلا شود. همچنین، اگر مادر در حال زایمان مبتلا به عفونت کلامیدیا باشد، ممکن است این بیماری را به نوزاد انتقال دهد. دوره زمانی جهت ظهور علائم بیماری کلامیدیا در فرد حدود 7 تا 12 روز است. در این دوره، ممکن است بیمار هیچ علائم خاصی نداشته باشد، اما می تواند این بیماری را به راحتی به فرد دیگر انتقال دهد. ترشحات بدبو، سوزش و درد هنگام ادرار از جمله علائم این بیماری به شمار می روند. در صورتی که عفونت کلامیدیا از طریق رابطه جنسی مقعدی انتقال یابد، می‌تواند باعث خونریزی و ترشحات مقعدی شود.

روش های پیشگیری از ابتلا به انواع بیماری مقاربتی

کسب اطلاعات در رابطه با روش های پیشگیری از بیماری مقاربتی، اهمیت زیادی دارد. زیرا کسب اطلاعات درباره بیماری‌های جنسی منجر به افزایش آگاهی و سواد جنسی افراد می شود. این امر می تواند در پیشگیری، تشخیص و درمان اصولی بیماری های مقاربتی، نقش مهمی را ایفا ‌کند. یکی از بهترین روش ها جهت پیشگیری از ابتلا به بیماریهای مقاربتی، نداشتن رابطه جنسی مکرر با افراد مختلف می باشد. به طور کلی، یک سری اقدامات پیشگیرانه جهت جلوگیری از ابتلا به بیماری های مقاربتی وجود دارند که از جمله آنها می توان به موارد زیر اشاره نمود:  

  • استفاده از کاندوم به هنگام فعالیت جنسی
  • انجام فعالیت جنسی تنها با شریک ثابت و قابل اعتماد
  • انجام غربالگری های مورد نیاز
  • تزریق واکسن های پیشگیرانه مانند واکسن HPV
  • اجتناب از مصرف الکل و مواد مخدر در زمان رابطه

با رعایت این اقدامات می توان تا حد زیادی خطر ابتلا به انواع بیماری مقاربتی را کاهش داد. در ادامه قصد داریم در رابطه با روش های درمان بیماری مقاربتی توضیحات مفیدی را در اختیار شما عزیزان قرار دهیم.

روش های درمان بیماری مقاربتی

در 90 درصد مواقع می توان جهت درمان بیماری مقاربتی، یک سری اقدامات لازم را انجام داد. بیماری‌های مقاربتی در بیشتر مواقع، قابل درمان هستند. روش‌های درمان برای هر کدام از بیماری‌های مقاربتی متفاوت می باشد. با مراجعه به پزشک و تشخیص دقیق نوع بیماری و شدت آن می توان جهت انتخاب روش مناسب درمان، تصمیم گیری نمود. در زیر به برخی از رایج ترین روش‌های درمان بیماری های مقاربتی اشاره کرده ایم:

  • مصرف آنتی‌ بیوتیک‌: برخی از انواع بیماری‌ مقاربتی از جمله سیفلیس و سوزاک با استفاده از آنتی ‌بیوتیک‌ها قابل درمان هستند. انتخاب نوع و دوز دقیق آنتی ‌بیوتیک بستگی به شدت بیماری دارد. در این رابطه باید حتما از توصیه های یک پزشک مجرب استفاده نمود. درمان با آنتی ‌بیوتیک‌، یکی از بهترین روش ها جهت جلوگیری از بازگشت عفونت و انتقال آن به شریک جنسی می باشد.
  • داروهای ضد ویروس‌: برخی بیماری‌های مقاربتی از جمله هرپس و اچ ‌آی ‌وی با استفاده از داروهای ضد ویروسی قابل درمان هستند. مصرف داروهای ضد ویروس می‌تواند جهت کنترل علائم بیماری و پیشگیری از بروز آن موثر واقع شود. با این حال، توجه به این نکته ضروری است که داروهای ضد ویروس بیماری را به طور کامل از بین نمی برند و یا از انتقال آن به دیگران جلوگیری نمی کنند. بنابراین، جهت جلوگیری از ابتلا به بیماری های مقاربتی استفاده از کاندوم یا سایر روش های احتیاطی، الزامی می باشد.
  • درمان های موضعی: در برخی موارد که شدت بیماری مقاربتی کم است، می توان از درمان های موضعی استفاده نمود. خارش، التهاب و سوزش در ناحیه تناسلی با استفاده از محصولات مرطوب‌کننده، کرم‌ها و لوسیون‌ها به راحتی درمان می شوند. در برخی شرایط حاد، پزشک با بررسی شدت بیماری مراقبتی، عمل جراحی جهت از بین بردن زائده های گوشتی که بر روی ناحیه تناسلی ایجاد می شوند را توصیه می کند.

در صورت مشکوک بودن به بیماری مقاربتی، حتما به یک پزشک مجرب جهت بررسی وضعیت و شرایط خود مراجعه کنید. درمان بیماری های مقاربتی با توجه به شدت عفونت و وضعیت جسمی بیمار متفاوت می باشد. در برخی از موارد، با استفاده از آنتی بیوتیک ها و داروهای موضعی می توان جهت جلوگیری از ابتلا به بیماری های مقاربتی اقدامات لازم را انجام داد.  

درباره پرستاری از بیماران معلول بیشتر بدانید

نحوه پرستاری از بیماران معلول با توجه به نوع معلولیت بیمار  در افراد مختلف با هم متفاوت می باشد. فرد معلول به کسی گفته می شود که دچار یک نقص ذهنی و یا جسمی است. افراد معلول توانایی انجام دادن یک و یا چند فعالیت روزمره خود را به تنهایی ندارد و یا به سختی انجام می دهد.

معلولیت ممکن است به دلایل گوناگون مانند شرایط ژنتیکی، آسیب ها و ابتلا به بیماری در سنین مختلف ایجاد شود. افراد معلول برای انجام فعالیت های روزمره خود مانند انجام کارهای خانه، پوشیدن لباس، مراقبت های شخصی، تهیه غذا، حمام کردن، خرید مایحتاج زندگی و … دچار مشکل می شوند.  

افرادی که در زمینه پرستاری از بیماران معلول خدمات ارائه می دهند، در هر روز معمولا کارهای زیر را به صورت روتین انجام می دهند. البته به توجه به شرایط و نیازهای بیمار نوع کمک رسانی تغییر می کند. کمک ها شامل موارد زیر است:

  • همراهی و مصاحبت کردن با بیمار
  • تهیه غذای مناسب برای بیمار
  • یادآوری زمان مصرف داروها
  • مراقبت های شخصی از بیمار
  • حمل و نقل بیمار

معلولیت طبق تعریف سازمان جهانی بهداشت

طبق تعریف سازمان جهانی بهداشت معلولیت دارای سه بعد است که عبارتند از:

  • وجود اختلال در عملکرد ذهنی، ساختار بدنی و یا عملکرد بدن مانند از دست دادن قدرت بینایی، شنوایی، حافظه و یا قطع یکی از اعضاء بدن
  • وجود مشکل و یا محدودیت فرد برای انجام برخی فعالیت های اصلی روزمره مانند مشکلات شنوایی و یا بینایی
  • محدودیت افراد برای شرکت در فعالیت های عادی روزانه که نیازمند مشارکت و همکاری با دیگران می باشد، مانند شرکت در فعالیت های تفریحی و اجتماعی و یا کار کردن

انواع معلولیت جسمی

انواع معلولیت با توجه به علل ایجاد کننده آن به صورت زیر تقسیم می شوند:

  • معلولیت ناشی از اختلالات مادرزادی
  • معلولیت‌ مربوط  به اختلالات رشدی مانند اوتیسم و بیش فعالی
  • معلولیت مرتبط با وجود اختلال در ژن ‌ها مانند بیماری دیستروفی عضلانی دوشن
  • معلولیت‌ پیش‌رونده  مانند بیماری ام اس و دیستروفی عضلانی
  • معلولیت ناشی از وجود اختلال در عملکرد کروموزوم ‌ها مثل سندروم داون
  • معلولیت‌ مربوط به آسیب ‌دیدگی‌های مغزی یا نخاعی
  • معلولیت‌ ناشی از قرار گرفتن در برابر مواد سمی و و یا ابتلا به بیماری ‌های عفونی
  • معلولیت ایجاد شده به دلیل ابتلا به بیماری ‌های مزمن مانند  آسیب های عصبی، نابینایی و یا قطع شدن عضوی از بدن در بیماران دیابتی

عوامل موثر بر پرستاری از بیماران معلول

وظیفه کسی که پرستاری از بیماران معلول را بر عهده دارد، این است که باید با تجربه و مهارت لازم، یک محیط گرم، آرام و بدون از هر گونه استرس و تنش را برای بیمار فراهم کند. عوامل مختلفی بر نحوه مراقبت از بیمار تاثیر می گذارند که عبارتند از:

  • شرایط جسمانی بیمار معلول
  • عدم وجود اعتماد به نفس در بیمار معلول
  • احساس شکست و نامیدی در بیمار
  • افسردگی، اضطراب و منزوی شدن بیمار
  • فشارهای روحی و روانی

مشکلات افراد معلول

میزان ناتوانی بیمار معلول مشخص می کند که چه کسی جهت پرستاری از بیماران معلول  انتخاب شود. مشکلات شایع بین افراد معلول شامل موارد زیر است:

  • اختلال شنوایی
  • اختلال بینایی
  • اختلالات حرکتی
  • بیماری های روحی و روانی
  • اختلال طیف اوتیسم
  • وجود مشکل در حفظ تعادل
  • زوال عقل
  • ابتلا به بیماری هایی مانند آلزایمر و پارکینسون
  • فلج مغزی

ویژگی های فرد مناسب برای پرستاری از بیماران معلول

افرادی که به صورت تخصصی در رشته پرستاری از بیماران معلول فعالیت می کنند، باید دارای مهارت هایی همچون انعطاف پذیری، سازماندهی و توانایی اولویت بندی کارهای موثر را داشته باشند. این افراد  در طول روز با بیماران معلول دارای نیازهای متفاوت برخورد دارند و باید بتوانند اقدامات موثر برای بهبود حال بیماران را به موقع و درست انجام دهند.

برخی از افراد معلول در اثر تصادف و یا بروز حادثه ای دچار معلولیت شده اند. این افراد از نظر روحی بسیار شکننده و حساس هستند. پرستار باید مهارت ارتباط برقرار کردن با چنین افرادی را داشته باشد. پرستار باید بتواند با سخنان خود بیمار را آرام کند و روحیه وی را تقویت کند.

افرادی که در زمینه پرستاری از بیماران معلول کار می کنند، باید بتوانند وضعیت بیمار را در زمان های مشخص بررسی کند. بررسی و تحت نظر داشتن بیماران کمک می کند تا در شرایط خاص بهترین و موثرترین اقدامات را انجام دهند. علاوه بر موارد ذکر شده پرستاران باید دارای مهارت های زیر باشند:

  • صبور و مهربان بودن
  • درک توانایی و ناتوانایی های فرد معلول
  • توانایی برقرار کردن ارتباط قوی و موثر با افراد معلول
  • گوش دادن به سخنان بیمار
  • اکثر افراد معلول دچار اضطراب و نگرانی هستند. پرستار باید با کنترل فشارهای روحی و روانی بیمار بتواند ارتباط خوبی با بیمار برقرار کند.
  • کمک به بیمار جهت حل مشکلات با رعایت حفظ استقلال طلبی بیمار
  • افزایش اعتماد به نفس بیمار جهت حضور در اجتماع
  • توانایی کنترل کردن و درمان سایر بیماری هایی که فرد معلول درگیر آنها می باشد مانند فشار خون، قند خون و بیماری های قلبی و عروقی
  • کمک به تقویت سیستم ایمنی بیمار جهت پیشگیری از ابتلا به بیماری ها
نکات مهمی که جهت پرستاری از بیماران معلول باید بدانید

برای پرستاری از بیماران معلول باید به نکات زیر توجه کنید:

  • برای صحبت کردن با افراد معلول نیازی نیست از زبان خاصی استفاده کنید. با افراد معلول همانطور که با افراد عادی سخن می گویید، ارتباط برقرار کنید.
  • در زمان پرستار شبانه روزی در منزل حضور دارد توجه کنید که فضای خانه را به صورتی درست کنید که بیمار معلول احساس استقلال بیشتری داشته باشد. محیط خانه معلول باید مطابق با نوع معلولیت بیمار آماده سازی گردد.
  • در هنگام ارتباط با فرد معلول تفکرات خود را در مورد معلولیت کنار گذاشته و با بیمار مانند یک فرد سالم رفتار کنید.
  • در زمان برقراری ارتباط با بیماران معلول آنها را مانند خود بدانید و با آنها سخن بگویید. آنها احساسات دیگران را درک می کنند ولی ممکن است نتوانند به خوبی پاسخ دهند.
  • بیمار معلول باید در محیط امن و آرام نگهداری شود.
  • معلولین هم مانند افراد سالم نیاز به تفریح و ورزش دارند. انجام تمرینات ورزشی شاد موجب بهبود روحیه و افزایش اعتماد به نفس بیمار می گردد.   
  • با توجه به نوع معلولیت بیمار از تجهیزات پزشکی مناسب کمک بگیرید. عصا، ویلچر و یا واکر به افرادی که دچار محدودیت های حرکتی هستند، کمک می کند.

وظایف پرستار بیماران معلول

وظیفه اصلی کسی که مسئولیت پرستاری از بیماران معلول را بر عهده دارد، ارائه خدمات مراقبتی و آموزشی به بیماران معلول می باشد. البته وظایف پرستاران با توجه به شرایط فرد معلول که از آن مراقبت می کنند، با هم متفاوت است. برخی از افراد معلول نیاز دارند تا فقط در برخی موارد راهنمایی شوند یا برای انجام برخی عملکردها کمک بگیرند. در حالیکه برخی از بیماران معلول نیاز به پرستاری و مراقبت تمام وقت دارند.

شرایط انتخاب پرستار معلول

برای انتخاب فرد مناسب برای پرستاری از بیماران معلول در منزل باید به مهارت و تجربه وی توجه کنید. پرستار بیمار معلول باید توانایی و مهارت های لازم جهت مراقبت از بیمار معلول را داشته باشد. پرستار معلول باید از لحاظ قدرت بدنی توانایی حرکت دادن بیماران معلول حرکتی و ذهنی را داشته باشد.

تعرفه پرستاری از بیماران معلول در منزل

هزینه پرستاری از بیماران معلول در منزل به عوامل مختلفی بستگی دارد. نوع معلولیت فرد، میزان توانایی و قدرت جسمانی بیمار، خدمات ارائه شده به بیمار توسط پرستار و مدت زمانی که پرستار در طول شبانه روز  به بیمار خدمات ارائه می کند، بر هزینه پرستاری تاثیر می گذارد.