دسته بندی ها: سالمندان

پوکی استخوان در سالمندان، از پیشگیری تا درمان

پوکی استخوان در سالمندان بی‌شک یکی از مشکلات مهمی است که زندگی این افراد را تا حد خیلی زیادی مختل می‌کند. در واقع یکی از مهم‌ترین عللی که سبب زمین‌گیری و خانه‌نشین شدن سالمندان می‌شود، همین معضل پوکی استخوان است.

پوکی استخوان در افراد سالمند، بیماری مزمن و پیشرونده‌ای است که سبب می‌شود، استخوان این افراد نازک‌تر و کم ‌تراکم‌تر شود. همین مسئله باعث می‌شود که دامنه‌ی حرکتی استخوان‌ها کمتر شده و استخوان‌ها به مرور بشکنند. معمولا افراد زمانی از این بیماری با خبر می‌شوند که به مرحله شکستگی استخوان می‌رسد و کار از کار می‌گذرد. با این همه، در این مقاله قرار است شما را با مبحث پوکی استخوان، راه‌های پیشگیری پوکی استخوان در سالمندان و درمان آن بیشتر آشنا کنیم. امید است که با خواندن این مطلب، بتوانید در مسیر بهبود این بیماری گام بردارید.

پوکی استخوان چگونه ایجاد می‌شود؟

بافت استخوانی بدن انسان مانند سایر بافت‌های بدن، دارای سلول‌های زنده است. این سلول‌ها مدام درحال ترمیم و جایگزینی هستند. با این حال، زمانی که افراد از سن 35 سالگی عبور می‌کنند، سرعت و آهنگ جایگزینی سلول‌های استخوانی کاهش می‌یابد. این روند، زمانی که افراد به سن 50 سالگی می‌رسند، علی‌الخصوص با مسئله یائسگی در زنان، بسیار ضعیف می‌شود. با جایگزین نشدن سلول‌های جدید، بافت استخوانی روبه زوال می‎‌رود و روز به روز، شکل نازک‌تر و ضعیف‌تری می‌گیرد.

در نتیجه، بیماری پوکی استخوان در میان سالمندان اتفاق می‌افتد و به این خاطر، بافت استخوان به مرور روبه فرسایش می‎رود. در آخر کار به جایی می‌رسد که استخوان تحمل وزن بدن را ندارد و با کوچک‌ترین فشاری دچار شکستگی می‌شود. 

برای درمان پوکی استخوان چه باید کرد؟

برای درمان مشکل پوکی استخوان، بسیار مهم است که ابتدا به پزشک مربوطه مراجعه شود. پزشک معمولا در قدم اول، آزمایش تراکم استخوان را برای سالمند تجویز می‌کند تا میزان پیشروی بیماری و وضعیت استخوان را مشخص کند. در ادامه با توجه به شرایط، درمانی را برای کند شدن پروسه‌ی زوال بافت استخوان و تقویت آن طراحی می‌کند.

در ادامه‌ی این مطلب رایج‌ترین درمان‌های پوکی استخوان در میان افراد پیر را بررسی خواهیم کرد.

ورزش‌درمانی، معجزه‌ای برای تقویت بافت استخوان در سالمندان

یکی از درمان‌های اصلی و مهمی که در اکثر برنامه‌های درمان بیماری پوکی وجود دارد، ورزش است. انجام ورزش‌های منظم و روزانه در قدم اول، عضلات، ماهیچه‎ها، تاندون‌ها و علی‌الخصوص بافت استخوانی پا را تقویت می‌کند.

درمانگر معمولا در ادامه، ورزش‌های مخصوصی به منظور حفظ بهتر تعادل و تحمل وزن بدن را به بیمار آموزش می‌دهد. این ورزش‌ها می‌تواند طیف گسترده‌ای از تمارین یوگا، پیاده‌روی، پیلاتس، تای‌چی و… را دربر بگیرد. البته لازم به ذکر است که انجام این تمارین باید با کمترین فشار بر بدن انجام شود. از این‌رو، زمانی که اوضاع وخیم است، خوب است فیزیوتراپیست حرکات ورزشی را به فرد بدهد.

مصرف مکمل‌ها و مواد معدنی، جان تازه‌ای به بیمار خواهد بخشید!

یکی از مسائلی که سبب تسریع روند پوکی استخوان در سالمندان می‌شود، کمبود مواد معدنی، مکمل‌ها و ویتامین‌ها است. معمولا زمانی که ذخیره‌ی این مواد معدنی در بدن کم شود، فرآیند بازسازی و ترمیم استخوان کاهش می‌یابد. معمولا با افزایش سن نیز، ساخت این مواد معدنی در بدن خودبه‌خود کمتر می‌شود و همین امر سبب تسریع روند پوکی می‌شود. از این‌رو مهم است که با مصرف این مواد معدنی به مقدار نیاز، از گسترش بیماری پوکی جلوگیری کنیم.

ویتامینD و کلسیم، دو ماده‌ی معدنی مهمی هستند که به شدت در روند پوکی استخوان تاثیر دارند. از این‌رو مصرف قرص‌های کلسیم و ویتامینD تحت نظارت پزشک، بسیار به درمان کمک می‌کند.

دارو درمانی پیشرفته برای پوکی استخوان

زمانی که پوکی استخوان به مرحله‌ی حادی رسیده باشد، نیاز است که دست به درمان پیشرفته‌تر زد. در این مرحله، پزشک با توجه به وضعیت بیماری، نوع داروی مورد نیاز را مشخص می‌کند. این دارودرمانی شامل طیف گسترده‌ای چون هورمون درمانی (استروژن یا تستوسترون و…) تا آنالوگ‌های هورمون پاراتیروئید و… می‌شود. این پروسه‌ی درمانی می‌تواند از خوردن قرص‌های مربوطه تا تزریق دارو به ناحیه موردنظر باشد.

راهکارهایی برای پیشگیری پوکی استخوان در سالمندان

برای پیشگیری از پوکی نیاز است که در درجه‌ی اول، ریسک‌فاکتورهای این بیماری شناسایی شود. سپس سعی شود که این ریسک‌فاکتورها را به حداقل برسانیم. در ادامه بهترین راهکارها برای جلوگیری از بیماری را شرح خواهیم داد.

  • داشتن رژیم غذایی با کلسیم کافی، اولین قدم پیشگیری از پوکی استخوان

داشتن یک رژیم غذایی کامل و سرشار از کلسیم، راز داشتن استخوان‌هایی سالم است. اگر کلسیم به مقدار کافی از طریق غذا جذب نشود، بدن مجبور است که از ذخایر کلسیم خود استفاده کند. در نتیجه، این امر به تحلیل رفتن استخوان‌ها منجر خواهد شد. علاوه‌بر کلسیم، مصرف به اندازه‌ی ویتامینD نیز مهم است، زیرا این ویتامین به جذب بهتر کلسیم کمک می‌کند. مصرف غذاهایی مانند ماهی، تخم‌مرغ که ذخایر غنی ویتامینD محسوب می‌شوند، بسیار توصیه می‌شود.

  • انتخاب یک سبک زندگی سالم، باعث بهبود وضعیت استخوان‌ها خواهد شد

طبق تحقیقات علم پزشکی، داشتن یک سبک زندگی ناسالم می‌تواند باعث تسریع پوکی استخوان در سالمندان شود. طبق شواهد، مصرف بیش از حد قهوه و مواد کافئین‌دار، الکل، نوشابه و سیگار می‌تواند جذب کلسیم را کاهش دهد. همچنین باعث تضیف تراکم استخوان‌ها شود. پس اگر قصد اتخاذ یک سبک زندگی سالم را دارید، این موارد را جدا محدود کنید!

به‌علاوه گنجاندن نرمش‌های سبک، پیاده‌روی در روتین روزانه، بافت استخوان‌ها را تقویت می‌کند. قرار گرفتن برای دقایقی در معرض آفتاب نیز می‌تواند به جذب ویتامینD کمک کند. از این‌رو خوب است که این موارد را در سبک زندگی‌مان لحاظ کنیم.

  • جلوگیری از وارد شدن فشار بر استخوان‌ها راز پیشگیری از پوکی استخوان است

یکی از دلایل مهم پوکی استخوان در افراد سالمند، وارد شدن فشار زیاد بر استخوان است. اکثر این افراد در گذشته، به فعالیت‌های فشارآور و سنگین مشغول بوده‌اند. البته ممکن است که در سالمندی نیز هنوز احتیاط‌های لازم را انجام ندهند!

برای پیشگیری از بیماری پوکی، نیاز است که افراد از همان سنین پایین مراقب فعالیت‌هایشان باشند. برای مثال، اگر فرد می‌خواهد چیز سنگینی را بلند کند، از اهرم‌های کمکی استفاده کند. اگر فرد سالمند است نیز، باید حواسش باشد که از انجام فعالیت‌های سنگین چون دو جدا بپرهیزد. همچنین برای حرکت از وسایل مفیدی چون عصا و واکر کمک بگیرد.

آرتروز گردن در سالمندان از پیشگیری تا درمان

آرتروز گردن در سالمندان یک مشکل شایع استخوانی- مفصلی است که با افزایش سن اتفاق می‌افتد. آرتروز گردن یا سایش مفاصل گردن، شایع‌ترین علت درد گردن در سالمندان است. در این بیماری، غضروف‌های مفصلی که مهره‌های گردنی را به هم متصل می‌کنند، به مرور زمان آسیب می‌بینند و استحکام خود را از دست می‌دهند. این امر باعث التهاب، درد و محدودیت حرکتی در گردن می‌شود. در ادامه به بررسی مفصل این مبحث می‌پردازیم.

آرتروز گردن در چه سنی اتفاق می‌افتد

شیوع آرتروز گردن در سالمندان با افزایش سن رابطه مستقیم دارد، به طوری که در حدود 60 درصد افراد بالای 65 سال و 85 درصد بالای 75 سال دچار این بیماری هستند. عوامل خطرساز متعددی از جمله سابقه خانوادگی، آسیب‌دیدگی‌های قبلی گردن، اضافه وزن، سیگار و شغل‌هایی که نیاز به فعالیت‌های تکراری گردن دارند، بروز آرتروز گردن را افزایش می‌دهند. علائم آرتروز گردن معمولاً به تدریج ظاهر می‌شوند و شامل درد گردن، سفتی عضلات، محدودیت حرکت گردن و صداهای ترق تروق هنگام حرکت است. در مراحل پیشرفته‌تر ممکن است دردهای پراکنده به بازوها هم انتشار یابد. تشخیص با معاینه فیزیکی و تصویربرداری‌هایی مثل ام‌آرآی و ایکس‌ری انجام می‌شود.

درمان آرتروز گردن در افراد سالمند بسته به شدت علائم متفاوت است و ممکن است شامل استراحت، فیزیوتراپی گردن، داروهای ضدالتهابی، روش‌های گرمادرمانی یا حتی جراحی باشد. پیشگیری از طریق کنترل وزن، ورزش‌های مناسب و اجتناب از حرکات تکراری گردن توصیه می‌شود. آرتروز گردن یکی از شایع‌ترین علل ناتوانی در سالمندان است که تأثیر منفی بر کیفیت زندگی آنها می‌گذارد. آگاهی از علائم اولیه و درمان به موقع می‌تواند از پیشرفت بیماری جلوگیری کند و سلامت و استقلال سالمندان را حفظ نماید. پژوهش‌های بیشتر برای یافتن روش‌های نوین درمانی و کاهش ناتوانی ناشی از این بیماری ضروری به نظر می‌رسد.

علت ایجاد آرتروز گردن در افراد مسن

آرتروز گردن در سالمندان به دلیل آسیب و فرسودگی غضروف‌های مفصلی بین مهره‌های گردن ایجاد می‌شود. این غضروف‌ها وظیفه جذب ضربه و حرکت روان مهره‌ها را بر عهده دارند. در آرتروز، این غضروف‌ها نازک، ترک خورده و فرسوده می‌شوند که منجر به التهاب، درد و محدودیت حرکتی می‌گردد.

علل اصلی آسیب به غضروف‌ها و بروز آرتروز گردن در افراد سالمند عبارتند از:

  • افزایش سن: با افزایش سن، غضروف‌ها قابلیت انعطاف‌پذیری و ترمیم خود را از دست می‌دهند.
  • آسیب‌دیدگی و ضربه: آسیب‌های قبلی و حوادثی مثل تصادفات می‌توانند باعث آسیب غضروفی شوند.
  • استرس مکانیکی: حرکات تکراری و اعمال فشار مداوم بر گردن، غضروف‌ها را تحلیل می‌برد.
  • ژنتیک: برخی عوامل ژنتیکی می‌توانند منجر به تحلیل زودرس غضروف شوند.
  • چاقی: وزن بیش از حد بار مکانیکی اضافی بر مهره‌ها وارد می‌کند.
  • سیگار کشیدن: سیگار باعث التهاب و کاهش جریان خون به غضروف‌ها می‌شود.

شناخت دقیق این عوامل خطرساز برای پیشگیری و درمان موثر آرتروز گردن حائز اهمیت است. پژوهش‌های بیشتری نیز برای درک کامل مکانیسم‌های آسیب غضروفی و راه‌های آن مورد نیاز است.

علائم آرتروز گردن در افراد سالمند

آرتروز گردن معمولاً با علائمی همچون درد گردن، سفتی عضلانی، و محدودیت حرکتی تظاهر می‌کند که البته ممکن است با توجه به محل و شدت آسیب غضروفی، شدت و الگوی علائم متفاوت باشد. درد گردن شایع‌ترین علامت آرتروز گردن است که معمولاً به صورت درد مزمن و کند شروع می‌شود و به مرور زمان شدیدتر می‌گردد. این دردها ممکن است به پشت سر، شانه‌ها و بازوها هم انتشار یابند. درد ممکن است با حرکت گردن تشدید شود. در مراحل پیشرفته‌تر، درد حتی در حالت استراحت نیز وجود دارد. سفتی و محدودیت حرکت گردن از دیگر علائم رایج است. بیماران ممکن است در چرخش گردن به طرفین یا خم و راست کردن گردن مشکل داشته باشند. مفاصل آسیب دیده ممکن است حساسیت و دردناکی در هنگام لمس داشته باشند.

صداهای ترق تروق و خرخر هنگام حرکت گردن نیز رایج است که ناشی از سایش و التهاب مفاصل می‌باشد. سردردهای مکرر ناحیه پس سر و گردن، و همچنین خستگی و ضعف عضلانی در ناحیه گردن و شانه‌ها از دیگر علائمی هستند که ممکن است بیماران آرتروز گردن تجربه کنند. در موارد پیشرفته‌تر، علائم عصبی مثل خواب رفتگی و مورمور شدن دست‌ها نیز ممکن است رخ دهد. بنابراین تشخیص به موقع و درمان علائم برای پیشگیری از پیشرفت بیماری آرتروز گردن در افراد مسن و عوارض آن حائز اهمیت است.

درمان آرتروز گردن

درمان آرتروز گردن در سالمندان معمولاً شامل روش‌های دارویی، فیزیوتراپی، اقدامات حمایتی و در موارد پیشرفته‌تر، جراحی می‌باشد. هدف اصلی درمان، کاهش درد و التهاب، بهبود عملکرد و جلوگیری از پیشرفت بیشتر آسیب‌های مفصلی است. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مثل ایبوپروفن برای کاهش درد و التهاب تجویز می‌شود. داروهای ضد تشنج عضلانی نیز می‌توانند موثر باشند. تزریق کورتیکواستروئیدها به داخل مفصل گاهی توصیه می‌شود. فیزیوتراپی با تمرینات ویژه، کشش، تحریک الکتریکی عضلات و کار با وسایل کمکی مثل یقه‌های گردنی، باعث افزایش قدرت و انعطاف عضلات گردن می‌شود. استفاده از گرما و سرما برای کاهش درد عضلانی و مفصلی موثر است. روش‌هایی مانند تحریک اعصاب و طب سوزنی نیز در برخی موارد توصیه می‌شود.

در موارد پیشرفته‌تر که درد و محدودیت حرکتی شدید است، جراحی‌هایی مثل جایگذاری دیسک مصنوعی یا استفاده از پیوند ممکن است انجام شود. البته جراحی در سالمندان پرخطر بوده و تنها در صورت عدم پاسخ به سایر درمان‌ها صورت می‌گیرد. در کل، یک رویکرد درمانی مناسب برای آرتروز گردن در سالمندان باید شامل مراقبت‌های حمایتی، کنترل علائم، بهبود عملکرد و کیفیت زندگی بیمار باشد. انتخاب روش مناسب بستگی به سن بیمار، شدت علائم و وضعیت سلامت کلی فرد دارد. مشاوره با پزشک و فیزیوتراپ برای تعیین بهترین روش درمانی ضروری است.

سخن پایانی

آرتروز گردن در سالمندان یکی از شایع‌ترین اختلالات مفصلی-استخوانی در سالمندان است که با بالا رفتن سن ایجاد می‌شود. علل اصلی آن شامل فرسایش غضروف‌های مفصلی، استرس‌های مکانیکی، آسیب‌دیدگی‌های قبلی و عوامل ژنتیکی و محیطی می‌باشد. این بیماری با درد گردن، محدودیت حرکتی و سفتی عضلانی همراه است که می‌تواند به صورت تدریجی پیشرفت کند. درمان‌های اصلی شامل دارو درمانی، فیزیوتراپی، اقدامات حمایتی و در موارد شدید جراحی می‌باشد. پیشگیری از طریق کنترل عوامل خطر و درمان به موقع برای جلوگیری از پیشرفت بیماری بسیار مهم است. مراقبت‌های مناسب از سالمندان مبتلا به آرتروز گردن می‌تواند به حفظ سلامت و کیفیت زندگی آنها کمک شایانی نماید.

علت بی اختیاری ادرار در زنان مسن و درمان آن

بی اختیاری ادرار در مردان و زنان در هر سنی ممکن است رخ دهد، اما در بین زنان و افراد مسن شایع تر است و حدود 30 درصد از زنان مسن و 15 درصد از مردان مسن را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اگرچه بی اختیاری ادرار زنان مسن شایع تر است، اما جزو بخش طبیعی روند پیری نیست. بی اختیاری ادرار زنان مسن ممکن است ناگهانی و موقتی (مانند زمانی که فرد دارویی مصرف می‌کند که اثر ادرارآور دارد) یا طولانی مدت (مزمن) باشد. حتی گاهی اوقات بی اختیاری مزمن ادرار ممکن است با موفقیت درمان شود. بی اختیاری ادرار (UI) در واقع از دست دادن تصادفی ادرار است. طبق گزارش انجمن ملی کنترل، بیش از 25 میلیون بزرگسال بی اختیاری ادرار موقت یا مزمن را تجربه می‌کنند. بی اختیاری ادرار (از دست دادن غیرارادی ادرار) در زنان دو برابر شایع تر از مردان است و حداقل از هر 3 زن مسن 1 نفر را مبتلا می‌کند.

این یک مشکل پزشکی است که اغلب قابل درمان است و باید حل شود. بی اختیاری ادرار (UI) می تواند باعث کاهش عزت نفس، تأثیر منفی بر سلامت روانی و جسمی و کیفیت زندگی افراد شود. طبق مطالعه‌ای که بخشی از آن توسط آژانس تحقیقات و کیفیت مراقبت‌های بهداشتی پشتیبانی می‌شود، زنان سالمندی که دچار بی‌اختیاری ادرار می‌شوند، اغلب شرم، انزجار، خجالت و فعالیت کمتر در زندگی اجتماعی را تجربه می‌کنند. همه این عوامل می‌توانند منجر به افسردگی شوند. با در نظر گرفتن UI به عنوان یک بیماری با علل زمینه‌ای (هرچند گاهی غیرقابل برگشت)، داروسازان می‌توانند به مدیریت بیماران برای بهبود علائم و به حداقل رساندن عوارض کمک کنند. ادرار طبیعی یک فرآیند پیچیده است که به مثانه برای دفع و ذخیره ادرار و به مجرای ادراری برای بسته و باز شدن نیاز دارد. دفع طبیعی زمانی اتفاق می افتد که انقباض مثانه با شل شدن اسفنکتر مجرای ادرار هماهنگ باشد. ناتوانی در کنترل ادرار به عنوان UI شناخته می‌شود.

انواع بی اختیاری ادرار در زنان مسن

  • بی اختیاری استرسی: بی اختیاری ادرار هنگام فعالیت‌های مختلف یک مشکل بسیار شایع در زنان مسن است و پزشکان این نوع بی اختیاری را مرتبط با استرس می‌دانند.
  • بی اختیاری فوری: هنگامی که زنان میل شدیدی به ادرار کردن و در نگه داشتن ادرار تا رسیدن به دستشویی مشکل دارند، ممکن است دچار بی اختیاری فوری شوند.
  • بی اختیاری مختلط

اگرچه اکثر زنان یک یا نوع دیگری از بی اختیاری را دارند، اما زنان مسن اغلب مبتلا به هر دو نوع می‌شوند. بی اختیاری ادرار به اعتماد به نفس زنان آسیب می‌رساند و در توانایی آنها برای لذت بردن از فعالیت‌های مورد علاقه شان اختلال ایجاد می‌کند. همچنین کیفیت زندگی آنها را کاهش می‌دهد. زنان چندین گزینه برای مدیریت بی اختیاری ادرار خود دارند که در درجه اول شامل درمان دارویی یا غیر دارویی است. بسیاری از مطالعات نشان داده اند که اکثر زنان علائم خود را با استفاده از مداخلات محافظه کارانه غیر دارویی بهبود می بخشند که این موارد عبارتند از:

  • تمرینات تخصصی عضلات کف لگن برای جلوگیری از بی اختیاری ادرار زنان مسن
  • نرمال کردن وزن (کاهش وزن اضافی)
  • مصرف مایعات
  • تحریک الکتریکی یا مغناطیسی داخل واژن ممکن است به بی اختیاری ادرار زنان مسن کمک کند. با این حال، برخی از زنان از این درمان‌های غیر دارویی بهره نمی‌برند یا نمی‌توانند به این درمان‌ها دسترسی داشته باشند. در این مورد، پزشکان ممکن است استفاده از داروها را برای کمک به مشکلات بی اختیاری پیشنهاد کنند.

دلایل بی اختیاری ادرار زنان سن بالا

  • پیری: با افزایش سن، مثانه و ماهیچه‌های کف لگن ضعیف تر یا بیش از حد فعال می‌شوند، به خصوص در زنانی که بچه دارند. هنگامی که مثانه و این ماهیچه‌ها به طور طبیعی کار نمی‌کنند، ممکن است بدون هشدار شل و باعث نشت ادرار شوند.
  • شرایط پزشکی زمینه ای: برخی از زنان مسن از مشکلات پزشکی رنج می‌برند که به اعصاب کنترل کننده مثانه آسیب می‌رساند. به عنوان مثال می توان به دیابت شیرین، سکته مغزی، بیماری پارکینسون و سایر شرایطی که بر مغز یا اعصاب تأثیر می‌گذارد، اشاره کرد. همچنین مسائل دیگری وجود دارد که می‌تواند بر تحرک سالمندان تأثیر بگذارد (مانند آرتریت یا ضعف)،که دسترسی به موقع به توالت را برای آنها دشوار می‌کند.
  • یبوست: زنان سالمند ممکن است با مشکلات جویدن و بلع مواجه شوند و بنابراین از رژیم غذایی غنی از فیبر مانند میوه‌ها و سبزیجات اجتناب کنند. اینها می‌توانند منجر به یبوست شوند و هنگامی که روده به دلیل یبوست بیش از حد پر است، به مثانه فشار وارد می‌کند و می تواند بر عضلات کف لگن تأثیر بگذارد و باعث نشت غیر ارادی ادرار شود.
  • عفونت ادراری: بی اختیاری ادرار می‌تواند یکی از علائم عفونت‌های دستگاه ادراری باشد که افراد مسن بیشتر در معرض ابتلا به آن هستند.
  • داروهای فشار خون، داروهای قلب، شل کننده‌های عضلانی و آرام بخش
  • یکی دیگر از دلایل بی اختیاری ادرار زنان سن بالا، بارداری و زایمان واژینال است.

از آنجایی که عوامل مختلفی می توانند در بی اختیاری ادرار زنان پیر نقش داشته باشند، پزشک ابتدا یک تاریخچه پزشکی دقیق می‌گیرد. همچنین یک معاینه فیزیکی انجام می‌دهد.

چه گزینه‌های درمانی در دسترس هستند؟

از آنجایی زنان سن بالا بی اختیاری ادرار را تجربه می‌کنند ممکن است از افتادگی اندام لگن یا سایر مشکلات کف لگن نیز رنج ببرند. تیم پزشکی شامل جراح، متخصص زنان و زایمان، فیزیوتراپیست و سایر اعضای تیم مراقبت برنامه درمانی بهینه را تعیین می‌کند.

  • گزینه‌های غیر جراحی: بسته به نوع بی اختیاری ادرار زنان سن بالا، چندین گزینه غیر جراحی در دسترس است.
  • گزینه های جراحی: اگر بی اختیاری ادرار زنان مسن به درمان غیر جراحی پاسخ ندهد یا بی اختیاری بسیار شدید باشد، باید گزینه جراحی در نظر گرفته شود. روش جراحی شامل قرار دادن یک بند نازک و کوچک ساخته شده از مواد مصنوعی یا مش در زیر مجرای ادرار است که مثانه را به بیرون تخلیه می کند. این جراحی کم تهاجمی را می توان به عنوان جراحی یک روزه انجام داد.
  • پزشک همچنین ممکن است برای آرام کردن اسپاسم و فشارهای مثانه یا تزریق کلاژن برای افزایش مقاومت مجرای ادرار، دارو تجویز کند.

انوع زانو درد در سالمندان، علت های پیدایش زانو درد در سالمندان

زانو درد ممکن است نتیجه یک آسیب، پارگی یا تحلیل غضروف باشد. بیماری هایی مثل آرتریت، نقرس و عفونت باعث زانو درد در سالمندان می شوند. برخی از درد های جزئی با فیزیوتراپی و زانو بند ها قابل درمان هستند اما برخی دیگر ممکن است نیاز به به جراحی داشته باشند.

علائم زانو درد در سالمندان

  • داشتن تورم در محل و احساس سفتی
  • احساس کردن قرمزی و گرمی هنگام لمس زانو
  • صدای ترکیدن یا تق تق کردن
  • ناتوانی در حرکت زانو یا صاف کردن آن به طور کامل

چه زمانی نیاز است که به پزشک مراجعه کنید:

  • زمانی که احساس کنید، نمی توانید روی زانو خود بایستید یا زانوی شما بسیار ضعیف شده است.
  • دیدن تورم مشخص در زانو و داشتن درد.
  • زمانی که نتوانید زانو خود را به طور کامل دراز کنید یا در خم کردن آن دچار مشکل هستید.

علل درد زانو

شکستگی: ممکن است در تصادفات یا سقوط از جای بلند شکستگی ایجاد شود. علت زانو درد در سالمندان می تواند ناشی از پوکی استخوان باشد. گاهی اوقات با انجام دادن یک حرکت اشتباه استخوان زانو دچار شکستگی می شود.

مینیسک پاره شده: مینیسک غضروفی محکم و لاستیکی است و اگر زانوی خود را به طور ناگهانی بچرخانید ممکن است مینیسک پاره شود.

بورسیت زانو: برخی از آسیب هایی که به زانو وارد می شوند، می توانند باعث التهاب در بورس ها شوند. وظیفه بورس ها این است که اجازه می دهند تاندون ها و رباط ها به آرامی روی مفصل حرکت کنند.

درد لگن: اگر کسی درد در ناحیه لگن و پا داشته باشد برای کم کردن این درد ممکن است نحوه راه رفتن خود را تغییر دهد که این تغییر موجب زانو درد می شود و فشار روی مفصل زانو را بیشتر می کند.

انواع زانو درد در سالمندان و آرتریت

جالب است بدانید که بیش از 100 نوع مختلف آرتریت وجود دارد که می تواند باعث زانو درد در افراد مسن شوند.

آرتروز: یکی از علل شایع زانو درد در افراد پیر همین آرتروز یا آرتریت دژنراتیو است. این بیماری شایع ترین نوع آرتریت است. این بیماری با افزایش سن اتفاق می افتد و غضروف زانو شما در اثر کار کردن زیاد از بین می رود.

روماتیسم مفصلی: یکی دیگر از دلایلی که باعث زانو درد در سالمندان می شود روماتیسم مفصلی است. این نوع آرتریت ناتوان کننده ترین است و به آن آرتریت روماتوئید نیز می گویند. این یک بیماری خود ایمنی است که ممکن است هر مفصلی از بدن شما از جمله زانو ها را تحت تاثیر قرار دهد. این بیماری مزمن است و شدت آن در افراد متفاوت است.

نقرس: نقرس ممکن است باعث زانو درد در افراد مسن شود. این بیماری زمانی رخ می دهد که کریستال های اسید اوریک بلور های کلسیمی ایجاد می کنند. نقرس بیشتر در انگشتان شست پا اتفاق می افتد اما ممکن است زانو هم درگیر این بیماری شود.

نقرس کاذب: این بیماری ممکن است با نقرس اشتباه گرفته شود. نقرس کاذب اغلب به دلیل بلور های کلسیمی در مایع مفصلی ایجاد می شود. درد زانو در افراد سن بالا  ممکن است به این دلیل باشد چرا که زانو شایع ترین مفصلی است که به نقرس کاذب مبتلا می شود.

آرتریت سپتیک: آخرین مورد که جزو علل زانو درد در افراد سن بالا می باشد آرتریت سپتیک است. در این بیماری مفصل زانو ممکن است عفونی شود که در نهایت زانو دچار تورم، درد و قرمزی می شود. آرتریت سپتیک همراه با تب است و به سرعت غضروف زانو آسیب می بیند. توصیه می شود اگر زانو درد شما همراه با علائم آرتریت سپتیک بود در اسرع وقت به پزشک متخصص مراجعه کنید.

آرتروز و زانو درد در سالمندان

یکی از مهمترین علل درد زانو در سالمندان آرتروز است به همین دلیل در ادامه به بررسی این بیماری می پردازیم.

میلیون ها نفر در جهان از بیماری آرتروز رنج می برند. تاندون ها، رباط ها و ماهیچه ها با افزایش سن ضعیف می شوند. تمامی این عوامل دست به دست هم می دهند و باعث تحلیل رفتن غضروف زانو می شوند. آرتروز با علائم مختلفی ظاهر می شود و باعث درد مزمن در شخص می شود. بروز این بیماری در زنان بیشتر از مردان است.

2 نوع آرتروز وجود دارد:

  • آرتروزی که مربوط به بیماری قبلی نیست.
  • آرتروزی که مربوط به افرادی است که قبلا بیماری های مفصلی مثل ( آرتریت، روماتوئید، نقرس ) داشته اند.

همه مفاصل می توانند تحت تاثیر بیماری آرتروز قرار گیرند. مفاصلی که بیشتر در معرض آرتروز قرار می گیرند عبارتند از زانو ( گون آرتروز )، لگن ( کوکسارتروز )، ستون فقرات، دست ها و پا ها.

علل ایجاد آرتروز بسیار زیاد و متنوع است. شایع ترین علل ایجاد زانو درد در افراد مسن و آرتروز عبارتند از:

  • افزایش سن: طبق آمار ها آرتروز 65 درصد افراد بالای 65 سال و 80 درصد افراد بالای 80 سال را درگیر می کند.
  • وراثت
  • ناهنجاری های متابولیک مانند چاقی، دیابت
  • بیماری هایی مثل آرتریت روماتوئید
  • شکنندگی غضروف یا ضربه ( پیچ خوردگی نادیده گرفته شده، در رفتگی )
  • فشار بیش از حد: فعالیت بدنی خیلی شدید یا ضعیف، حمل مکرر بار های سنگین

علائم بیماری آرتروز و راه های درمان

علائمی که نشان می دهد شما آرتروز زانو دارید:

  • درد در حین حرکت
  • حساس شدن مفاصل به فشار
  • با تغییرات دما انعطاف پذیری مفصل تغییر می کند.
  • التهاب

در آرتروز غضروفی که مسئول لغزش انتهای استخوان است ضخامت خود را از دست می دهد. پیامد های پیشرفت آرتروز منجر به درد می شود و می تواند روی حرکات فرد تاثیر بگذارد.

ممکن است پزشک برای کاهش درد موارد زیر را تجویز کند:

  • مسکن ها ( پاراستامول )
  • ضد التهاب های غیر استروئیدی ( خوراکی، ژل، پماد )
  • انفیلتراسیون کورتیکواستروئید: 3 بار در سال برای یک مفصل
  • تزریق اسید هیالورونیک

درمان های غیر دارویی که برای کاهش زانو درد در سالمندان توصیه می شود شامل:

  • کاهش وزن
  • انجام ورزش و فعالیت بدنی منظم با شدت متوسط ( پیاده روی و … ). روی عضلات اطراف زانو مانند ران و ساق پا تمرکز کنید. چرا که اگر این ماهیچه ها تقویت شوند فشار کمتری غضروف تحمل می کند.
  • خودداری کردن از حمل و بلند کردن بار های سنگین
  • کفی های ارتوپدی برای آرتروز زانو

پیشگیری از آرتروز:

  • داشتن رژیم غذایی خوب: سعی کنید تمام ویتامین ها و مواد معدنی ( ویتامین c، میوه ها، سبزیجات، ماهی و … ) را در رژیم غذایی خود جای دهید.
  • وزن خود در محدوده سالم نگه دارید و اضافه وزن نداشته باشید. حفظ وزن در محدوده سالم باعث کاهش درد غضروف بین مفاصل می شود.
  • انجام مستمر فعالیت بدنی.
  • از خود در برابر آسیب و ضربه محافظت کنید.