10 بیماری‌های واگیر مهم در 2024

در دنیای پرشتاب امروز، بیماری‌های واگیر همچنان تهدیدی جدی برای سلامت انسان‌ها محسوب می‌شوند. در این مقاله، به بررسی 10 بیماری‌های واگیر مهم و خطرناک پرداخته و راهکارهای پیشگیری و کنترل هر یک را به طور خلاصه شرح خواهیم داد. رعایت بهداشت فردی و اجتماعی، به عنوان اولین قدم در پیشگیری از بیماری‌های واگیر، از اهمیت بالایی برخوردار است. شناخت این بیماری‌ها، به ما کمک می‌کند تا با علائم و نحوه انتقال آنها بیشتر آشنا شده و اقدامات لازم برای جلوگیری از ابتلا و انتشار آنها را انجام دهیم.

آیا تا به حال به این سوال فکر کرده‌اید که چه بیماری‌های واگیری بیشترین شیوع را دارند و چگونه می‌توان از آنها پیشگیری کرد؟

در این مقاله، با ارائه اطلاعات علمی و معتبر، شما را با  بیماری‌های واگیر مهم در سال 2024، راه‌های انتقال و راهکار‌های پیشگیری و کنترل موثر آنها آشنا خواهیم کرد.

آشنایی با 10 بیماری‌های واگیردار خطرناک

بیماری‌های واگیر همچنان به عنوان یکی از مهم‌ترین چالش‌های سلامت عمومی در دنیا مطرح هستند. این بیماری‌ها از طریق عوامل مختلفی مانند باکتری‌ها، ویروس‌ها و انگل‌ها به انسان منتقل می‌شوند.

در این بخش، به معرفی 10 بیماری‌های‌ واگیردار مهم که در سال‌های اخیر، به خصوص در سال‌های 2023 و 2024، بیشترین آمار شیوع و ابتلا را داشته‌اند، می‌پردازیم. شناخت این بیماری‌ها و راهکار‌های پیشگیری و کنترل موثر آنها از اهمیت بالایی برخوردار بوده و می‌تواند به حفظ سلامت شما و اطرافیانتان کمک کند.

1. کووید 19

معرفی: بیماری تنفسی- ویروسی که توسط ویروس SARS-CoV-2 ایجاد می‌شود. این ویروس از طریق قطرات تنفسی آلوده که هنگام سرفه، عطسه یا صحبت کردن فرد بیمار در هوا منتشر می‌شوند، به افراد دیگر سرایت می‌کند. علائم کووید-19 شامل تب، سرفه (معمولاً سرفه خشک)، خستگی، تنگی نفس، درد عضلانی، سردرد، گلودرد، از دست دادن حس بویایی و … است.

پیشگیری و کنترل: واکسیناسیون، که شامل تزریق دو یا سه نوبت واکسن در فواصل زمانی مشخص است، یکی از موثرترین راه‌های پیشگیری از کووید-19 است. سایر اقدامات پیشگیرانه شامل شستشوی مرتب دست‌ها با آب و صابون یا استفاده از ضدعفونی‌کننده دست، استفاده از ماسک در مکان‌های عمومی و شلوغ، حفظ فاصله فیزیکی حداقل 1.5 متر از افراد بیمار و … می‌شوند.

2. آنفولانزا

معرفی: یکی از این بیماری‌های واگیردار خطرناک که توسط ویروس‌های آنفولانزا A و B ایجاد می‌شود. این ویروس‌ها از طریق سرفه، عطسه یا صحبت کردن فرد بیمار در هوا منتشر شده و به افراد دیگر سرایت می‌کنند. علائم آنفولانزا شامل تب ناگهانی، سرفه (معمولاً سرفه خشک)، گلودرد، درد عضلانی، خستگی، سردرد، لرز و … است.

پیشگیری و کنترل: واکسیناسیون سالانه آنفولانزا بهترین راه پیشگیری از این بیماری است. واکسن آنفولانزا به بدن کمک می‌کند تا آنتی‌بادی‌هایی را برای مقابله با ویروس‌های آنفولانزا تولید کند. سایر اقدامات موثر شامل شستشوی مرتب دست‌ها با آب و صابون یا استفاده از ضدعفونی‌کننده دست، استفاده از ماسک و … می‌شود.

3. سل

معرفی: بیماری عفونی ناشی از باکتری مایکوباکتریوم توبرکلوزیس که به ریه‌ها حمله می‌کند. این باکتری می‌تواند از طریق هوا و از طریق تنفس هنگام سرفه، عطسه یا صحبت کردن فرد بیمار منتشر می‌شوند. علائم سل ریوی شامل سرفه‌های خلط دار خونی به مدت بیش از سه هفته، تب، تعریق شبانه، کاهش وزن، خستگی و تنگی نفس است.

پیشگیری و کنترل: واکسن BCG که به طور معمول در دوران کودکی تزریق می‌شود، می‌تواند از ابتلا به سل شدید در کودکان جلوگیری کند. سایر اقدامات پیشگیرانه عبارتند از: شناسایی و درمان افراد مبتلا به سل فعال، استفاده از ماسک، تهویه مناسب در محل زندگی و … .

4. ایدز HIV/AIDS

معرفی: بیماری عفونی ناشی از ویروس HIV که به سیستم ایمنی بدن حمله کرده و همیشه به عنوان یکی از رایج ترین بیماری‌های واگیردار کشنده در دنیا محسوب می‌شود. این بیماری می‌تواند از طریق رابطه جنسی محافظت نشده، به اشتراک گذاشتن سوزن‌های آلوده و از طریق مادر به کودک حین بارداری، زایمان یا شیردهی منتقل شود. علائم آن شامل ضعف سیستم ایمنی، عفونت‌های مکرر، کاهش وزن و در مراحل پیشرفته، مرگ است.

پیشگیری و کنترل: هیچ راهی برای درمان قطعی HIV وجود ندارد، اما با استفاده از داروهای ضد ویروسی می‌توان بیماری را کنترل کرده و طول عمر افراد مبتلا را به طور قابل توجهی افزایش داد. استفاده از کاندوم، عدم تزریق مشترک و درمان‌های ضد ویروسی از روش‌های پیشگیری و کنترل موثر این بیماری هستند.

5. هپاتیت B

معرفی: بیماری کبدی ناشی از ویروس HBV که می‌تواند منجر به سیروز کبدی و سرطان کبد شود. علائم هپاتیت B در مراحل اولیه ممکن است خفیف و شبیه آنفولانزا بوده و شامل خستگی، حالت تهوع، استفراغ، درد شکم و زردی پوست و چشم باشد.

پیشگیری و کنترل: واکسن هپاتیت B بسیار موثر و ایمن است و می‌تواند از افراد در برابر عفونت محافظت کند. سایر اقدامات پیشگیرانه برای هپاتیت B عبارتند از : پرهیز از به اشتراک گذاشتن وسایل شخصی مانند تیغ ریش‌تراشی و … .

6. هپاتیت C

معرفی: بیماری کبدی ناشی از ویروس HCV که می‌تواند منجر به سیروز کبدی و سرطان کبد شود. این ویروس عمدتاً از طریق تماس با خون کثیف، به خصوص از طریق به اشتراک گذاشتن سوزن‌های آلوده، منتقل می‌شود. علائم آن نیز شامل خستگی، حالت تهوع، استفراغ، درد شکم و در مراحل پیشرفته، ورم پاها و شکم است.

پیشگیری و کنترل: استفاده از کاندوم، پرهیز از به اشتراک گذاشتن وسایل شخصی مانند تیغ و عدم تزریق مشترک از روش‌های پیشگیری از وقوع این بیماری محسوب می‌شوند.

7. مالاریا

معرفی: بیماری انگلی ناشی از پشه‌های آلوده که علائمی مانند تب، لرز، تعریق، درد عضلانی و کم خونی را به همراه دارد.

پیشگیری و کنترل: این روش‌ها معمولا شامل استفاده از پشه بند در صورت خوابیدن در فضای باز، استفاده از داروهای ضد مالاریا و از بین بردن محل‌های تجمع پشه، می‌شوند.

8. تب دنگی

معرفی: بیماری ویروسی ناشی از پشه‌های آلوده که علائمی مانند تب بالا، سردرد شدید، درد عضلانی و درد مفاصل را به دنبال خواهد داشت.

پیشگیری و کنترل: استفاده از پشه بند، استفاده از داروهای ضد درد و از بین بردن محل‌های تجمع پشه‌های خطرناک، از روش‌های پیشگیری از این بیماری به شمار می‌روند.

9. سرخک

معرفی: بیماری ویروسی بسیار مسری که از طریق تنفس یا تماس با ترشحات تنفسی افراد آلوده منتقل می‌شود. علائم سرخک شامل تب بالا، سرفه، آبریزش بینی، قرمزی چشم و بثورات پوستی قرمز و خارش‌دار است که معمولاً از صورت شروع شده و به سایر نقاط بدن گسترش می‌یابد.

پیشگیری و کنترل: واکسیناسیون MMR در دوران کودکی بهترین راه پیشگیری از سرخک است. همچنین، پرهیز از تماس با افراد بیمار و شستشوی مرتب دست‌ها از دیگر راه‌های پیشگیری از این بیماری هستند.

10. آبله مرغان

معرفی: یکی از رایج ترین بیماری‌های واگیر ویروسی که از طریق تنفس یا تماس با ضایعات پوستی افراد آلوده منتقل می‌شود. علائم آبله مرغان شامل تب، خستگی، سردرد، بثورات پوستی قرمز و خارش‌دار است که به تدریج تبدیل به تاول‌های پر از مایع می‌شوند. این تاول‌ها پس از خشک شدن، پوسته می‌بندند و می‌افتند.

پیشگیری و کنترل: واکسیناسیون آبله مرغان در دوران کودکی بهترین راه پیشگیری از این بیماری است.

پوکی استخوان در سالمندان، از پیشگیری تا درمان

پوکی استخوان در سالمندان بی‌شک یکی از مشکلات مهمی است که زندگی این افراد را تا حد خیلی زیادی مختل می‌کند. در واقع یکی از مهم‌ترین عللی که سبب زمین‌گیری و خانه‌نشین شدن سالمندان می‌شود، همین معضل پوکی استخوان است.

پوکی استخوان در افراد سالمند، بیماری مزمن و پیشرونده‌ای است که سبب می‌شود، استخوان این افراد نازک‌تر و کم ‌تراکم‌تر شود. همین مسئله باعث می‌شود که دامنه‌ی حرکتی استخوان‌ها کمتر شده و استخوان‌ها به مرور بشکنند. معمولا افراد زمانی از این بیماری با خبر می‌شوند که به مرحله شکستگی استخوان می‌رسد و کار از کار می‌گذرد. با این همه، در این مقاله قرار است شما را با مبحث پوکی استخوان، راه‌های پیشگیری پوکی استخوان در سالمندان و درمان آن بیشتر آشنا کنیم. امید است که با خواندن این مطلب، بتوانید در مسیر بهبود این بیماری گام بردارید.

پوکی استخوان چگونه ایجاد می‌شود؟

بافت استخوانی بدن انسان مانند سایر بافت‌های بدن، دارای سلول‌های زنده است. این سلول‌ها مدام درحال ترمیم و جایگزینی هستند. با این حال، زمانی که افراد از سن 35 سالگی عبور می‌کنند، سرعت و آهنگ جایگزینی سلول‌های استخوانی کاهش می‌یابد. این روند، زمانی که افراد به سن 50 سالگی می‌رسند، علی‌الخصوص با مسئله یائسگی در زنان، بسیار ضعیف می‌شود. با جایگزین نشدن سلول‌های جدید، بافت استخوانی روبه زوال می‎‌رود و روز به روز، شکل نازک‌تر و ضعیف‌تری می‌گیرد.

در نتیجه، بیماری پوکی استخوان در میان سالمندان اتفاق می‌افتد و به این خاطر، بافت استخوان به مرور روبه فرسایش می‎رود. در آخر کار به جایی می‌رسد که استخوان تحمل وزن بدن را ندارد و با کوچک‌ترین فشاری دچار شکستگی می‌شود. 

برای درمان پوکی استخوان چه باید کرد؟

برای درمان مشکل پوکی استخوان، بسیار مهم است که ابتدا به پزشک مربوطه مراجعه شود. پزشک معمولا در قدم اول، آزمایش تراکم استخوان را برای سالمند تجویز می‌کند تا میزان پیشروی بیماری و وضعیت استخوان را مشخص کند. در ادامه با توجه به شرایط، درمانی را برای کند شدن پروسه‌ی زوال بافت استخوان و تقویت آن طراحی می‌کند.

در ادامه‌ی این مطلب رایج‌ترین درمان‌های پوکی استخوان در میان افراد پیر را بررسی خواهیم کرد.

ورزش‌درمانی، معجزه‌ای برای تقویت بافت استخوان در سالمندان

یکی از درمان‌های اصلی و مهمی که در اکثر برنامه‌های درمان بیماری پوکی وجود دارد، ورزش است. انجام ورزش‌های منظم و روزانه در قدم اول، عضلات، ماهیچه‎ها، تاندون‌ها و علی‌الخصوص بافت استخوانی پا را تقویت می‌کند.

درمانگر معمولا در ادامه، ورزش‌های مخصوصی به منظور حفظ بهتر تعادل و تحمل وزن بدن را به بیمار آموزش می‌دهد. این ورزش‌ها می‌تواند طیف گسترده‌ای از تمارین یوگا، پیاده‌روی، پیلاتس، تای‌چی و… را دربر بگیرد. البته لازم به ذکر است که انجام این تمارین باید با کمترین فشار بر بدن انجام شود. از این‌رو، زمانی که اوضاع وخیم است، خوب است فیزیوتراپیست حرکات ورزشی را به فرد بدهد.

مصرف مکمل‌ها و مواد معدنی، جان تازه‌ای به بیمار خواهد بخشید!

یکی از مسائلی که سبب تسریع روند پوکی استخوان در سالمندان می‌شود، کمبود مواد معدنی، مکمل‌ها و ویتامین‌ها است. معمولا زمانی که ذخیره‌ی این مواد معدنی در بدن کم شود، فرآیند بازسازی و ترمیم استخوان کاهش می‌یابد. معمولا با افزایش سن نیز، ساخت این مواد معدنی در بدن خودبه‌خود کمتر می‌شود و همین امر سبب تسریع روند پوکی می‌شود. از این‌رو مهم است که با مصرف این مواد معدنی به مقدار نیاز، از گسترش بیماری پوکی جلوگیری کنیم.

ویتامینD و کلسیم، دو ماده‌ی معدنی مهمی هستند که به شدت در روند پوکی استخوان تاثیر دارند. از این‌رو مصرف قرص‌های کلسیم و ویتامینD تحت نظارت پزشک، بسیار به درمان کمک می‌کند.

دارو درمانی پیشرفته برای پوکی استخوان

زمانی که پوکی استخوان به مرحله‌ی حادی رسیده باشد، نیاز است که دست به درمان پیشرفته‌تر زد. در این مرحله، پزشک با توجه به وضعیت بیماری، نوع داروی مورد نیاز را مشخص می‌کند. این دارودرمانی شامل طیف گسترده‌ای چون هورمون درمانی (استروژن یا تستوسترون و…) تا آنالوگ‌های هورمون پاراتیروئید و… می‌شود. این پروسه‌ی درمانی می‌تواند از خوردن قرص‌های مربوطه تا تزریق دارو به ناحیه موردنظر باشد.

راهکارهایی برای پیشگیری پوکی استخوان در سالمندان

برای پیشگیری از پوکی نیاز است که در درجه‌ی اول، ریسک‌فاکتورهای این بیماری شناسایی شود. سپس سعی شود که این ریسک‌فاکتورها را به حداقل برسانیم. در ادامه بهترین راهکارها برای جلوگیری از بیماری را شرح خواهیم داد.

  • داشتن رژیم غذایی با کلسیم کافی، اولین قدم پیشگیری از پوکی استخوان

داشتن یک رژیم غذایی کامل و سرشار از کلسیم، راز داشتن استخوان‌هایی سالم است. اگر کلسیم به مقدار کافی از طریق غذا جذب نشود، بدن مجبور است که از ذخایر کلسیم خود استفاده کند. در نتیجه، این امر به تحلیل رفتن استخوان‌ها منجر خواهد شد. علاوه‌بر کلسیم، مصرف به اندازه‌ی ویتامینD نیز مهم است، زیرا این ویتامین به جذب بهتر کلسیم کمک می‌کند. مصرف غذاهایی مانند ماهی، تخم‌مرغ که ذخایر غنی ویتامینD محسوب می‌شوند، بسیار توصیه می‌شود.

  • انتخاب یک سبک زندگی سالم، باعث بهبود وضعیت استخوان‌ها خواهد شد

طبق تحقیقات علم پزشکی، داشتن یک سبک زندگی ناسالم می‌تواند باعث تسریع پوکی استخوان در سالمندان شود. طبق شواهد، مصرف بیش از حد قهوه و مواد کافئین‌دار، الکل، نوشابه و سیگار می‌تواند جذب کلسیم را کاهش دهد. همچنین باعث تضیف تراکم استخوان‌ها شود. پس اگر قصد اتخاذ یک سبک زندگی سالم را دارید، این موارد را جدا محدود کنید!

به‌علاوه گنجاندن نرمش‌های سبک، پیاده‌روی در روتین روزانه، بافت استخوان‌ها را تقویت می‌کند. قرار گرفتن برای دقایقی در معرض آفتاب نیز می‌تواند به جذب ویتامینD کمک کند. از این‌رو خوب است که این موارد را در سبک زندگی‌مان لحاظ کنیم.

  • جلوگیری از وارد شدن فشار بر استخوان‌ها راز پیشگیری از پوکی استخوان است

یکی از دلایل مهم پوکی استخوان در افراد سالمند، وارد شدن فشار زیاد بر استخوان است. اکثر این افراد در گذشته، به فعالیت‌های فشارآور و سنگین مشغول بوده‌اند. البته ممکن است که در سالمندی نیز هنوز احتیاط‌های لازم را انجام ندهند!

برای پیشگیری از بیماری پوکی، نیاز است که افراد از همان سنین پایین مراقب فعالیت‌هایشان باشند. برای مثال، اگر فرد می‌خواهد چیز سنگینی را بلند کند، از اهرم‌های کمکی استفاده کند. اگر فرد سالمند است نیز، باید حواسش باشد که از انجام فعالیت‌های سنگین چون دو جدا بپرهیزد. همچنین برای حرکت از وسایل مفیدی چون عصا و واکر کمک بگیرد.

تست زردی نوزاد در منزل | تشخیص زردی نوزاد از آزمایش

با وجود بیماری رایج در بین نوزادان و استرس والدین در این باره تنها راه تشخیص این بیماری تست زردی نوزاد است که والدین می‌ توانند آن را به راحتی برطرف کنند. یک سری علائم وجود دارند که والدین کودک با مشاهده این علائم نیز می‌ توانند پی به وجود زردی ببرند. به عنوان مثال زرد شدن کف پا ها و یا دست‌ ها یک علت شایع و رایج می‌ باشند. ادرار زرد تیره در نوزادان و همچنین مدفوع کمرنگ جزو علایم بسیار رایج در نوزادانی که دچار زردی هستند می‌ باشند. اما به طور کلی اگر پوست نوزاد شما دچار زردی شد و رنگ پوست به زردی تمایل پیدا کرد شما می‌ توانید پی به وجود چنین مشکلی در نوزاد خود ببرید.

تست زردی نوزاد با دستگاه بیلی چک

تست زردی نوزاد در منزل به پدر ها و مادر ها این کمک را می‌ کند تا بتوانند با خیال راحت و بدون رفت و آمد به مراکز درمانی و آزمایشگاه پی به وجود چنین مشکلی در نوزاد خود ببرند. دستگاه بیلی چک یک دستگاه بسیار عالی برای سنجش و آزمایش زردی در نوزادان می‌ باشد. این دستگاه به راحتی می‌ تواند خون نوزادان و شیرخواران را از طریق پوست اندازه‌ گیری کرده و به راحتی نتیجه را به شما اعلام کند. دیگر نیازی نیست که خون نوزاد خود را گرفته و بر روی آن تست‌ های مختلف انجام دهید. یکی از مزایای انجام تست زردی نوزاد در منزل توسط این دستگاه بدون درد بودن آن می‌ باشد.

نوزاد شما بدون احساس هیچ درد و سوزشی مورد آزمایش قرار می‌ گیرد. این دستگاه کاملاً غیر تهاجمی بوده و استفاده از آن بسیار راحت می‌ باشد. شما در کمتر از ۱۰ دقیقه می‌ توانید نتیجه آزمایش را متوجه شوید. می‌ توانید به راحتی دستگاه بیلی چک را بر روی پیشانی نوزاد خود بگذارید. زمانی که این دستگاه با پوست بدن نوزاد تماس پیدا می‌ کند می‌ تواند مستقیماً خون نوزاد را سنجیده و با دقت بسیار بالایی اعداد و ارقام را نشان دهد. در نظر داشته باشید که یک رنج نرمال با توجه به سن نوزادان وجود دارد. شما باید از این رنج اطلاع داشته تا بتوانید یک نتیجه‌ گیری درست نیز داشته باشید. تشخیص زردی نوزاد توسط دستگاه بیلی چک بسیار راحت می‌ باشد.

تشخیص زردی نوزاد توسط آزمایش خون

یکی از روش‌ های دیگر تشخیص زردی نوزاد انجام آزمایش خون بر روی نوزادان و شیرخواران می‌ باشد. اگر به هر دلیلی نتوانستید از بیلی چک متوجه زردی نوزادان خود شوید می‌ توانید توسط آزمایش خون این کار را به راحتی انجام داده و نتیجه دقیقی به دست آورید. البته در نظر داشته باشید که این روش ممکن است مقداری درد برای نوزادان شما به همراه داشته باشد. پر کردن سوزن در بدن می‌ تواند یک روش تهاجمی باشد که نوزاد را با کمی درد مواجه کند. اما در عوض این روش دقت بسیار بالایی داشته و به هیچ عنوان در آن خطا وجود ندارد. نتیجه‌ ای که شما از طریق آزمایش خون به دست می‌ آورید کاملاً قابل اطمینان و مطمئن می‌ باشد.‌ شما می‌ توانید با خیال راحت به نتیجه مورد نظر اکتفا کنید.

بررسی آزمایش زردی نوزاد

زمانی که تشخیص زردی نوزاد انجام می‌ شود شما باید به بررسی نتیجه آزمایش بپردازید. در نظر داشته باشید هر چه عدد زردی بیشتر باشد ممکن است خطرات بیشتری برای نوزاد در پی داشته باشد. پس بالا بودن این عدد خطرساز بوده و ممکن است برای نوزاد بسیار تهدید کننده نیز باشد. در مقابل هرچه این عدد کمتر باشد خطر کمتری نوزاد را تهدید کرده و معمولاً حال عمومی نوزاد نیز بسیار بهتر است. در نظر داشته باشید اگر زردی نوزاد کمتر از عدد ۵ باشد نیازی به مداخله پزشک نیست و نوزاد دارای حال عمومی خوب می‌ باشد. اما بهتر است از روز سوم به صورت مرتب زردی نوزاد چک شود تا این عدد افزایش پیدا نکند.

اگر عدد زردی نوزاد شما در تست زردی نوزاد بین ۱۳ تا ۱۷ باشد باید سریعا به پزشک مراجعه کنید تا پزشک بتواند اقدامات لازم را انجام دهد. شاید برای شما این سوال پیش بیاید که بیشترین شدت درجه زردی در نوزادان و شیرخواران چقدر است. می‌ توان گفت عدد ۲۵ بیشترین شدت درجه زردی است. اگر در تست زردی نوزادان خود عدد ۲۵ را مشاهده کردید باید بسیار نگران شده و سریعاً به پزشک مراجعه کنید. پزشک باید بتواند اقدامات پیشگیرانه را انجام داده و نوزاد شما را درمان کند. وگرنه ممکن است مشکلات زیادی برای نوزاد شما به وجود بیاید‌. اگر نوزاد شما دچار زردی بسیار شدید باشد و درمان به موقع برای او انجام نشود مشکلاتی مانند عقب ماندگی ذهنی برایش به وجود می‌ آید. عقب ماندگی یکی از جدی‌ ترین عوارض این بیماری محسوب می‌ شود.

جمع بندی

حال که اطلاعات خوبی در رابطه با تست زردی بچه به دست آوردید می‌ توانید در صورت لزوم بهترین اقدام را انجام دهید. در نظر داشته باشید که تشخیص زردی نوزاد اگر به صورت درست و در سریع‌ ترین زمان انجام شود می‌ تواند به راحتی برطرف شود. همچنین مشکلاتی را برای نوزاد به وجود نیاورد. پدر ها و مادر ها می‌ توانند با بررسی ظاهر نوزاد پی به وجود زردی او ببرند یا از روش‌ های مختلف برای این کار استفاده کنند. در نظر داشته باشید در بیشتر موارد به وجود آمدن زردی در نوزادان نگرانی ندارد و پس از گذشتن مدت زمانی این مشکل برطرف می‌ شود.

 اگر نوزاد را درون دستگاه قرار دهید می‌ توانید پس از چند روز او را به صورت کاملاً سالم به منزل ببرید. همچنین کبد نوزاد به صورت طبیعی بیلی روبین را از طریق مدفوع و ادرار دفع می‌ کند. در نتیجه نوزاد به راحتی این مشکل را پشت سر می‌ گذارد. در نظر داشته باشید معمولاً نارس بودن کودکان ممکن است زردی را در پی داشته باشد. یک پزشک متخصص می تواند به راحتی این مشکل را متوجه شده و حل کند. پس جای هیچ گونه نگرانی وجود ندارد.

از فواید تا عوارض آمپول نوروبیون + جامع ترین اطلاعات

آمپول نوروبیون یک نوع داروی تزریقی است که حاوی ویتامین‌ های گروه ب، به خصوص ویتامین ب۱ (تیامین)، ویتامین ب۶ (پیریدوکسین) و ویتامین ب۱۲ (سیانوکوبالامین) می ‌باشد. این ویتامین ‌ها در عملکرد سیستم عصبی و سلامت عمومی بدن نقش مهمی دارند.

آمپول نوروبیون معمولاً برای درمان کمبود ویتامین ب۱۲ (به دلیل بیماری‌ هایی مانند کم‌ خونی مگالوبلاستیک) و همچنین در برخی موارد اختلالات عصبی مانند روان پریشی و نوروپاتی استفاده می ‌شود. این دارو توسط پزشک تجویز می ‌گردد و باید تحت نظر و راهنمایی او استفاده شود.

موارد استفاده، دوز و روش تزریق آمپول نوروبیون به صورت دقیق توسط پزشک تعیین می ‌شود. بنابر این، قبل از استفاده از آمپول نوروبیون، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید تا در مورد وضعیت شما و نیاز های درمانی خودتان اطلاعات دقیقی دریافت نمایید.

آیا آمپول نوروبیون دارای عوارض جانبی خاصی است؟

آمپول نوروبیون معمولاً به خوبی تحمل می‌ شود و عوارض جانبی جدی ندارد. با این حال، در برخی افراد ممکن است عوارض جانبی کمی رخ دهد. مهمترین عوارض جانبی آمپول نوروبیون عبارتند از:

  • درد و تحلیل در محل تزریق: ممکن است بعد از تزریق آمپول درد یا تحلیل موقتی در محل تزریق احساس شود. این عارضه معمولاً طبیعی است و به طور معمول خود به خود بهبود می ‌یابد.
  • حساسیت و واکنش آلرژیک: در برخی افراد ممکن است واکنش ‌های آلرژیک نسبتاً نادری نسبت به آمپول نوروبیون رخ دهد. این واکنش ‌ها می ‌توانند شامل آبریزش، خارش، قرمزی و تورم محل تزریق، تنگی نفس و درد در قفسه سینه باشند. در صورت بروز هرگونه واکنش آلرژیک، فوراً به پزشک خود اطلاع دهید.
  • افزایش سطح ویتامین B6: مصرف طولانی مدت و بیش از حد ویتامین B6 ممکن است منجر به افزایش سطح این ویتامین در بدن شود. این ممکن است علائمی مانند درد عضلانی، تشنج، عصبانیت و اختلالات شناختی را به همراه داشته باشد. بنابر این، توصیه می ‌شود آمپول نوروبیون را با دستور پزشک مصرف کنید و از دز آن تجاوز نکنید.

فواید نوروبیون

آمپول نوروبیون (Neurobion) یک ترکیب ویتامینی است که شامل ویتامین ‌های گروه B، به خصوص ویتامین B1 (تیامین)، ویتامین B6 (پیریدوکسین) و ویتامین B12 (سیانوکوبالامین) می‌ باشد. این ویتامین‌ ها در عملکرد سیستم عصبی و سلامت عمومی بدن نقش مهمی دارند و از طریق مکمل ‌های مختلفی مانند نوروبیون در دسترس هستند.

در زیر فواید اصلی استفاده از آمپول نوروبیون را برای سلامت عمومی بدن و سیستم عصبی آورده‌ ایم:

  • حفظ سلامت سیستم عصبی: ویتامین های B1، B6 و B12 در عملکرد بهینه سیستم عصبی بسیار حائز اهمیت هستند. آنها در تولید و عملکرد نوروترانسمیتر ها (پیام‌ رسان‌ های عصبی)، حفظ سلامت سلول‌ های عصبی و بهبود عملکرد عصبی مؤثر می باشند.
  • افزایش سطح انرژی: مصرف آمپول نوروبیون می ‌تواند سطح انرژی بدن را افزایش داده و کمک به کاهش خستگی و خواب آلودگی نماید. ویتامین ‌های گروه B در متابولیسم انرژی نقش مهمی داشته و در فرآیند های تبدیل غذا به انرژی مشارکت دارند.
  • حفظ سلامت پوست، مو و ناخن‌ ها: ویتامین های B6 و B12 در حفظ سلامت پوست، مو و ناخن‌ ها نقش مؤثری دارند. آنها در تقویت ساختار و رشد بافت ‌های پوستی و مویی مشارکت داشته و ممکن است به بهبود وضعیت پوست و مو کمک کنند.
  • حفظ سلامت قلب و عروق: ویتامین های B6 و B12 می ‌توانند در حفظ سلامت قلب و عروق نقش مؤثری داشته باشند. آنها به حفظ سطح سالم هوموسیستئین (یک ماده مرتبط با بیماری‌ های قلبی) کمک می‌ نمایند و بهبود عملکرد سیستم عروقی را تسهیل می ‌کنند.

مهم است بدانید که هر فرد و شرایط تندرستی ممکن است نیاز های متفاوتی به ویتامین ‌ها داشته باشد. بنابر این، قبل از مصرف نوروبیون یا هر مکمل دیگر، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید.

فایده نوروبیون برای سلامت بدن

 در ادامه، چند فایده دیگر از مصرف آمپول نوروبیون را برای سلامت بدن بیان می‌ کنیم:

  • حفظ سلامت سیستم عصبی مرکزی: ویتامین B1 (تیامین) که در نوروبیون موجود می باشد، برای حفظ سلامت سیستم عصبی مرکزی بسیار حائز اهمیت است. این ویتامین در تولید انرژی مورد نیاز برای عصب ‌ها و عملکرد بهینه آنها نقش دارد.
  • حمایت از سلامت مغز: ویتامین B6 (پیریدوکسین) که در نوروبیون حضور دارد، در تولید نوروترانسمیتر ها (پیام ‌رسان‌ های عصبی) مهم می باشد. این نوروترانسمیتر ها برای حمایت از سلامت مغز، تقویت حافظه و تمرکز و کنترل عواطف و خلق و خوی بهینه است.
  • موثر بر عملکرد عضلات: ویتامین B12 (سیانوکوبالامین) که در نوروبیون وجود دارد، برای عملکرد بهینه عضلات بدن ضروری است. این ویتامین در تولید سلول ‌های خونی و حفظ سلامت نخاعی و عصبی مهم می باشد.
  • حفظ سلامت سیستم ایمنی: ویتامین های B6 و B12 که در نوروبیون وجود داشته، و در حفظ و بهبود سیستم ایمنی بدن نقش دارند. این ویتامین ‌ها می ‌توانند در تقویت سیستم ایمنی و مبارزه با عفونت ‌ها و بیماری‌ ها مفید باشند.
  • کمک به کاهش علائم استرس: ویتامین ‌های گروه B، به ویژه ویتامین B5 (پانتوتنیک اسید) که در نوروبیون وجود دارد، می ‌توانند در کاهش علائم استرس و اضطراب مفید باشند. آنها بهبود روند استرس و تنظیم سطح هورمون ‌های استرس مانند کورتیزول را تسهیل می‌ کنند.

آیا نوروبیون برای همه افراد مناسب است یا برخی از افراد نباید آن را مصرف کنند؟

عموماً، آمپول نوروبیون به عنوان یک مکمل ویتامینی ایمن و مؤثر در نظر گرفته می ‌شود. با این حال، در برخی موارد، مصرف آمپول نوروبیون ممکن است توصیه نشود یا نیاز به مشورت پزشک داشته باشد. در زیر شرایطی را بررسی می‌کنیم که در آنها نوروبیون باید با احتیاط مصرف شود یا افراد باید از مصرف آن خودداری کنند:

1. آلرژی: اگر حساسیت یا آلرژی به هر یک از مواد موجود در آمپول نوروبیون دارید، باید از مصرف آن خودداری کنید. قبل از استفاده، مطمئن شوید که با تشکیلات محصول آشنا هستید و هیچگونه حساسیتی وجود ندارد.

2. بیماری ‌های خاص: در برخی بیماری ‌ها و شرایط تندرستی خاص، مصرف نوروبیون با مشورت پزشک توصیه می ‌شود. به عنوان مثال:

   – بیماری های کلیوی: آمپول نوروبیون در بیماران مبتلا به بیماری های کلیوی شدید، باید با احتیاط مصرف شود، زیرا بعضی ویتامین های B قابل انباشت در بیماران کلیوی هستند و ممکن است عوارض جانبی داشته باشند.

   – بیماری های مرتبط با جذب ویتامین B12: در برخی شرایط که منجر به کاهش جذب ویتامین B12 در بدن می ‌شود، مصرف نوروبیون احتمالا موثر نیست.

   – دیابت: آمپول نوروبیون حاوی ویتامین B6 است که در بعضی موارد می ‌تواند تأثیری بر سطح قند خون داشته باشد. در صورت مبتلا بودن به دیابت، قبل از مصرف نوروبیون باید با پزشک خود مشورت کنید.

   – بارداری و شیردهی: در دوران بارداری و شیردهی، قبل از مصرف آمپول نوروبیون و سایر مکمل‌ ها، توصیه می ‌شود با پزشک خود مشورت کنید، زیرا نیاز ها و محدودیت ‌های خاصی در این دوران وجود دارد.

3. تداخل با دارو ها: آمپول نوروبیون ممکن است با برخی از دارو ها تداخل داشته باشد. بنابر این، اگر دارو های دیگری مصرف می ‌کنید، بهتر است با پزشک خود در مورد تداخلات ممکن بین نوروبیون و دارو ها مشورت نمایید.

راهنمای خواندن و تفسیر جواب آزمایش + تحلیل آن

خواندن آزمایش خون می ‌تواند به شیوه ‌ای موثر در تشخیص و درمان بیماری ‌ها کمک کند. با دقت به نتایج آزمایش خون، می ‌توانید اطلاعات مهمی از سلامتی خود به دست آورید. انواع آزمایش ‌های خون شامل فشار خون، گلوکز، کلسترول و غیره هستند که تفسیر صحیح آن ها از اهمیت بالایی برخوردار است.

راهنمایی ‌هایی برای بهبود تفسیر آزمایش خون و مراقبت ‌های ایمنی در جمع ‌آوری نمونه خون نیز بسیار اهمیت دارند. پیشنهاد می ‌شود همواره پس از انجام آزمایش خون، با پزشک خود مشورت کنید تا تفسیر دقیق‌ تری از نتایج دریافت کنید. این اقدام نه تنها به شناخت بهتر وضعیت سلامتی شما کمک می ‌کند، بلکه درمان ‌های موثرتری را نیز فراهم می ‌آورد.

آزمایش خون چیست؟

خون شما سرشار از سلول ها، آب، مواد مغذی و پروتئین است و یک خون گیری ساده می تواند به شما کمک کند تا از سلامت خود آگاهی پیدا کنید.

آزمایش خون نشان دهنده سلامتی است و نگرانی های بالقوه سلامتی را روشن می کند. پزشک شما ممکن است آزمایش خون را به صورت سالانه یا بیشتر برای پرونده پزشکی توصیه کند. آزمایش خون منظم به شما این امکان را می دهد که شاهد تغییرات سلامتی خود در طول زمان باشید، که می تواند بر انتخاب سبک زندگی شما تاثیر بگذارد.

تفسیر آزمایش خون پنل متابولیک جامع

پنل متابولیک جامع (CMP) یک آزمایش خون رایج است. بیومارکرهای آزمایش شده بینشی از سلامت متابولیک فرد یا توانایی بدن برای پردازش و استفاده از انرژی (غذایی) مصرفی ما ارائه دهند. این نشانگرهای زیستی می ‌توانند تصویری فوری از عملکرد کبد و کلیه، تعادل الکترولیت ‌ها و قند خون در میان سایر عملکردهای حیاتی ارائه دهند.

  • گلوکز: گلوکز منبع اصلی سوخت بدن است. این یک عامل مهم در سلامت کلی، طول عمر، فشار خون و کنترل وزن است. محدوده طبیعی برای گلوکز خون ناشتا 65-99 میلی گرم در دسی لیتر است.
  • الکترولیت ها: الکترولیت ها برای عملکرد بدن شما حیاتی هستند. سطح الکترولیت ها تحت تاثیر رژیم غذایی، چه هیدراته یا کم آبی و میزان الکترولیت های دفع شده توسط کلیه ها قرار می گیرد.
  • سدیم: بی نظمی در سطح سدیم ممکن است نشان دهنده کم آبی بدن، نمک زیاد یا مصرف برخی داروها یا اختلال در عملکرد کبد و کلیه باشد. در خواندن آزمایش خون، محدوده طبیعی سدیم خون باید 135-145 میلی مول در لیتر (mmol/L)باشد.
  • کلرید: رژیم غذایی سرشار از سدیم و برخی داروها ممکن است بر سطح کلرید شما تاثیر بگذارد. سطوح خارج از محدوده کلرید نیز می تواند نشان دهنده بیماری های خاصی مانند اختلالات کلیوی باشد. محدوده مرجع برای کلرید 98 تا 106 میلی مول در لیتر است.
  • پتاسیم: پتاسیم در تنظیم فشار خون، ضربان قلب، عملکرد کلیه، سطح کلسیم و مصرف انرژی در سلول‌ های عضلانی حیاتی است. در افراد فعال، سطوح بهینه پتاسیم با عملکرد استقامتی بهتر، استخوان ‌های قوی‌ تر و سطح کلسترول و گلوکز سالم ‌تر مرتبط است. در تحلیل آزمایش خون محدوده طبیعی پتاسیم بین 3.7 تا 5.2 mmol/L است.

تحلیل آزمایش خون عملکرد کلیه

CMP  همچنین شامل چندین نشانگر است که عملکرد کلیه را اندازه گیری می کند. این ها عبارت اند از:

  • کراتینین: این ماده زائدی است که ماهیچه ها به دلیل فعالیت های عادی روزانه تولید می کنند. کلیه های سالم به طور موثر کراتین را از خون فیلتر کرده و آن را دفع می کنند. سطوح غیر طبیعی این نشانگر می تواند نشان دهنده اختلال عملکرد کلیه باشد. در زمان خواندن آزمایش خون باید بدانید که سطح نرمال کراتینین برای مردان حدود 0.7 تا 0.3 میلی گرم در دسی لیتر و برای زنان 0.6 تا 1.1 میلی گرم در دسی لیتر است.
  • پروتئین کل: این نشانگر میزان پروتئین موجود در خون را آزمایش می کند. سطوح غیر طبیعی پروتئین خون می تواند نشان دهنده ناهنجاری های کلیوی یا کبدی، سوء تغذیه یا سوء جذب مواد مغذی حیاتی باشد. در تفسیر آزمایش خون سطح طبیعی پروتئین خون بین 6.0 تا 8.3 گرم در دسی لیتر است.
  • نیتروژن اوره خون (BUN): BUN یک آزمایش خون است که برای اندازه گیری مقدار یک ماده زائد از کلیه ها، نیتروژن اوره، انجام می شود. سطوح بالای BUN ممکن است نشان دهنده کم آبی یا انسداد مجاری ادراری باشد. سطوح نرمال معمولا بین 6 تا 20 میلی گرم در دسی لیتر است.

اندازه گیری عملکرد کبد

یک CMP همچنین چندین نشانگر را ارزیابی می کند که عملکرد کبد را نشان می دهد. برای تحلیل آزمایش خون عملکرد کبد باید به موارد زیر توجه داشته باشید:

  • بیلی روبین کل(RBC): بیلی روبین ماده جانبی تجزیه گلبول های قرمز قدیمی (RBC) است که از طریق کبد پردازش شده و از طریق روده دفع می شود. در حالی که مقداری بیلی روبین در خون طبیعی است، سطوح بالا یا پایین بیلی روبین می تواند نشان دهنده بیماری کبد، اختلالات خونی یا انسداد مجرای صفراوی یا کیسه صفرا باشد. در تحلیل آزمایش خون سطوح نرمال بیلی روبین باید بین 0.2 تا 1.9 میلی گرم در دسی لیتر باشد.
  • آسپارتات آمینوترانسفراز (AST): AST آنزیمی است که در کبد، قلب، بافت عضلانی و کلیه ها یافت می شود. این آنزیم به متابولیسم پروتئین ها کمک می کند. سطوح بالای AST در خون احتمالا نشان دهنده آسیب به بافت ها است، مانند آنچه در بافت های عضلانی پس از یک تمرین سخت دیده می شود. محدوده طبیعی آن 10 تا 34 IU/L است.
  • آلکالین فسفاتاز (ALP): ALP آنزیمی است که در کبد، استخوان ها، کلیه ها و دستگاه گوارش یافت می شود. سطوح غیر طبیعی این آنزیم ممکن است نشان دهنده شرایط مختلف سلامتی باشد. ممکن است برای تایید به آزمایش های خون دیگری نیاز داشته باشد. در خواندن آزمایش خون باید بدانید که محدوده طبیعی این آنزیم 44-47 IU/L است.
  • آلانین آمینوترانسفراز (ALT): ALT آنزیمی است که عمدتا در کبد (و همچنین برخی از ماهیچه های اسکلتی) یافت می شود. عملکرد اصلی ALT تبدیل گلوکز ذخیره شده به انرژی است. افزایش سطح ALT در خون ممکن است نشان دهنده آسیب سلول های کبدی یا عضلانی باشد. محدوده نرمال ALT 8-37 IU/L است.

نمونه های موجود در آزمایش شمارش کامل خون (CBC)

CBC  یا شمارش کامل خون، یک آزمایش خون برای بررسی کلی سلامت و ارزیابی شرایط سلامتی از جمله کم خونی و عفونت است که موارد زیر در آن بررسی می شود. در تحلیل آزمایش خون کامل به موارد زیر توجه کنید:

  • گلبول های قرمز (RBC): گلبول های قرمز به رسیدن اکسیژن را در کل بدن کمک می کنند. داشتن تعداد گلبول قرمز سالم برای بدن شما برای داشتن انرژی لازم برای عملکرد صحیح بسیار مهم است. محدوده طبیعی گلبول های قرمز بین 4.2 تا 5.9 میلیون سلول در میلی متر مکعب یا سی سی سی است.
  • گلبول ‌های سفید خون (WBCs): گلبول‌ های سفید به عنوان در برابر عفونت در سیستم ایمنی مبارزه می ‌کنند. همچنین می ‌توانند نشانگر التهاب در سراسر بدن باشند. داشتن تعداد گلبول های سفید خون در محدوده بهینه نشان دهنده سیستم ایمنی قوی و بهبود سلامت کلی است. محدوده طبیعی WBC بین 4300 تا 10800 سانتی متر است.
  • هموگلوبین: هموگلوبین پروتئینی است که در گلبول های قرمز خون یافت می شود و در رساندن اکسیژن از ریه ها به بقیه بدن نقش دارد. سطوح بهینه هموگلوبین با عملکرد بهتر در فعالیت های قدرتی و هوازی مرتبط است. سطح هموگلوبین بین مردان و زنان متفاوت است. در تفسیر آزمایش خون محدوده طبیعی برای Hgb برای مردان 13 تا 18 گرم در دسی لیتر و برای زنان 12 تا 16 گرم در دسی لیتر است.
  • هماتوکریت: هماتوکریت اندازه گیری درصد گلبول های قرمز خون است که در جریان خون در گردش هستند. این یکی دیگر از شاخص‌ های میزان اکسیژنی است که خون می ‌تواند انتقال دهد. همچنین سطوح بهینه نیز نشان می‌دهد که بدن شما اکسیژن مورد نیاز خود را دریافت می‌کند. مردان به طور کلی سطوح بالاتری از هماتوکریت در مقایسه با زنان دارند. نتایج نرمال بین 36 تا 52 درصد متغیر است.
  • فریتین: فریتین پروتئینی است که آهن را ذخیره می کند و معیار دقیقی از وضعیت کلی آهن بدن ارائه می دهد. سطوح پایین فریتین ظرفیت بدن برای رساندن اکسیژن به سلول ‌ها و بافت ‌ها را کاهش می‌دهد. نشان‌دهنده این است که شما آهن کافی در رژیم غذایی دریافت نمی‌کنید تا نیازهای بدنتان را برآورده کنید. سطح طبیعی فریتین برای مردان بین 12 تا 300 نانوگرم در میلی لیتر و برای زنان12 تا 150 نانوگرم در میلی لیتر است.

خواندن آزمایش خون کلسترول (پنل چربی)

پنل لیپید یک آزمایش خون است که به بررسی ناهنجاری‌ها در لیپیدها یا چربی‌ها از جمله کلسترول و تری گلیسیرید می‌پردازد. این نشانگرها با هم برای ارزیابی سلامت قلب و خطر بالقوه بیماری های قلبی عروقی آزمایش می شوند. چند نشانگر مختلف در پنل لیپیدی وجود دارد که در خواندن آزمایش خون باید به آن ها توجه داشته باشید:

  • کلسترول: سطح طبیعی کلسترول بین 125 تا 200 میلی گرم در دسی لیتر است.
  • لیپوپروتئین های با چگالی کم (LDL): سطح نرمال LDL باید کمتر از 110 میلی گرم در دسی لیتر باشد.
  • کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL): محدوده طبیعی HDL بین 45 تا 200 میلی گرم در دسی لیتر است.
  • تری گلیسیرید: سطح نرمال تری گلیسیرید زیر 150 میلی گرم در دسی لیتر است.
  • آپولیپوپروتئین (ApoB): محدوده طبیعی از apoB بین 0 تا 119 میلی گرم در دسی لیتر است.

خواندن آزمایش خون هورمونی

آزمایش‌ های خونی که سطوح مختلف هورمون‌ ها را اندازه‌گیری می ‌کنند، می‌ توانند بینش عمیق‌ تری در مورد سلامتی شما ارائه دهند. هورمون ها به عنوان پیام رسان در سراسر بدن عمل می کنند. پس برای حفظ بسیاری از فرآیندهای بدن از جمله متابولیسم، چرخه خواب و بیداری، خلق و خو و رشد و تکامل ضروری هستند.

در تحلیل آزمایش خون هورمونی به سطوح زیر توجه کنید:

  • تستوسترون: برای مردان، سطح نرمال تستوسترون بین 250 تا 1100 نانوگرم در دسی لیتر است. محدوده طبیعی سطح تستوسترون در زنان بسیار کمتر است، بین 2 تا 45 نانوگرم در دسی لیتر.
  • DHEAS: محدوده طبیعی برای DHEAS در زنان بر اساس سن بسیار متغیر است، اما معمولا بین 10 تا 300 میکروگرم در دسی لیتر است.
  • گلوبولین اتصال به هورمون جنسی (SHBG): محدوده طبیعی SHBG در مردان به سن بستگی دارد اما معمولاً بین 10 تا 77 نانومول در لیتر است .سطوح طبیعی SHBG در زنان می تواند از 14 تا 124 نانومول در لیتر متغیر باشد ، اما به سن نیز بستگی دارد.
  • کورتیزول: محدوده طبیعی برای سطوح کورتیزول 4-22 ug/dL است.
  • استرادیول: محدوده طبیعی برای استرادیول بر اساس وضعیت یائسگی و استفاده از داروهای ضد بارداری هورمونی متفاوت است و از 19 تا 214 pg/mL متغیر است.
  • پروژسترون: محدوده طبیعی پروژسترون نیز بسته به فاز چرخه شما متفاوت است، اگرچه سطوح نرمال بین 0-21.5 نانوگرم در دسی لیتر طبقه بندی می شود.
  • هورمون محرک تیروئید TSH: محدوده طبیعی TSH در مردان 0.5-4.59 μIU/mLاست. در حالی که محدوده طبیعی TSH در زنان بین 0.4-4.7 μIU/mL بسته به وضعیت یائسگی است.

سایر ریز مغذی های موجود در تفسیر آزمایش خون

ریزمغذی ها ویتامین ها و مواد معدنی ضروری برای عملکرد صحیح بدن هستند، اما در مقادیر کمتری نسبت به درشت مغذی هایی مانند کربوهیدرات ها، چربی ها و پروتئین ها مورد نیاز هستند. تجزیه و تحلیل خون ریزمغذی ها بینش های عینی را در مورد اینکه آیا شما مواد مغذی کافی برای ارتقاء عملکرد مطلوب دریافت می کنید، ارائه می دهد.

پس در زمان خواندن آزمایش خون ممکن است بیومارکرهای زیر آمده باشد:

  • ویتامینD: محدوده طبیعی 30-100 نانوگرم در میلی لیتر است.
  • ویتامین B12: محدوده نرمال 190 pg/mL تا 950 pg/mL است.
  • منیزیم: محدوده طبیعی 1.5 mg/dL تا 2.5 mg/dL است .
  • منیزیم RBC: محدوده طبیعی 4 میلی گرم در دسی لیتر تا 4/6 میلی گرم در دسی لیتر است .

توجه: در زمان تفسیر آزمایش خون باید توجه داشته باشید که محدوده مقادیر نرمال آزمایشگاهی برای همه آزمایش ‌ها ممکن است در آزمایشگاه‌ های مختلف و بر اساس سن و جنس بیمار کمی متفاوت باشد.

سخن آخر

در نهایت، مطالعه و درک صحیح نتایج آزمایش خون از اهمیت بالایی برخوردار است. با شناخت معیارهای نرمال و غیرنرمال هر پارامتر، می‌توانید بهبودی در وضعیت سلامتی خود داشته باشید و از بیماری ‌های محتمل پیشگیری کنید. مشاوره با پزشک و توجه دقیق به نتایج آزمایش، تاثیر مثبتی بر بهبود وضعیت سلامتی شما خواهد داشت.

معرفی انواع سرطان

پیش از اینکه انواع سرطان را به شما معرفی کنیم، بهتر است تا ابتدا به برخی از تعاریف اولیه بپردازیم. سرطان در اثر رشد غیر طبیعی برخی از سلول های بدن بوجود می آید. این رشد غیر طبیعی می تواند به دیگر نقاط بدن نیز منتقل شود. در بدن فرد سالم و در حالت معمول سلول های بدن رشد می کنند و از راه تکثیر سلولی تکثیر می شوند؛ همچنین سلول های پیر و آسیب دیده می میرند. در این فرآیند سلول های جدید جایگزین سلول های مرده می شوند. حال اگر این فرآیند منظم دچار اخلال شود، تومور تشکیل می شود. تومور ها توده هایی بافتی هستند که می توانند بد خیم یا خوش خیم باشند. تومور های بد خیم می توانند دیگر بافت های بدن را نیز درگیر کنند. در اغلب سرطان ها تومور های جامد تشکیل می شوند، اما برای مثال در سرطان خون توموری تشکیل نمی شود.

علت ایجاد انواع سرطان تغییر در ژن های بدن است. دلایل جهش های ژنتیکی خطرناک عبارت اند از:

  • خطا های هنگام تقسیم سلول ها می توانند منجر به جهش ژنتیکی شوند.
  • مواد مضر موجود در محیط اطراف که می توانند به DNA آسیب برسانند و منجر به این امر شوند.
  • البته دقت داشته باشید که برخی از تغییرات ژنتیکی از والدین به ارث می رسند.

با ما همراه باشید تا علائم انواع سرطان را بررسی کنیم.

علائم انواع سرطان شامل چه مواردی می شوند

علائم اولیه سرطان به نوع سرطان، میزان گسترش سلول های سرطانی و … بستگی دارد. این در حالی است که انجمن سلامت آمریکا چند نشانه اولیه سرطان را به صورت زیر معرفی کرده است:

  • احساس خستگی طولانی مدت
  • حالت تهوع و استفراغ
  • ابتلا به گلودرد غیر قابل درمان
  • احساس تغییر در عادت های روده و مثانه
  • مشاهده خونریزی یا زخم بدون علت
  • مشاهده ترشحات غیر معمول
  • ایجاد برآمدگی در برخی از اندام های بدن مانند سینه یا بیضه
  • مشکلات بلع
  • گرفتگی گلو
  • سرفه های شدید و غیر معمول
  • تغییر در اندازه، رنگ و یا شکل خال های بدن و زگیل ها
  • کاهش وزن شدید بدون علت خاصی
  • کاهش اشتها
  • تب های مزمن
  • ابتلا به عفونت های مکرر که از طریق روش های معمول درمان نمی شوند.
  • احساس درد غیر عادی در استخوان ها یا دیگر اندام های بدن

معرفی انواع سرطان و بررسی علائم هر یک از آن ها

در حال حاضر بیش از 200 نوع سرطان در سراسر جهان وجود دارد؛ ما در این مطلب شایع ترین آن ها را بررسی خواهیم کرد. یکی از شایع ترین انواع سرطان، سرطان معده می باشد. با ما همراه باشید تا این سرطان و علائم آن را به شما معرفی نماییم. در سرطان معده سلول های سرطانی در مخاط معده ایجاد می شوند. استعمال دخانیات و عفونت های باکتریایی احتمال ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند. البته رژیم غذایی نیز در ابتلا به این بیماری تاثیر گذار می باشد؛ اگر رژیم غذایی شما سرشار از نمک، غذا های دودی و … است، شما در معرض ابتلا به سرطان معده قرار دارید. برخی از علائم این نوع سرطان عبارت اند از: سوء هاضمه، احساس درد شدید در معده، احساس نفخ پس از غذا، حالت تهوع خفیف و … . البته دقت داشته باشید که در مراحل پیشرفته تر افراد ممکن است دچار استفراغ، دل درد، کاهش وزن شدید، مشکلات بلع و … شوند.

سرطان روده

سلول های سرطانی می توانند در روده کوچک، روده بزرگ و راست روده تشکیل شوند. در ابتدای بیماری ممکن است علائمی را تجربه نکنید. سرطان روده می تواند به دیگر اعضای بدن مانند کبد یا مثانه منتقل شود. علائم سرطان روده عبارت اند از:

  • دل درد شدید
  • حالت تهوع و استفراغ
  • کاهش وزن بدون علت
  • احساس خستگی و ضعف مزمن
  • مدفوع تیره
  • کاهش گلبول های قرمز در خون

سرطان مثانه

استعمال دخانیات احتمال ابتلا به سرطان مثانه را افزایش می دهد. در اکثر مواقع این بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده می شود. علائم اصلی این نوع سرطان عبارت اند از: مشاهده لکه های خون در ادرار و احساس درد هنگام ادرار. این بیماری در مراحل پیشرفته می تواند به سایر بافت های بدن نیز منتقل شود. انواع سرطان مثانه عبارت اند از:

  • سرطان سلول های سنگ فرشی
  • آدنوکارسینوما
  • UCC

سرطان پوست

می توانیم سرطان پوست را یکی از رایج ترین انواع سرطان بدانیم. انواع سرطان پوست عبارت اند از: کارسینوم سلول های قاعده ای، کارسینوم سلول های سنگ فرشی و ملانوما. ملانوم با اینکه همانند دو مورد دیگر شایع نیست اما می تواند به بافت های اطراف حمله کند. بیشترین آمار مرگ و میر نیز مربوط به ملانوما می باشد. نوع رنگ پوست در ابتلا به سرطان ملانوما تاثیرگذار است. این بیماری با ایجاد تغییراتی در پوست آغاز می شود.

سرطان پروستات

به نقل از برخی از منابع این سرطان یکی از رایج ترین انواع سرطان در میان مردان است و همچنین دومین علت مرگ و میر به علت سرطان در مردان می باشد. علائم اصلی این نوع سرطان ضعیف شدن جریان ادرار و تکرر ادرار است. علائم سرطان پروستات عبارت اند از:

  • احساس نیاز به ادرار کردن در شب
  • آهسته شدن جریان ادرار
  • تکرر ادرار
  • ادرار کردن برای شما زمان بر می شود.
  • مشاهده خون در ادرار
  • مشاهده خون در مایع منی
  • احساس سوزش و درد هنگام ادرار کردن

سرطان سینه دومین سرطان رایج در میان زنان

سرطان سینه را می توان با استفاده از مامو گرافی و سونوگرافی سینه تشخیص داد. سابقه خانوادگی، جهش های ژنتیکی، قاعدگی در سنین پایین، یائسگی در سنین بالا، زایمان نکردن، چاقی و … می توانند احتمال ابتلا به این نوع سرطان را افزایش دهند. مهم ترین علائم سرطان سینه عبارت اند از:

  • از علائم اصلی سرطان سینه تشکیل توده در سینه است.
  • احساس تغییرات قابل لمس در سینه
  • مشاهده لکه روی پوست سینه
  • داخل رفتن نوک سینه
  • مشاهده ترشحات غیر معمول از سینه، مخصوصا ترشح های خونی
  • قرمزی و تورم

دقت داشته باشید که روش های مختلفی برای درمان انواع سرطان وجود دارد. شایع ترین روش های درمان انواع سرطان عبارت اند از:

  • شیمی درمانی
  • پرتو درمانی
  • هورمون درمانی
  • پرتو درمانی
  • ایمونو تراپی
  • استفاده از درمان های ترکیبی

دیسک کمر از علل، علائم و درمان این بیماری

مشکلات دیسک کمر شایع هستند، اما به ندرت نیاز به جراحی دارند. بیش از 90 درصد برآمدگی‌‌ ها یا فتق‌ های دیسک که باعث درد در پا می ‌شوند با استراحت، گرما، داروهای ضد درد و تسکین دهنده ‌ها، فیزیوتراپی و انفیلتراسیون موضعی بهبود می‌ یابند. دیسک کمر با کمردردی که در اثر تحریک مفاصل مهره‌ ای یا ساختارهای رباط ایجاد می شود، متفاوت است. اين نوع کمردرد برخلاف دیسک کمر، دردی در ساق پا ایجاد نمی کند.

بیماری دیسک کمر منعکس کننده ساییدگی و پارگی دیسک‌ های بین مهره‌ ای است. ستون مهره ها یا ستون فقرات از 33 مهره (7 مهره گردنی، 12 مهره پشتی، 5 مهره کمری، 5 مهره خاجی، 4 دنبالچه) تشکیل شده است که توسط دیسک ‌های بین مهره ‌ای از یکدیگر جدا می شوند.

دیسک‌ های بین مهره‌ ای از یک هسته متشکل از 80 درصد آب و یک حلقه محیطی(هسته ژلاتینی) تشکیل شده اند. این دیسک ها باعث انعطاف پذیری ستون فقرات و تحکیم مهره‌ ها می‌ شوند و به عنوان ضربه گیر عمل می کنند. با افزایش سن، حمل مکرر اشیا سنگین، نشستن طولانی مدت، دیسک ‌ها فرسوده و کم آب می‌ شوند، انعطاف پذیری خودشان را از دست می دهند و منجر به بیماری دیسک کمر می شوند.

بیماری دیسک کمر، ساییدگی یک یا چند دیسک بین مهره ‌ای در ناحیه کمری ستون فقرات است، ناحیه ای که از 5 مهره تشکیل شده است که توسط دیسک‌ ها از هم جدا شده‌ اند. بیماری دیسک کمر اغلب در سطح L4-L5 رخ می دهد و منجر به کمردرد می شود. اگر چندین دیسک بین مهره ‌ای ساییده شود، بیماری پلکانی دیسک کمر اتفاق می افتد.

علل دیسک کمر

دیسک کمر اغلب در دهه چهارم و پنجم زندگی رخ می دهد، اما در هر سنی نیز ممكن است اتفاق بیفتد. 2 تا 3 درصد از مردم در طول زندگی ‌شان دچار فتق دیسک کمر می شوند. بیماری بیرون زدگی دیسک (فتق دیسک) با فشار عصب اتفاق می افتد و منجر به درد عصب و عضله می‌ شود. مطالعات نشان داده است که خطر فتق دیسک در افراد سیگاری بیشتر است.

در میان علل و عوامل خطر بیماری دیسک کمر می توانیم به موارد زیر اشاره کنیم:

  •     افزایش سن: عامل اصلی آسیب دیسک های بین مهره ای است. با افزایش سن، تامین مواد مغذی و آب به دیسک ‌های بین مهره ‌ای بدتر می ‌شود و بدن فرآیند تخریب پیشرونده را به حرکت در می ‌آورد. ترک ‌های ظریفی در غضروف‌ فیبری سخت ایجاد می‌ شود و هسته ژلاتینی دیسک‌ های بین مهره‌ای می‌ تواند به درون آن نفوذ کنند. این امر منجر به برآمدگی دیسک بین مهره ‌ای (بیرون زدگی دیسک بین مهره ای) و پارگی حلقه فیبری و یا فتق دیسک (پرولاپس) می شود.
  •     تروما و میکرو ترومای مکرر به ستون فقرات: کارهایی نظیر حمل بار سنگین یا ارتعاشات یا تكان خوردن در هنگام نشستن ‌های طولانی مدت منجر به آسیب کمر می شود (کارهای سنگین ساخت و ساز، جابجایی، رانندگان کامیون و غیره).
  •     اضافه وزن: با گذشت زمان فشاری به ستون فقرات وارد می کند.
  •     سبک زندگی: کمبود آب بدن و رژیم غذایی بسیار غنی، خطر ابتلا به بیماری دیسک را افزایش می دهد. همچنین فقدان ورزش بدنی، منجر به تحلیل رفتن عضلات و کاهش حمایت از ستون فقرات می شود.

علائم دیسک کمر

علائم دیسک کمر به میزان آسیب دیسک بین مهره ای و میزان فشردگی مهره های ناشی از بیماری دیسک بستگی دارد. یکی از علائم اصلی دیسک کمر، درد است که در قسمت پایین کمر (کمر درد)، ظاهر می شود. این درد می تواند متناوب، گذرا یا مزمن باشد. همچنین درد با حرکت، سرفه و عطسه بيشتر حس می شود.

اگر بیماری دیسک کمر باعث فشرده شدن عصب یا ریشه عصبی شود، در پاها احساس گزگز رخ می دهد. در موارد شدید از دست دادن حساسیت و حتی در شدیدترین موارد از دست دادن تحرک نیز اتفاق می افتد.

نشانه های دیسک کمر

نشانه های دیسک کمر با توجه به ریشه عصبی آن عبارتند از:

L4: درد در ران تا زانو، بی حسی در جلوی ران و قسمت داخلی ساق پا، عدم قدرت هنگام بالا رفتن از پله ها (باز کننده زانو).

 L5: درد در باسن و در لبه خارجی ران تا پایین پا، بی حسی در انگشت شست پا، ضعف بالا برنده پا، به خصوص بلند کردن شست پا.

S1 : درد در باسن و پشت ساق پا تا پا، بی حسی در لبه خارجی پا و در انگشت کوچک، ضعف قوس پا.

چگونه بیماری دیسک کمر را تشخیص دهیم؟

برای تشخیص بیماری دیسک کمر، پزشک ابتدا یک معاینه بالینی برای تشخیص سفتی (محدودیت حرکت ستون فقرات و پاها)، شدت درد و عملکرد عصبی (تست مهارت ‌های حرکتی، رفلکس‌ ها، حساسیت) انجام می ‌دهد. سپس معاینه خود را با عکسبرداری از ستون فقرات، سی تی اسکن یا ام آر آی تکمیل می کند. معاینات رادیولوژیک در کمردرد مزمن ضروری نیست. رادیوگرافی به طور کلی به عنوان اولین هدف تجویز می شود و می توان از MRI برای تکمیل آن، با اندازه گیری با دقت بیشتر سطح ساییدگی دیسک های بین مهره ای استفاده کرد.

راه های درمان بیماری

هدف از درمان ‌های پزشکی بیماری التهابی یا مزمن دیسک کمر، کاهش درد است. این درمان ها شامل تجویز شل کننده های عضلانی، مسکن ها و ضد التهاب ها و در صورت عدم پاسخ کافی به این داروها، انفیلتراسیون کورتیکواستروئیدی است.

فعالیت بدنی سازگار، جلسات فیزیوتراپی و آشنایی با وضعیت های صحیح در هر شرایطی بایستی درمان را کامل کند. در مورد بیماری مزمن دیسک کمر، اگر داروها و فیزیوتراپی (معروف به درمان های محافظه کارانه) درد و سفتی را کاهش ندهند، مداخله جراحی صورت می گیرد.

اینکه جراح کدام روش جراحی را انتخاب می کند به نوع و شدت فتق دیسک بستگی دارد. اصل اساسی هر نوع عمل دیسک کمر این است که تا حد امکان غیر تهاجمی باشد. این کار با کوچکترین برش پوست شروع می شود، تا جراحی کم تهاجمی باشد. به این ترتیب فقط مقدار کمی از بافت آسیب دیده و ستون فقرات تحت تاثیر قرار می گیرد.

غذای مناسب نوزادان بالای 6 ماه

غذای مناسب نوزاد در 6 ماه اول عمر به طور عمده شیر مادر است. اما پس از 6 ماهگی، نیازهای تغذیه‌ای نوزادان تغییر می‌کند و نیاز به مواد غذایی متنوع‌تر و کالری بیشتری دارند. شروع تغذیه تکمیلی با مواد غذایی مناسب، رشد و تکامل نوزاد را تسهیل می‌کند.

غذای مناسب نوزاد شامل غلات حاوی آهن مثل برنج، گندم و جو، سبزیجات و میوه‌جات، گوشت، ماهی، تخم‌مرغ، حبوبات، لبنیات و روغن‌های سالم می‌باشد. این غذاها باید به صورت پوره و محتوای نرم و هموژن شده ارائه شوند تا نوزاد بتواند ببلعد. شیر مادر همچنان باید تا 2 سالگی ادامه یابد. مقدار غذای جامد روزانه باید به تدریج و با نظارت پزشک افزایش یابد. اجتناب از غذاهایی که احتمال حساسیت‌زایی دارند مثل شیر گاو، تخم‌مرغ، ماهی و غلات حاوی گلوتن تا 9-12 ماهگی توصیه می‌شود. تنوع بخشی به غذای نوزادان پس از 6 ماهگی برای رفع نیازهای تغذیه‌ای و تقویت سیستم ایمنی آنها حائز اهمیت است. البته باید با نظر پزشک و به صورت تدریجی صورت گیرد تا از بروز حساسیت‌های غذایی یا مشکلات گوارشی جلوگیری شود. آموزش والدین در زمینه تغذیه صحیح نوزادان، نقش مهمی در رشد و سلامت آنها دارد.

نکات مهم تغذیه برای نوزادان بالای 6 ماه

شروع دادن غذای مناسب نوزاد پس از 6 ماهگی باید با در نظر گرفتن نکاتی صورت گیرد:

  • غذاها باید کاملاً هموژن شده و بدون قطعات درشت باشند تا خطر خفگی را کاهش دهد.
  • میزان غذای اضافه شده به تدریج و طبق توصیه پزشک افزایش یابد.
  • از غذاهای حساسیت‌زا مثل شیر گاو، تخم مرغ، ماهی و گلوتن تا 9-12 ماهگی پرهیز شود.
  • مصرف آهن و روی کافی برای رشد و تکامل سیستم ایمنی ضروری است.
  • منابع کلسیم مثل لبنیات و سبزیجات برگ سبز تامین کننده نیازهای استخوانی هستند.
  • مصرف میوه و سبزیجات تازه برای تامین ویتامین‌ها و مواد معدنی مفید است.
  • استفاده از نشاسته‌های پیچیده مثل سبزیجات، حبوبات و غلات کامل به جای غلات تصفیه شده.
  • حبوبات و گوشت‌های لاغر برای تامین پروتئین کافی مناسب هستند.
  • از نمک، شکر، چربی و ادویه‌جات اضافی پرهیز شود.
  • آب کافی برای هیدراته نگه داشتن بدن ضروری است.

بنابراین، توصیه می‌شود غذای مناسب نوزاد حاوی مواد مغذی متنوع و سالم باشد تا رشد و تکامل بهینه او تضمین گردد. البته همیشه باید بر اساس سن نوزاد و توصیه‌های پزشک اقدام شود.

چرا نوزادان بالای شش ماه باید غذا بخورند؟

دادن غذای مناسب نوزاد پس از 6 ماهگی به دلایل زیر ضروری است:

  • در 6 ماه اول عمر، شیر مادر تمام نیازهای تغذیه‌ای نوزاد را برآورده می‌کند اما پس از آن، شیر مادر به تنهایی کافی نیست. نوزاد نیاز به انرژی و مواد مغذی بیشتری دارد.
  • مصرف غذاهای تکمیلی منجر به دریافت مواد مغذی متنوع‌تری مثل آهن، روی، ویتامین B12 و اسیدهای چرب ضروری می‌شود.
  • تنوع غذایی باعث رشد و تکامل بهتر سیستم گوارشی و افزایش توانایی بدن در هضم و جذب مواد غذایی می‌شود.
  • آشنایی نوزاد با طعم‌ها و بافت‌های غذایی مختلف، پذیرش غذا در آینده را تسهیل می‌کند.
  • با شروع تغذیه تکمیلی، نوزاد مهارت‌های لازم برای جویدن و بلع غذا را فرا می‌گیرد.
  • تغذیه ناکافی می‌تواند منجربه کمبودهای تغذیه‌ای و عقب ماندگی رشد شود.
  • غذاهای تکمیلی انرژی و مواد لازم برای رشد سریع مغز و تکامل مهارت‌های حرکتی را فراهم می‌کنند.

بنابراین شروع به موقع غذای مناسب نوزاد، نقش بسزایی در تامین نیازهای تغذیه‌ای و تکامل صحیح نوزادان دارد.

حال غذاهای مناسب برای نوزادان کدامند؟

غذاهای سالم و مفید برای نوزادان عبارتند از:

  • شیر مادر: شیر مادر منبع غنی پروتئین، ویتامین‌ها، مواد معدنی و آنتی‌بادی‌هاست و بهترین غذا برای نوزاد محسوب می‌شود.
  • غلات کامل: غلاتی مانند برنج قهوه‌ای، گندم کامل، جو دوسر و ارگانیک با فیبر بالا برای هضم سالم مفید هستند.
  • سبزیجات: سبزیجات برگ سبز منبع عالی ویتامین A، C، املاح معدنی و آنتی‌اکسیدان‌ها هستند.
  • میوه‌ها: میوه‌های تازه منبع ویتامین C و آنتی‌اکسیدان‌های مفیدند. مصرف میوه‌های نرم و پخته شده توصیه می‌شود.
  • حبوبات: حبوبات منبع خوب پروتئین گیاهی و فیبرند و برای رشد عالی هستند.
  • گوشت و مرغ: گوشت‌های لاغر و مرغ بدون پوست منبع پروتئین حیوانی و آهن هستند.
  • تخم مرغ: زرده تخم مرغ منبع پروتئین با کیفیت و ویتامین‌هاست.
  • ماهی: ماهی منبع پروتئین، اسیدهای چرب امگا 3 و ویتامین D است.
  • روغن‌های سالم: روغن‌های گیاهی مانند زیتون، کانولا و آفتابگردان برای جذب ویتامین‌ها مفیدند.

بنابراین با مصرف متعادل و متنوع این غذاها می‌توان غذای مناسب نوزاد را تامین نمود. البته همیشه باید سن و وضعیت نوزاد را در نظر گرفت.

برای نوزاد بالای شش ماه چه غذایی درست کنیم؟

  • غلات: برنج، گندم، جو و ذرت را می‌توان به صورت برنج پخته، کته غلات، نان خرد شده یا غلات آسیاب شده به نوزاد داد.
  • سبزیجات: هویج، کدو، سیب زمینی، کلم، اسفناج و … را به صورت پوره یا پخته شده نرم می‌توان مصرف کرد.
  • میوه‌ها: میوه‌های نرم و رسیده مثل موز، پیاز، سیب و آلو را می‌توان به صورت پوره داد.
  • حبوبات: عدس، لوبیا، نخود و … را می‌توان پخته و له شده به نوزاد داد.
  • گوشت و مرغ: گوشت و مرغ بدون استخوان و پوست را به صورت له شده و آبکی می‌توان مصرف کرد.
  • ماهی: ماهی‌های تازه و استخوان‌دار را می‌توان بخارپز کرده و له نمود.
  • تخم مرغ: زرده تخم مرغ پخته را می‌توان به این لیست اضافه کرد.
  • لبنیات: ماست و پنیر و کشک را می‌توان به صورت له شده مصرف کرد.

در کل غذای مناسب نوزاد باید کاملاً له شده، نرم و بدون قطعات درشت باشد. افزودن روغن مایع مثل روغن زیتون یا آفتابگردان به غذاها توصیه می‌شود.

سخن پایانی

با توجه به مطالب ارائه شده، می‌توان نتیجه گرفت پس از 6 ماهگی، شیر مادر به تنهایی نمی‌تواند نیازهای تغذیه‌ای نوزاد را برطرف کند و نیاز به شروع تغذیه تکمیلی نوزاد وجود دارد. غذای مناسب نوزاد شامل مواد مغذی مورد نیاز برای رشد و تکامل او است. غذاهای مناسب شامل انواع غلات، سبزیجات، میوه‌ها، حبوبات، گوشت، ماهی، تخم‌مرغ و لبنیات هستند که باید به صورت نرم و له شده ارائه شوند. میزان و تنوع غذا باید به تدریج و تحت نظر پزشک افزایش یابد تا از بروز مشکلات گوارشی جلوگیری شود. تغذیه مناسب و متعادل برای رشد و تکامل صحیح نوزاد در آینده ضروری است و آموزش والدین در این زمینه بسیار حائز اهمیت می‌باشد.

آرتروز گردن در سالمندان از پیشگیری تا درمان

آرتروز گردن در سالمندان یک مشکل شایع استخوانی- مفصلی است که با افزایش سن اتفاق می‌افتد. آرتروز گردن یا سایش مفاصل گردن، شایع‌ترین علت درد گردن در سالمندان است. در این بیماری، غضروف‌های مفصلی که مهره‌های گردنی را به هم متصل می‌کنند، به مرور زمان آسیب می‌بینند و استحکام خود را از دست می‌دهند. این امر باعث التهاب، درد و محدودیت حرکتی در گردن می‌شود. در ادامه به بررسی مفصل این مبحث می‌پردازیم.

آرتروز گردن در چه سنی اتفاق می‌افتد

شیوع آرتروز گردن در سالمندان با افزایش سن رابطه مستقیم دارد، به طوری که در حدود 60 درصد افراد بالای 65 سال و 85 درصد بالای 75 سال دچار این بیماری هستند. عوامل خطرساز متعددی از جمله سابقه خانوادگی، آسیب‌دیدگی‌های قبلی گردن، اضافه وزن، سیگار و شغل‌هایی که نیاز به فعالیت‌های تکراری گردن دارند، بروز آرتروز گردن را افزایش می‌دهند. علائم آرتروز گردن معمولاً به تدریج ظاهر می‌شوند و شامل درد گردن، سفتی عضلات، محدودیت حرکت گردن و صداهای ترق تروق هنگام حرکت است. در مراحل پیشرفته‌تر ممکن است دردهای پراکنده به بازوها هم انتشار یابد. تشخیص با معاینه فیزیکی و تصویربرداری‌هایی مثل ام‌آرآی و ایکس‌ری انجام می‌شود.

درمان آرتروز گردن در افراد سالمند بسته به شدت علائم متفاوت است و ممکن است شامل استراحت، فیزیوتراپی گردن، داروهای ضدالتهابی، روش‌های گرمادرمانی یا حتی جراحی باشد. پیشگیری از طریق کنترل وزن، ورزش‌های مناسب و اجتناب از حرکات تکراری گردن توصیه می‌شود. آرتروز گردن یکی از شایع‌ترین علل ناتوانی در سالمندان است که تأثیر منفی بر کیفیت زندگی آنها می‌گذارد. آگاهی از علائم اولیه و درمان به موقع می‌تواند از پیشرفت بیماری جلوگیری کند و سلامت و استقلال سالمندان را حفظ نماید. پژوهش‌های بیشتر برای یافتن روش‌های نوین درمانی و کاهش ناتوانی ناشی از این بیماری ضروری به نظر می‌رسد.

علت ایجاد آرتروز گردن در افراد مسن

آرتروز گردن در سالمندان به دلیل آسیب و فرسودگی غضروف‌های مفصلی بین مهره‌های گردن ایجاد می‌شود. این غضروف‌ها وظیفه جذب ضربه و حرکت روان مهره‌ها را بر عهده دارند. در آرتروز، این غضروف‌ها نازک، ترک خورده و فرسوده می‌شوند که منجر به التهاب، درد و محدودیت حرکتی می‌گردد.

علل اصلی آسیب به غضروف‌ها و بروز آرتروز گردن در افراد سالمند عبارتند از:

  • افزایش سن: با افزایش سن، غضروف‌ها قابلیت انعطاف‌پذیری و ترمیم خود را از دست می‌دهند.
  • آسیب‌دیدگی و ضربه: آسیب‌های قبلی و حوادثی مثل تصادفات می‌توانند باعث آسیب غضروفی شوند.
  • استرس مکانیکی: حرکات تکراری و اعمال فشار مداوم بر گردن، غضروف‌ها را تحلیل می‌برد.
  • ژنتیک: برخی عوامل ژنتیکی می‌توانند منجر به تحلیل زودرس غضروف شوند.
  • چاقی: وزن بیش از حد بار مکانیکی اضافی بر مهره‌ها وارد می‌کند.
  • سیگار کشیدن: سیگار باعث التهاب و کاهش جریان خون به غضروف‌ها می‌شود.

شناخت دقیق این عوامل خطرساز برای پیشگیری و درمان موثر آرتروز گردن حائز اهمیت است. پژوهش‌های بیشتری نیز برای درک کامل مکانیسم‌های آسیب غضروفی و راه‌های آن مورد نیاز است.

علائم آرتروز گردن در افراد سالمند

آرتروز گردن معمولاً با علائمی همچون درد گردن، سفتی عضلانی، و محدودیت حرکتی تظاهر می‌کند که البته ممکن است با توجه به محل و شدت آسیب غضروفی، شدت و الگوی علائم متفاوت باشد. درد گردن شایع‌ترین علامت آرتروز گردن است که معمولاً به صورت درد مزمن و کند شروع می‌شود و به مرور زمان شدیدتر می‌گردد. این دردها ممکن است به پشت سر، شانه‌ها و بازوها هم انتشار یابند. درد ممکن است با حرکت گردن تشدید شود. در مراحل پیشرفته‌تر، درد حتی در حالت استراحت نیز وجود دارد. سفتی و محدودیت حرکت گردن از دیگر علائم رایج است. بیماران ممکن است در چرخش گردن به طرفین یا خم و راست کردن گردن مشکل داشته باشند. مفاصل آسیب دیده ممکن است حساسیت و دردناکی در هنگام لمس داشته باشند.

صداهای ترق تروق و خرخر هنگام حرکت گردن نیز رایج است که ناشی از سایش و التهاب مفاصل می‌باشد. سردردهای مکرر ناحیه پس سر و گردن، و همچنین خستگی و ضعف عضلانی در ناحیه گردن و شانه‌ها از دیگر علائمی هستند که ممکن است بیماران آرتروز گردن تجربه کنند. در موارد پیشرفته‌تر، علائم عصبی مثل خواب رفتگی و مورمور شدن دست‌ها نیز ممکن است رخ دهد. بنابراین تشخیص به موقع و درمان علائم برای پیشگیری از پیشرفت بیماری آرتروز گردن در افراد مسن و عوارض آن حائز اهمیت است.

درمان آرتروز گردن

درمان آرتروز گردن در سالمندان معمولاً شامل روش‌های دارویی، فیزیوتراپی، اقدامات حمایتی و در موارد پیشرفته‌تر، جراحی می‌باشد. هدف اصلی درمان، کاهش درد و التهاب، بهبود عملکرد و جلوگیری از پیشرفت بیشتر آسیب‌های مفصلی است. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مثل ایبوپروفن برای کاهش درد و التهاب تجویز می‌شود. داروهای ضد تشنج عضلانی نیز می‌توانند موثر باشند. تزریق کورتیکواستروئیدها به داخل مفصل گاهی توصیه می‌شود. فیزیوتراپی با تمرینات ویژه، کشش، تحریک الکتریکی عضلات و کار با وسایل کمکی مثل یقه‌های گردنی، باعث افزایش قدرت و انعطاف عضلات گردن می‌شود. استفاده از گرما و سرما برای کاهش درد عضلانی و مفصلی موثر است. روش‌هایی مانند تحریک اعصاب و طب سوزنی نیز در برخی موارد توصیه می‌شود.

در موارد پیشرفته‌تر که درد و محدودیت حرکتی شدید است، جراحی‌هایی مثل جایگذاری دیسک مصنوعی یا استفاده از پیوند ممکن است انجام شود. البته جراحی در سالمندان پرخطر بوده و تنها در صورت عدم پاسخ به سایر درمان‌ها صورت می‌گیرد. در کل، یک رویکرد درمانی مناسب برای آرتروز گردن در سالمندان باید شامل مراقبت‌های حمایتی، کنترل علائم، بهبود عملکرد و کیفیت زندگی بیمار باشد. انتخاب روش مناسب بستگی به سن بیمار، شدت علائم و وضعیت سلامت کلی فرد دارد. مشاوره با پزشک و فیزیوتراپ برای تعیین بهترین روش درمانی ضروری است.

سخن پایانی

آرتروز گردن در سالمندان یکی از شایع‌ترین اختلالات مفصلی-استخوانی در سالمندان است که با بالا رفتن سن ایجاد می‌شود. علل اصلی آن شامل فرسایش غضروف‌های مفصلی، استرس‌های مکانیکی، آسیب‌دیدگی‌های قبلی و عوامل ژنتیکی و محیطی می‌باشد. این بیماری با درد گردن، محدودیت حرکتی و سفتی عضلانی همراه است که می‌تواند به صورت تدریجی پیشرفت کند. درمان‌های اصلی شامل دارو درمانی، فیزیوتراپی، اقدامات حمایتی و در موارد شدید جراحی می‌باشد. پیشگیری از طریق کنترل عوامل خطر و درمان به موقع برای جلوگیری از پیشرفت بیماری بسیار مهم است. مراقبت‌های مناسب از سالمندان مبتلا به آرتروز گردن می‌تواند به حفظ سلامت و کیفیت زندگی آنها کمک شایانی نماید.

همه چیز درباره خشکی دهان

خشکی دهان یا Xerostomia علامتی است که در نتیجه کمبود بزاق ایجاد می‌شود و علل بالقوه آن می‌تواند از کم آبی، شرایط مزمن زمینه ای و عوارض جانبی برخی درمان‌ها و داروها باشد. شدت خشکی دهان یا علائم Xerostomia از ناراحتی خفیف تا بیماری دهان و دندان قابل توجه است. همچنین می تواند سلامت، رژیم غذایی و کیفیت زندگی بیمار را به خطر بیندازد. خشکی دهان یک بیماری شایع، پیچیده و کمتر شناخته شده که ممکن است با کم کاری غدد بزاقی همراه باشد یا نباشد (یعنی اندازه گیری عینی کاهش جریان بزاق). بزاق مخلوط پیچیده ای از مایعات است. همچنین چندین عملکرد محافظتی از جمله پاکسازی حفره دهان، تسهیل گفتار و بلع و محافظت از بافت‌های دهان (از جمله دندان‌ها) در برابر حمله‌های فیزیکی و میکروبی و حفظ pH خنثی را انجام می‌دهد. کاهش جریان بزاق می تواند مشکلاتی را ایجاد کند. همچنین می‌تواند احتمال ایجاد پوسیدگی دندان، دمینرالیزاسیون دندان‌ها، حساسیت دندان و یا عفونت‌های مخاطی را افزایش دهد.

علل بالقوه مختلفی از جمله کم آبی بدن، مصرف دارو، سمیت شیمی درمانی و یا پرتودرمانی سر و گردن، بیماری‌های خودایمنی و سایر بیماری‌های مزمن و آسیب عصبی برای خشکی دهان وجود دارد. برآوردهای شیوع خشکی دهان در جمعیت عمومی بسته به تعاریف مورد استفاده شده و تفاوت در نمونه های مورد مطالعه به طور گسترده ای متفاوت است. مطالعات تخمینی، شیوع Xerostomia را از 10 تا 26 درصد در مردان تا 10 تا 33 درصد در زنان گزارش کردند. تقریباً تمام بیماران مبتلا به بیماری شوگرن یا پرتودرمانی برای سرطان سر و گردن دچار Xerostomia می‌شوند. بزاق مخلوطی از ترشحات غدد بزاقی اصلی (یعنی پاروتید، زیر فکی، زیر زبانی) و فرعی است که در مخاط دهان قرار دارند. بزاق شامل 99% آب و کمتر از 1% مواد جامد است. در آن تعدادی الکترولیت (مانند سدیم، پتاسیم، کلسیم، بی کربنات، فسفات) و اجزای آلی (مانند ایمونوگلوبولین ها، پروتئین ها، آنزیم ها، موسین ها) وجود دارد.

علت های خشکی دهان

یک بررسی سیستماتیک در سال 2018 به این نتیجه رسید که داروهای اورولوژیک، داروهای ضد افسردگی و روانگردان با خشکی دهان در افراد مسن مرتبط هستند. مرور سیستماتیک دیگری گزارش داد که 106 دارو از جمله داروهای ضد افسردگی (مانند فلوکستین) و داروهای ضد موسکارینی (مانند، تولترودین برای مثانه بیش فعال) با اختلال عملکرد غدد بزاقی، مرتبط هستند. داروهای بدون نسخه (OTC) و داروهای تجویزی از جمله آنتی هیستامین‌ها (برای آلرژی یا آسم)، داروهای ضد فشار خون، ضد احتقان‌ها، داروهای ضد درد، دیورتیک‌ها، شل کننده های عضلانی و داروهای ضد افسردگی می توانند به تشدید خشکی دهان کمک کنند. رایج ترین انواع داروهایی که باعث اختلال عملکرد بزاق می‌شوند دارای اثرات آنتی کولینرژیک هستند. به عنوان مثال، داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای، آنتی هیستامین‌ها، داروهای ضد فشار خون، داروهای ضد تشنج و ضد اسپاسم. به طور کلی، احتمال کاهش میزان جریان بزاق در حضور بسیاری از بیماری‌ها و داروها افزایش می یابد.

 خشک شدن دهان نیز معمولاً به عنوان یک اثر جانبی جزئی همراه با خواب‌آلودگی، سرگیجه و حالت تهوع گزارش می‌شود. اگر بیمارانی که داروهای آنتی کولینرژیک مصرف می‌کنند، بتوانند آنها را در طول روز به جای شب (با اجتناب از علائم شبانه) و در دوزهای منقسم به جای یک دوز بزرگ‌تر استفاده کنند، علائم خشکی دهان ناشی از داروها نیز کاهش می‌یابد. خشک شدن دهان همچنین می‌تواند به دنبال پیوند سلول‌های بنیادی خون ساز باشد. همچنین به عنوان بخشی از پیوند غدد بزاقی در مقابل بیماری میزبان رخ دهد. شیوع خشک شدن دهان نیز در بین افرادی که بیش از چهار داروی تجویزی روزانه مصرف می‌کنند، بیشتر است. یکی دیگر از علت‌های مهم Xerostomia استفاده از الکل و تنباکو، مصرف حشیش یا مصرف بیش از حد کافئین یا غذاهای تند است.

علائم و نشانه‌ها

پروتئین‌ها و موسین‌های بزاقی به روانکاری و پوشش بافت‌های دهان کمک و از مخاط در برابر آسیب‌های شیمیایی، میکروبی و فیزیکی (به عنوان مثال سایش) محافظت می‌کنند. علائم این بیماری نیز ممکن است در شب بدتر شود. زیرا غده بزاق برون ده در طول خواب به کمترین حد خود می‌رسد و این مشکل می تواند با تنفس دهانی تشدید شود.

  • احساس چسبندگی، خشکی یا سوزش در دهان
  • مشکل در جویدن، بلع، چشیدن یا صحبت کردن
  • تغییر طعم یا عدم تحمل غذاها یا نوشیدنی‌های تند، شور یا ترش
  • خشک شدن یا درد گلو
  • زبان خشک و خشن
  • لب های ترک خورده
  • عفونت قارچی دهان (مانند کاندیدیازیس)
  • گرفتگی صدا
  • بوی بد دهان
  • ناتوانی در نگه داشتن پروتزهای مصنوعی یا پروتزهای متحرک نامناسب

درمان خشکی دهان

از اهداف درمان خشکی دهان می‌توان به شناسایی علت‌های احتمالی خشکی، تسکین ناراحتی و پیشگیری اشاره کرد. همچنین دارای عوارضی مانند پوسیدگی دندان و عفونت‌های پریودنتال هستند. بیمارانی که از خشکی دهان شکایت دارند، باید یک تاریخچه پزشکی و دندانپزشکی دقیق برای تشخیص زودهنگام و شناسایی علل بالقوه زمینه ای داشته باشند. اگر مشخص شود که یک داروی خاص باعث خشک شدن دهان می‌شود، پزشک دوز آن را تنظیم یا داروی دیگری را تجویز می‌کند که احتمال خشکی کمتری داشته باشد. اقدامات تسکین دهنده و پیشگیرانه مختلف، از جمله درمان دارویی با محرک‌های بزاقی، فلوراید موضعی، جایگزین های بزاق و استفاده از آدامس بدون قند/نعناع، ​​ممکن است باعث کاهش این بیماری شود. نمونه هایی از استراتژی‌های مقابله ای برای تسکین خشکی دهان عبارتند از:

  • نوشیدن آب یا نوشیدنی‌های بدون قند و بدون کافئین
  • مکیدن تکه‌های یخ
  • استفاده مکرر از نرم کننده‌های لب (به عنوان مثال، هر دو ساعت یکبار)
  • جویدن آدامس بدون قند یا مکیدن آب نبات بدون قند
  • پرهیز از غذاهای شور یا تند یا غذاهای خشک و سخت
  • اجتناب از غذاهای چسبناک و شیرین
  • اجتناب از مواد محرک مانند الکل، تنباکو و کافئین
  • نوشیدن مایعات در حین غذا
  • توصیه‌های اختصاصی بهداشت دهان و دندان از سوی مؤسسه ملی تحقیقات دندان‌پزشکی
  • حداقل دو بار در روز با خمیر دندان حاوی فلوراید دندان‌ها را به آرامی مسواک بزنید.
  • هر روز نخ دندان بکشید.
  • حداقل دو بار در سال برای ویزیت دندانپزشکی برنامه ریزی کنید.
  • استفاده از ژل فلوراید قوی (0.4٪ فلوراید قلع، 1.1٪ فلوراید سدیم) روزانه برای کمک به جلوگیری از پوسیدگی دندان
  • درمان سریع عفونت‌های قارچی یا باکتریایی دهان
  • استفاده از وارنیش 0.5% فلوراید روی دندان